ჰრქუა უფალმან მოსეს: შევედ ფარაოჲსა და არქუ მას: ამას იტყჳს უფალი ებრაელთაჲ: გამოავლინე ერი ჩემი, რაჲთა მსახურებდენ მე უდაბნოსა ზედა.
უკუეთუ არა ინებო გამოვლინებად ერი ჩემი, არამედ მერმეცა კუალად იპყრო-ღა,
აჰა ესერა ჴელი უფლისაჲ იყოს საცხოვარსა შენსა ზედა, რომელ არს ველსა გარე, ცხენებსა ზედა და კარაულებსა ზედა, აქლემებსა, ცხოვარსა და ზროხასა სიკუდილი დიდი ფრიად.
და ვიდოდი მე შორის ცხოვართა ძეთა ისრაჱლისათასა და არა მოკუდეს საცხოვართა განი ძეთა ისრაჱლისათაჲ არცა ერთი.
და მოსცა უფალმან განჩინებაჲ და თქუა: ხვალევე ყოს უფალმან სიტყუაჲ ქუეყანასა ზედა.
და ყო უფალმან სიტყუაჲ და მოისრა ყოველი საცხოვარი მეგჳპტელთაჲ, ხოლო საცხოვართაგანი ძეთა ისრაჱლისათაჲ არა მოკუდა ერთიცა.
და იხილა ფარაო, რამეთუ არა მოკუდა საცხოვართაგანი ძეთა ისრაჱლისათაჲ არცა ერთი. და დაიმძიმა გული ფარაო და არა გამოავლინა ერი იგი.
ეტყოდა უფალი მოსეს და აჰრონს და ჰრქუა: მოიღეთ თქუენ ჴელითა სავსჱ ნაცარი საჴუმილისაგან და აღაფქურიეთ იგი წინაშე ფარაოჲსა და წინაშე მსახურთა მისთა.
და იყავნ მტუერი ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა, და იყოს კაცთა და ოთხფერჴთა ფაქლი გამომტკუფოლვარე გამოსხმით კაცთა ზედა და ოთხფერჴთა და ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა.
და მოიღეს ნაცარი იგი საჴუმილისაგან წინაშე ფარაოჲსა და აღაფქურიეს ცად. და იყო ფაქლი გამომტკუფოლვარჱ გამოსხმით კაცთა ზედა და ოთხფერჴთა.
და ვერ ეძლო გრძნეულთა მათ წინა-დადგომად მოსესა ფაქლისა მისგან, რამეთუ იყო ფაქლი იგი გრძნეულთა მათ ზედაცა და ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა.
განფიცხნა გული ფარაოჲსი და არა ისმინა მისი, Page of ms. P: 126R ვითარცა-იგი უბრძანა უფალმან მოსეს.
ჰრქუა უფალმან მოსეს: აღიმსთუე ხვალე წინაშე ფარაოჲსა და არქუ მას: ამას იტყჳს უფალი: გამოავლინე ერი ჩემი, რაჲთა მსახურებდენ მე უდაბნოსა ზედა,
რამეთუ აწ ჟამსა ამას მოვავლინო შენ ზედა ყოველნივე შემთხუევანი ჩემნი გულსა შენსა და მსახურთა შენთასა და ერსა შენსა ზედა, რაჲთა უწყოდით, რამეთუ არავინ არს ჩემებრ ყოველსა ქუეყანასა ზედა;
ხოლო აწ მივავლინო შენ ზედა ჴელი ჩემი და დაგცე შენ ქუუეყანით.
რამეთუ და-ვე ამისთჳს-იმარხე, რაჲთა ვაჩუენო ძალი ჩემი შენ ზედა, და რაჲთა განითქუას სახელი ჩემი ყოველსა ქუეყანასა;
რამეთუ კუალად მერმეცა იპყრობ-ვეღა შენ ერსა ჩემსა არა გამოვლინებად მათა.
აჰა ესერა მე ვაწჳმო ამას ჟამსა ოდენ ხვალე სეტყუაჲ დიდძალი ფრიად, რომელ ეგევითარი არასადა იყო ქუეყანასა ზედა ეგჳპტისასა, ვინაჲთ დღითგან დაებადა ვიდრე აქა დღედმდე.
ხოლო აწ შენ იწრაფე და შეკრიბე საცხოვარი შენი და რაოდენი-რაჲ არს ველსა გარე, და რომელი არა შევიდეს სახლსა, დაეცეს მას და მოკუდეს.
რომელთა-იგი ეშინოდა სიტყჳსა მის უფლისაგან მსახურთა მათ ფარაოჲსთა, შეკრიბეს საცხოვარი მათი სახლებსა.
ხოლო რომელი არა ერჩდა გონებითა სიტყუასა მას უფლისასა, დაუტევეს საცხოვარი მათი ველსა ზედა.
ჰრქუა უფალმან მოსეს: განირთხ ჴელი შენი ზეცად და იყოს სეტყუაჲ ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა, კაცსა ზედა და საცხოვარსა და ყოველსა მწუანვილსა ველისასა.
განირთხა ჴელი თჳსი მოსე ზეცად და უფალმან მოსცა ქუხილი და სეტყუაჲ და მიმოვიდოდა წყალი ქუეყანასა ზედა; და აწჳმა უფალმან სეტყუაჲ ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა.
იყო სეტყუაჲ იგი, და ცეცხლი სეტყუასა მას შინა აღადყდებოდა. ხოლო სეტყუაჲ იგი იყო დიდ ფრიად, რომელ არა ყოფილ იყო ეგჳპტეს, ვინაჲთგან იყო ნათესავი მას ზედა.
და დასცა სეტყუამან მან ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა კაცითგან მიპირუტყუ\ადმდე Page of ms. P: 126V და ყოველი მწუანვილი მოსრა სეტყუამან და ყოველი ხჱ ველისაჲ შემუსრა სეტყუამან.
ხოლო ქუეყანასა მას გესემისასა, სადა-იგი იყვნეს ძენი ისრაჱლისანი, არა იყო სეტყუაჲ.
მიავლინა ფარაო და მოუწოდა მოსეს და აჰრონს და ჰრქუა მათ: ვცოდე აწღა უფლისა მიმართ. უფალი მართალ არს, ხოლო მე და ერი ჩემი შეცოდებულ ვართ.
ილოცეთ ჩემთჳს უფლისა მიმართ და დასცხრენ ყოფად ქუხილნი ესე უფლისანი და სეტყუაჲ და ცეცხლი, და განგავლინნე თქუენ და არღარა შესძინოთ დადგომად.
ჰრქუა მას მოსე: ვითარცა განვიდე ქალაქით, განვიპყრნე ჴელნი ჩემნი ღმრთისა მიმართ, და ჴმანი ესე დასცხრენ, და სეტყუაჲ და წჳმაჲ არღარა იყოს მერმე, რაჲთა სცნათ, რამეთუ უფლისაჲ არს ქუეყანაჲ.
ხოლო შენ და მსახურნი შენნი გიცნი, რამეთუ არა გეშინის ღმრთისა.
სელი და ქრთილი იგუემა, რამეთუ ქრთილი წარმო-ოდენ-დგომილ იყო და სელი თესლოოდა.
ხოლო იფქლი და ასლი არა იგუემა, რამეთუ მცხუედ იყო.
გამოვიდა მოსე გარე ქალაქით ფარაოჲსგან და განიპყრნა ჴელნი თჳსნი უფლისა მიმართ, და ქუხილი იგი დასცხრა, და სეტყუაჲ და წჳმაჲ არღარა დასწუთა ქუეყანასა ზედა.
ვითარცა იხილა ფარაო, რამეთუ ქუხილნი იგი დასცხრეს და სეტყუაჲ და წჳმანი, შესძინა ცოდვად და დაიმძიმა გული მისი და მსახურთა მისთაჲ.
და განიფიცხა გული ფარაო და არა გამოუტევნა ძენი ისრაჱლისანი, ვითარცა ეტყოდა უფალი მოსეს.
