Page of ms. P: 142V რაჟამს გამოეცხადებოდა იოსებ ძმათა თჳსთა,
აღიმაღლა ჴმაჲ ტირილით, ესმა ყოველთა მეგჳპტელთა და მიესმა სახლსა ფარაოჲსსა.
ჰრქუა იოსებ ძმათა თჳსთა: მე ვარ იოსებ. ცოცხალღა არს მამაჲ ჩუენი? და ვერ მიუგეს ძმათა მისთა სიტყუაჲ იოსებს, რამეთუ შეეშინა და შეძრწუნდეს ფრიად.
ჰრქუა იოსებ ძმათა თჳსთა: მომეახლენით მე. და მიეახლნეს. და ჰრქუა მათ: მე ვარ ძმაჲ თქუენი იოსებ, რომელი მომყიდეთ მე ეგჳპტედ.
ხოლო აწ ნუ ჰსწუხთ, ნუცა ფიცხელ გიჩს თქუენ, [რამეთუ] მომყიდეთ მე აქა, რამეთუ ცხორებისა თქუენისათჳს მომავლინა მე ღმერთმან წინაშე თქუენსა.
რამეთუ ესე მეორჱღა წელი არს სიყმილისაჲ ქუეყანასა ზედა, და მერმეღა სხუაჲ ხუთი ყოფად არს, რომელსა არა იყოს ჴნვაჲ, არცა ლეწვაჲ.
და მომავლინა მე ღმერთმან წინა თქუენსა, რაჲთა დაშთეს ნეშტი თქუენი ქუეყანასა ზედა გამოზრდად თქუენდა ნეშტად დიდად.
ხოლო აწ არა თქუენ მომავლინეთ მე აქა, არამედ ღმერთმან მყო ვითარცა მამაჲ ფარაოჲსი და უფალი ყოველსა ზედა სახლსა მისსა და მთავარ ყოველსა ზედა ეგჳპტესა.
იწრაფეთ აწ და აღვედით მამისა ჩემისა და არქუთ მას: ამას იტყჳს ძჱ შენი იოსებ: მყო მე ღმერთმან უფალ ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა. შთამოვედ ჩემდა და ნუ ჰყოვნი.
და დაემკჳდრე ქუეყანასა გესემისასა, რომელ არს არაბიაჲსაჲ და იყავ მახლობელად ჩემსა, შენ და ძენი შენნი და ძენი ძეთა შენთანი, ცხოვარი და ზროხაჲ შენი და რაოდენი-რაჲ არს შენი.
და მე გამოგზარდო შენ მუნ. რამეთუ ხუთ წელღა და სიყმილი ყოფად არს, რაჲთა არა მოსწყდეთ შენ და ძენი შენნი და ყოველი მონაგები შენი.
აჰა ესერა თუალნი თქუენნი ხედვენ და თუალნი ბენიამენისნი, ძმისა ჩემისანი, რამეთუ პირი ჩემი გეტყჳს Page of ms. P: 143R თქუენ.
უთხართ მამასა ჩემსა ყოველი დიდებაჲ ჩემი ეგჳპტეს შინა, რაოდენი იხილეთ. და ადრე ყავთ და მოიყვანეთ მამაჲ ჩემი აქა.
და მოეხჳა ქედსა ბენიამენისსა და ტიროდა მას ზედა და ბენიამენ ტიროდა ქედსა ზედა იოსებისსა.
და ამბორს-უყოფდა ყოველთა ძმათა თჳსთა და ტიროდა მათ თანა. და ეტყოდეს მას ძმანი მისნი.
და მიიწია სიტყუაჲ ესე სახლსა ფარაოჲსსა, და უთხრეს, ვითარმედ: მოსრულ არიან ძმანი იოსებისნი. განიხარა ფარაო და ყოველმან სახლმან მისმან.
ჰრქუა ფარაო იოსებს: არქუ ძმათა შენთა, რაჲთა ესრჱთ ყონ: აღავსენით ძაძანი თქუენნი იფქლითა და წარვედით ქუეყანასა ქანანისასა.
და წარმოიყვანეთ მამაჲ თქუენი და მოვედით ჩემდა. და მიგცე თქუენ ყოველი კეთილი ეგჳპტისაჲ და შჭამდეთ თქუენ ტჳნსა ქუეყანისასა.
ხოლო შენ ამცენ ესრჱთ, რაჲთა მიიღონ ურმები ქუეყანით ეგჳპტით ყრმათა თქუენთათჳს და ცოლთა, და წარმოიყვანეთ მამაჲ თქუენი და მოვედით ჩემდა.
და ნუ ჰრიდებნ თუალი თქუენი ჭურჭელსა თქუენსა, რამეთუ ყოველი კეთილი ეგჳპტისაჲ თქუენთჳს იყოს.
და ეგრჱთ ყვეს ძეთა ისრაჱლისთა. და მისცა მათ იოსებ ურმები ბრძანებისაებრ ფარაო მეფისა და დაუგო მათ საზრდელი გზასა ზედა.
და ყოველთა სცა მრჩობლი სამოსელი, ხოლო ბენიამენს სცა ორასი დრაჰკანი და ხუთი წყვილი თითოფერი სამოსელი.
და მამასა მიუძღუანა ეგრჱთვე სახედ ათი ვირი, რომლისაგან ეკიდა ყოველი კეთილი, და ათი ჯორი, რომელსა აქუნდა პური საგზლად მამისა თჳსისა.
და წარგზავნნა ძმანი თჳსნი, და წარვიდეს. და ჰრქუა მათ იოსებ: ნუ გულს-იწყებთ გზასა ზედა.
და აღმოვიდეს ქუეყანით ეგჳპტით და მივიდეს ქუეყანად ქანანისა იაკობისა, მამისა მათისა.
და უთხრეს მას და ეტყოდეს, ვითარმედ: ცოცხალ არს ძჱ შენი იოსებ და იგი მთავრობს ყოველსა ქუეყანასა ეგჳპტისასა. და განუკჳრდა გონებასა თჳსსა და არა ჰრწმენა მათი.
და უთხრობდეს მათ ყოველთა სიტყუათა იოსების მიერ, რომელთა-იგი ეტყოდა მათ. და ვითარცა იხილა ურმები იგი, რომელი მიუძღუანა იოსებ, რაჲთა წარიყვანონ იგი, მაშინ განცხოველდა სული იაკობისი, მამისა მათისაჲ.
თქუა ისრაჱლ: დიდ არს ესე ჩემდა, უკუეთუ იოსებ, ძჱ ჩემი, ცოცხალ არს. მივიდე და ვიხილო ვიდრე სიკუდილდ ჩემდადმდე.
