და მას ჟამსა ოდენ წარმოვიდა იუდა ძმათაგან თჳსთა და მივიდოდა იგი კაცისა ვისამე ოდოლამელისა, რომელსა სახელი ერქუა ირას.
და იხილა მუნ იუდა ასული ქანანელისაჲ, რომელსა სახელი ერქუა სავა, და მოიყვანა და შეირთო იგი ცოლად.
მიუდგა და შვა ძჱ და უწოდა სახელი მისი ჱრ.
და მიუდგა მერმე და შვა ძჱ და უწოდა სახელი მისი ავნან.
და შესძინა მერმე Page of ms. P: 90R და შვა ძჱ და უწოდა სახელი მისი სელომ. ესე იყო ქაზბის, რაჟამს შვნა იგინი.
და მოჰგუარა იუდა პირმშოსა ძესა თჳსსა ცოლი, რომელსა სახელი ერქუა თამარ.
და იყო პირმშოჲ იგი ძჱ მისი ჱრ უკეთურ წინაშე უფლისა და მოკლა იგი ღმერთმან.
ჰრქუა იუდა ავნანს: შევედ ცოლისა ძმისა შენისა და ესიძე მას და აღუდგინე თესლი ძმასა შენსა.
გულისხმა-ყო ავნან, ვითარმედ მისად არა იყო თესლი იგი. და ყო, ვითარცა შევიდა ცოლისა მის ძმისა მისისა, დასთხია თესლი ქუეყანასა, რაჲთა არა მისცეს ძმასა მისსა.
ბოროტ იყო წინაშე ღმრთისა საქმჱ ესე, რამეთუ იყო ესრჱთ, და მოაკუდინა ესეცა უფალმან.
ჰრქუა იუდა თამარს, სძალსა თჳსსა: დაჯედ ქურივად სახლსა შინა მამისა თჳსისასა, ვიდრემდის განმწჳსნეს სელომ, ძჱ ჩემი, რამეთუ თქუა: ნუუკუე მოკუდეს ესეცა, ვითარცა ძმანი მისნი. ხოლო თამარ წარვიდა და დაჯდა ქურივად სახლსა შინა მამისა თჳსისასა. Page of ms. P: 117R
და ვითარცა აღესრულნეს დღენი იგი, მოკუდა სავა, ცოლი იუდაჲსი, და ნუგეშინის -იცა გლოვისაგან იუდა და მივიდა მრისუველთა ცხოვართა თანა, და ირას, მწყემსი იგი მისი ოდოლამელი, თამნად.
და უთხრეს თამარს, სძალსა მისსა, და ჰრქუეს: აჰა ესერა მამამთილი შენი აღვალს თამნად რისუვად ცხოვართა მისთა.
და განიძუარცა თამარ სამოსელი თჳსი ქურიობისაჲ და შეიმოსა სამოსელი, შეიმკო და დაჯდა ბჭეთა თანა ენანისათა, რომელ არს თანა-წარსავალსა თამნაჲსასა, რამეთუ იხილა, ვითარმედ განმწჳსნა სელომ, ძჱ მი[სი, და მან] Page of ms. P: 117V არა მისცა იგი მას ცოლად.
და იხილა იგი იუდა და აგონა, ვითარმედ მეძავი ვინმე იყოს, რამეთუ დაეფარა პირი მისი და ვერ იცნა იგი.
და მიაქცია მისა გზისაგან და ჰრქუა: მიტევე მე შემოსლვად შენდა. ხოლო მან ჰრქუა მას: რაჲ მომცე მე, უკუეთუ შემოხჳდე ჩემ თანა?
და ჰრქუა იუდა: მე მოგიძღუანო თიკანი თხათაჲ სამწყსოჲთ. ხოლო მან ჰრქუა: მომეც მე წინდი ვიდრე მოძღუნებადმდე შენდა.
ხოლო იუდა ჰრქუა: რაჲ წინდი მიგცე შენ? ხოლო მან ჰრქუა: ბეჭედი ეგე შენი და მძივი და კუერთხი, რომელი გაქუს ჴელთა შენთა. და მან მისცა მას და შევიდა მისა და მიუდგა მისგან.
ხოლო იგი აღდგა და განიძუარცა სამოსელი იგი მისგან და შეიმოსა სამოსელი ქურიობისაჲვე.
ხოლო იუდა მიუძღუანა თიკანი იგი თხათაჲ ჴელითა მწყემსისა თჳსისა ოდოლამელი საჲთა, რაჲთა მოი[ღოს წი]ნდი იგი დედაკაცისა მისგან. [ხოლო მან არა] პოვა იგი.
ჰკითხა კაცთა მის ადგილისათა: სადა არს მეძავი იგი, რომელი იყო ენანს გზასა ზედა? და მათ ჰრქუეს: არა არს აქა მეძავი.
და მიიქცა მწყემსი იგი იუდაჲსა და ჰრქუა: არა ვპოვე; და კაცთა მის ადგილისათა თქუეს: არა არს მეძავი აქა.
თქუა იუდა: აქუნდინ იგი მას. ნუუკუე მოვიკიცხენით. მე მიუძღუანე თიკანი ესე, ხოლო შენ არა ჰპოვე იგი.
და იყო, შემდგომად სამისა თთჳსა უთხრეს იუდას და ჰრქუეს, ვითარმედ: ისიძვა თამარ, სძალმან შენმან, და მიდგომილ არს სიძვით. ჰრქუა იუდა: გამოიყვანეთ გარე და დაწჳთ ცეცხლითა.
და ვითარცა გამოჰყვანდა გარე, მიუვლინა მამამთილსა თჳსსა და ჰრქუა: კაცისა მისგან, რომლისაჲ არს წინდი ესე, მისგან მიდგომილ ვარ; იცან, ვისი არს ბეჭედი ესე და მძივი და კუერთხი.
ხოლო იუდა იცნა იგი და თქუა: მართალ არს თამარ ვიდრეღა მე, რამეთუ არა მივეც იგი ცოლად ძესა ჩემსა სელომს. და არ\ღარა Page of ms. P: 118R შესძინა მერმე ცნობად მისა.
და იყო, რაჟამს შობდა იგი, იყვნეს მარჩბივნი მუცელსა მისსა.
ერთმან გამოყო ჴელი. და მოიღო ამქუმელმან მან და გამოაბა მეწამული ჴელსა მისსა და თქუა: ესე გამოვიდა პირველად.
და შეყო ჴელი მისი, მეყსეულად გამოვიდა ძმაჲ მისი და თქუა ამქუმელმან მან: რაჲსა განეღო შენთჳს ღონე? და უწოდა სახელი მისი ფარეზ.
და მისა შემდგომად გამოვიდა ძმაჲ მისი, და უწოდა სახელი მისი ზარა.
