TITUS
Benediktinerregel (althochdeutsch und lateinisch)
Part No. 51
Previous part

Chapter: 53  
p. 115    

Manuscript page: 115 
(115) LIII. De hospitibus suscipiendis.

p. 117    

Sentence: 1     Manuscript page: 117  (117) . . . . Pauperum et peregrinorum *[258] susceptione cura sollicite exhibeatur, quia in ipsis magis christus suscipitur.
   Manuscript page: 117 
(117) . . . . armero . . . . gangararo *[258] antfankida ruacha pihuctlicho . . danta in dem mer . . . . ist intfankan

Sentence: 2     
Nam divitum terror ipse sibi exigit honorem.
   
. . otakero ekiso er selbo imu ersuachit era


p. 118    

Sentence: 3     
Coquina abbatis et hospitum super Manuscript page: 118  (118) se sit et incertis horis superveniens hospites, qui numquam desunt monasterio, non inquietentur fratres.
   
. . . . . . kesteo . . Manuscript page: 118  (118) suntrigo . . . . . . in unchundem . . . . . . . . neonaldre uuan sint . . . . kiunstillen . . . .

Sentence: 4     
In quam coquinam ad annum ingrediantur duo fratres, qui ipsum officium bene impleant, quibus, ut indigent, solatia ministrentur, ut absque murmuratione serviant.
   
. . . . iar . . . . daz selba ambahti . . . . so durfttigoen, helffa sin kiambahtit . . . . murmolodi . . . .

Sentence: 5     
Et iterum, quando occupationem minorem habent, exiant, ubi eis imperatur, in opere.
   
. . . . pifahit minniron . . . . si kipotan . . . .

Sentence: 6     
Et non solum ab ipsis sed in omnibus officiis monasterii ista sit consideratio, ut, quando indigent, solatia adcommedentur eis.
   
. . . . fona im . . . . . . . . ambahtim . . . . disu . . . . scauuunka . . . . . . . . sint farlihan . . . .

Sentence: 7     
Et iterum, quando vacant, oboediant imperantibus.
   
. . gaugront, horsamoen kapeotantem

Sentence: 8     
Idem et cellam hospitum habeat adsignatam frater, cuius animam timor dei possedit, ubi sint lecti strati sufficienter.
   
. . . . sosama chamara . . . . kazeichanta . . . . habet . . . . kistreuuitiu kinuhtlicho.


p. 119    

Sentence: 9     Manuscript page: 119 
(119) Et domus dei a sapientibus et sapienter administretur.
   Manuscript page: 119 
(119) . . . . . . . . zua si kiambahtit

Sentence: 10     
Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque conloquatur, sed si obviaverit aut [259] viderit, salutatis humiliter, ut diximus, et petita benedictione pertranseat dicens sibi non licere conloqui cum hospite.
   
. . . . uuemu . . . . ist kipotan, nohheinu mezzu si kimahchot . . . . eban si kisprohchan . . . . kaganne *[259] . . . . chuuettan deolihcho, so chuatumes . . . . kepetanera uuihi furifare . . . . imu nierlauben kasprohchan uuesan mit kastu.


Next part



This text is part of the TITUS edition of Benediktinerregel (althochdeutsch und lateinisch).

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 15.10.2021. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.