ჰრქუა უფალმან მოსეს: შევედ შენ ფარაოჲსა და არქუ მას: ამას იტყჳს უფალი: გამოავლინე ერი ჩემი, რაჲთა მსახურებდენ მე.
უკუეთუ არა ინებო გამოვლინებაჲ მათი, აჰა ესერა ვგუემნე ყოველნი საზღვარნი შენნი მყურითა.
და გამოჴდეს მდინარისა მისგან მყუარი და აღმოჴდეს და შევიდეს სახლსა შენსა და საუნჯეთა სასუენებელისა შენისათა და ცხედართა შენთა და სახლთა მსახურთა შენთასა და ერისა შენისასა და თბესა შენსა და თორნესა შენსა.
და შენ ზედა და ერსა შენსა ზედა და მსახურთა შენთა აღმოჴდეს მყუარი.
ჰრქუა უფალმან მოსეს: არქუ აჰრონს, ძმასა შენსა: განირთხ, ჴელი შენი ჴევნებსა და წყურნებსა და აღმოიყვანე მყუარი.
და განირთხა აჰრონ ჴელითა თჳსითა კუერთხი იგი წყალთა ზედა ზღჳსათა და აღმოი ყვანა მყუარი და დაფარა ქუეყანაჲ ეგჳპტისაჲ.
ყვეს ეგრევე გრძნეულთა მათ და აღმოიყვანეს მყუარი ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა.
მოუწოდა ფარაო მოსეს და აჰრონს და ჰრქუა მათ: ილოცეთ ჩემთჳს უფლისა მიმართ, და მოისპოს ჩემგან მყუარი ესე და ერისაგან ჩემისა, და განუტეო ერი ეგე და მსახურებდენ უფალსა.
ჰრქუა მოსე ფარაოს: განაჩინე ჩემდამო დღჱ, ოდეს ვილოცო შენთჳს და მსახურთა შენთათჳს და ერისა შენისათჳს, და მოისპოს მყუარი სახლთა შენთაგან და ერისა შენისაგან, გარნა მდინარეთა ხოლო შინა დაშთეს მყუარი.
და მან ჰრქუა: ხვალე. ჰრქუა მას მოსე: ეგერა სთქუ, რაჲთა უწყოდი, რამეთუ არავინ არს სხუაჲ უფლისა გარეშე.
და მოისპოს Page of ms. P: 106R მყუარი სახლისაგან შენისა და ეზოთაგან შენთა და მდინარეთა ხოლო შინა დაშთეს.
გამოვიდეს მოსე და აჰრონ ფარაოჲსგან. და ღაღად-ყო უფლისა მიმართ განრინებისა მისთჳს მყუარისა, ვითარცა-იგი თქუა ფარაო.
და ყო ეგრე მოსე, ვითარცა ჰრქუა უფალმან, და მოწყდა მყუარი სახლთაგან მათთა და ველისაგან მათისა.
და შეკრბა იგი ზჳნ-ზჳნად და დაყროლდა ქუეყანაჲ.
ვითარცა იხილა ფარაო, რამეთუ ეცა მას მოლხინებაჲ, დაიმძიმა გული მისი და არა ისმინა მათი, ვითარცა ეტყოდა მას უფალი.
და ჰრქუა უფალმან მოსეს: არქუ აჰრონს, ძმასა შენსა: განირთხ ჴელითა შენითა კუერთხი ეგე და ეც მიწასა ქუეყანისისა. და იყოს მუმლი კაცთა შორის და საცხო ვართა და ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა.
განირთხა ჴელითა თჳსითა აჰრონ კუერთხი იგი მიწასა ქუეყანისასა, და იყო მუმლი კაცთა და ოთხფერჴთა და მიწასა ქუეყანისასა და ყოველსა ეგჳპტესა.
ყვეს ეგრევე გრძნეულთა მათ ეგჳპტისათა გრძნებითა მათითა, რაჲთამცა გამოიყვანეს მუმლი, და ვერ უძლეს. და იყო მუმლი იგი კაცთა ზედა და პირუტყუთა.
ჰრქუეს ფარაოს გრძნეულთა მათ: თითი ღმრთისაჲ არს ესე. და განფიცხნა გული ფარაოჲსი და არა ისმინა მათი, ვითარ-იგი ეტყოდა უფალი.
Page of ms. P: 124V ჰრქუა უფალმან მოსეს: აღიმსთვე განთიად და დადეგ წინაშე ფარაოჲსა, რამეთუ აჰა იგი გამოვალს წყალთა მათ მდინარის კიდესა, და არქუ მას: ამას იტყჳს უფალი: გამოავლინე ერი ჩემი, რაჲთა მსახურებდენ მე უდაბნოსა ზედა.
უკუეთუ არა ინებო გამოვლინებაჲ მათი, აჰა მე მოვავლინო შენ ზედა და მსახურთა შენთა ზედა და სახ\ლთა Page of ms. P: 125R თქუენთა ზედა ძაღლის-მწერი და აღვავსნე სახლნი მეგჳპტელთანი ძაღლის-მწერითა.
და ვადიდო მას დღესა შინა ქუეყანაჲ იგი გესემისაჲ, რომელსა ზედა არს ერი ჩემი. და არა იყოს მუნ ძაღლის-მწერი, რაჲთა სცნათ, რამეთუ მე ვარ უფალი ღმერთი ყოვლისა ქუეყანისაჲ.
და მოვსცე განჩინებაჲ შორის ერსა ჩემსა და შორის ერსა შენსა. და ხვალე იყოს სასწაული ესე.
და ყო უფალმან ეგრჱთ, და მოიწია ძაღლის-მწერი, სიმრავლჱ ფრიად სახლსა ფარაოჲსსა და სახლსა მსახურთა მისთასა და ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა, და მოისრა ქუეყანაჲ ძაღლის-მწერითა მით.
მოუწოდა ფარაო მოსეს და აჰრონს და ჰრქუა მათ: წარვედით და შეწირეთ უფლისა ღმრთისა თქუენისა მსხუერპლი ქუეყანასავე თქუენსა.
ჰრქუა მას მოსე: ვერ შესაძლებელ არს ეგრჱთ ყოფად, საძაგელი ეგჳპტისაჲ შევწიროთ უფლისა ღმრთისა ჩუენისა. უკუეთუ საძაგელი ეგჳპტისაჲ შევწიროთ წინაშე მისსა, ქვითა განვიტჳნნეთ.
არამედ უდაბნოდ განვიდეთ და მუნ შევწიროთ ღმრთისა ჩუენისა, ვითარცა მრქუა ჩუენ უფალმან.
და თქუა ფარაო: მე განგავლინნე თქუენ და მსახურეთ უფალსა ღმერთსა თქუენსა უდაბნოს. არამედ არა შორად გასწურთეთ განსლვად. და ილოცეთ უკუე ჩემთჳსცა უფლისა მიმართ.
ჰრქუა მას მოსე: აჰა ესერა მე განვიდე შენგან და ვილოცო ღმრთისა მიმართ და წარვიდეს ძაღლის-მწერი შენგან და ერისა შენისაგან ხვალე. არამედ ნუღარა სცთები, ფარაო, ვითარმცა არა განუტევე ერი მსახურებად უფლისა.
გამოვიდა მოსე ფარაოჲსგან და ილოცა ღმრთისა მიმართ, ვითარცა თქუა მოსე.
და მოისპო ძაღლის-მწერი იგი მისგან და მსახურთა მისთაგან და ერისა მისაგან და არა დაშთა მისგანი არცა ერთი.
და დაიმძიმა გული ფარაო მას ჟამსა შინა და Page of ms. P: 125V არა ინება გამოვლინებაჲ ერისაჲ მის.
