იყო ვინმე ტომისაგან ლევისი, და მოიყვანა მან ასულთაგან ლევისთა, და იყო იგი მისა ცოლად.
და მიუდგა და შვა ძჱ და ვითარცა იხილეს ყრმაჲ იგი მკჳრცხედ, ჰმალვიდეს მას სამ თთუე.
და ვითარ ვერ ეძლო დამალვად მისა, მოიღო დედამან მისმან კიდობანაკი და მოკირა შინაჲთ, გარჱთ კირითა, ნაფთითა და ფისითა და შთადვა ყრმაჲ იგი მას შინა და დადგა იგი წყურნობოანსა(!) მას შინა.
და ხედვითა დაჲ მისი შორით, რაჲთა ცნას, რა-ძი შეემთხჳოს მას.
შთავიდა ასული ფარაოჲსი ბანად მდინარესა მას, და შიმუნვარნი მისნი თანა-უვიდოდეს მას ამიერ და იმიერ მდინარის კიდესა მას. მიხედა და იხილა კიდობანაკი იგი მწყურნობოანსა მას შინა და მიავლინა შიმუნვარი თჳსი და მოიღო იგი.
აღაღო მას და იხილა ყრმაჲ იგი, რამეთუ ტიროდა კიდობანაკსა მას შინა, და განარინა იგი ასულმან ფარაოჲსმან და თქუა: ყრმათაგან ებრაელთა არს ესე.
ჰრქუა დედის დამან მის ყრმისამან: გნებავსა, დედუფალო, რაჲთა მოუწოდი დედაკაცსა მზარდულსა ებრაელთაგანსა და გიწოებდეს ყრმასა მაგას?
ჰრქუა ასულმან ფარაოჲსმან: გუალე, წარვედ და მოუწოდე. და მოუწოდა დედასა მის ყრმისასა.
და ჰრქუა ასულმან ფარაოჲსმან: დამიმარხე ყრმაჲ ეგე და მიწოებდ მაგას და მიგცე სასყიდელი შენი. და მიიყვანა დედამან მისმან ყრმაჲ იგი და აწოებდა მას.
და ვითარცა აღორძნდა ყრმაჲ იგი, მოჰგუარა ასულსა ფარაოჲსსა, და იყო იგი მისა ძედ, და უწოდა მას სახელი მისი მოსე, რამეთუ წყლისაგან გამოვიღე ეგე.
და იყო, დღეთა მრავალთა განმწჳსნა მოსე და გამოვიდა ძმათა თჳსთა თანა ძეთა ისრაჱლისათა და იხილა სალმობაჲ იგი მათი და შრომაჲ. მიხედა და იხილა მეგჳპტელი, რომელი Page of ms. P: 45R სცემდა კაცსა ებრაელსა ძმათა მისთაგანსა ძეთა ისრაჱლისათა.
ხოლო მან მიმოიხილა აქა და იქი და არავინ იხილა, სცა და მოკლა მეგჳპტელი იგი და დაჰფლა ქჳშასა.
მერმე კუალად გამოვიდა მეორესა დღესა და იხილნა ორნი კაცნი ებრაელნი, რომელნი იბრძოდეს, და ჰრქუა მათ: კაცნო, თქუენ ძმანი ხართ, რაჲსა ავნებთ ურთიერთას.
ხოლო რომელი-იგი ავნებდა მოყუასსა, აჭენა მას და ჰრქუა: ვინ დაგადგინა შენ მთავრად და მსაჯულად ჩუენ ზედა? ანუ მოკლვაჲცა ჩემი გნებავს (!), ვითარცა მოჰკალ გუშინ მეგჳპტელი იგი? შეეშინა მოსეს და თქუა: უკუეთუ ესრეთ განცხადნა სიტყუაჲ ესე?
ესმა ფარაოს საქმჱ ესე და ეძიებდა მოკლვად მოსესა. ივლტოდა მოსე პირისაგან ფარაოჲსისა. წარვიდა და დაეშჱნა ქუეყანასა მას მადიამისასა და დაჯდა იგი ჯურღმულსა მას წყლისასა.
ხოლო ქურუმსა მას მადიამისასა ესხნეს შჳდ ასულ და მწყსიდეს იგინი ცხოვართა იოთორის მამისა მათისათა.
მოვიდეს მწყემსნი იგი და წარასხნეს ცხოვარნი იგი. ალდგა მოსე და განარინნა მწყემსთა მათგან და აღმოუვსო მათ წყალი იგი და ასუა ცხოვართა მათთა.
და შე-რაჲ-ვიდეს იგინი რაგუელისა, მამისა მათისა, ჰრქუა მათ: რაჲსა იწრაფეთ მოსლვად დღეს?
ხოლო მათ ჰრქუეს: კაცმან ვინმე მეგჳპტელმან განმარინნა ჩუენ მწყემსთაგან და გჳსუა წყალი საცხოვართა ჩუენთა.
ხოლო მან ჰრქუა: აწ სადა არს? და რაჲსათჳს დაუტევეთ გარე? მოუწოდეთ კაცსა მას და ჭამოს პური ჩუენ თანა.
და დაემკჳდრა მოსე კაცისა მის თანა და მისცა მას სეფორა, ასული თჳსი, ცოლად.
და მიუდგა დედაკაცი იგი და შვა ძჱ და უწოდა სახელი მისი გერსამ, რამეთუ თქუა: მწირ ვარი მე ქუეყანასა უცხოსა. ხოლო სახელი მეორისაჲ მის ელიაზარ, რამეთუ ღმერთი მამისა ჩემისაჲ შემეწია მე და ჴელთაგან ფარაოჲ\სთა Page of ms. P: 45V მიჴსნა მე.
Page of ms. P: 65V შემდგომად დღეთა მათ აღესრულა მეფჱ იგი მეგჳპტელთაჲ, და სჭირდა ძეთა ისრაჱლისათა საქმითა თიჴისაჲთა და ალიზისაჲთა, და იწყეს ღადადებად და ურვად უფლისა მიმართ.
და ესმა უფალსა სულთქუმაჲ იგი მათი, რომლითა აჭირვებდეს მეგჳპტელნი იგი. და მოეჴსენა უფალსა აღთქუმაჲ იგი თჳსი აბრაჰამისა მიმართ, ისაკისა და იაკობისა,
და მოხედა უფალმან ძეთა ისრაჱლისათა და გამოეცხადა მათ.
