TITUS
Benediktinerregel (althochdeutsch und lateinisch)
Part No. 52
Previous part

Chapter: 54  
p. 119    

LIIII. Si debeat monachus litteras vel aliquid suscipere.


Sentence: 1     Nullatenus licet monacho neque a parentibus suis neque a quoquam hominum nec sibi invicem litteras aut euglogias vel quaelibet munuscula accipere aut dare sine praeceptum abbatis.
   
nohheinu mezzu erlaubit . . noh fona catalingun . . . . noh fona einigan . . . . noh im untar im puah . . . . runstaba . . . . so uuelicha so manaheiti . . . .


p. 120    

Sentence: 2     
Si etiam a parentibus ei quicquam directum fuerit, non praesumat suscipere illud, nisi prius indicatum Manuscript page: 120  (120) fuerit abbati.
   
. . . . eouueht kirihtaz ist . . . . kachundit Manuscript page: 120  (120) . . . .

Sentence: 3     
Quodsi iusserit suscipi, in abbatis sit potestate, cui illud iubeat dare, et non contristetur frater, cui forte directum fuerat, ut non detur occasio diabulo.
   
. . . . intfangan uuesan . . . . kauualtidu, uuemu daz kepeotan si kigeban . . . . . . . uuemu . . . . . . . . frist

Sentence: 4     
Qui autem aliter praesumpserit, disciplinae regulare subiaceat.
   
. . . . dera rehtlichun eki . . . .


Next part



This text is part of the TITUS edition of Benediktinerregel (althochdeutsch und lateinisch).

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 15.10.2021. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.