Page of ms. P: 169V და ეჩუენა უფალი ღმერთი აბრაჰამს მუხასა მას თანა მამბრესა, ჯდა რაჲ იგი გარეშე კართა კარვისა მისისათა შუა სამხრის.
და აღიხილნა თუალნი თჳსნი აბრაჰამ და იხილნა, და აჰა ესერა სამ კაც მოვიდოდეს. და ვითარცა იხილნა იგინი აბრაჰამ, მირბიოდა შემთხუევად მათა კარით კარვისა მისისაჲთ, თაყუანის-სცა მათ ქუეყანასა ზედა.
და ჰრქუა: უფალნო, უკუეთუ Page of ms. P: _ Page of ms. L: 239R [ვ]პოე მადლი წინაშე თქუენსა, [მ]ოაქციეთ კარავსა [მონის]ა თქუენისასა,
მო[იღონ წყ]ალი და დაგბან[ნენ ფერჴ]ნი თქუენნი, [და დაიგრილეთ] ხესა მას [ქუეშე.
და] მოიღონ პური. და ჭამეთ და მისა შემ[დგომ]ად წარვედით გზასა თქუენსა, ვინაჲთგან მოიწიენით ადგილსა მას. და ჰრქუეს კაცთ[ა] მათ: ეგრე ყავთ, ვითარცა სთქუთ.
და მიისწრაფა აბრ[აჰამ] კარვად სარაჲს[ა და] ჰრქუა: ადრე ყავ [და შეს]უარე სამი საწყა[ული სამინდოი და შექმნენ ყურბეულად. Page of ms. L: 239V
და მირბიოდა აბრაჰამ სამწყსოდ, მოიბა ჴბოი ჩჩუილი და მსუქანე, მისცა მომზადებად მონასა თუისსა მწრაფლ.
და მოიღო ერბოი და სძჱ და ჴბოი იგი მომზადებული, პური დაუგო წინაშე მათსა და ჭამეს. აბრაჰამ დგა წინაშე მათსა ხესა მას ქუეშე.
და ჰრქუა მას უფალმან: სადა არს სარა, ცოლი შენი? და ჰრქუა აბრაჰამ: უფალო, აჰა, ესერა, არს კარავსა შინა.
ჰრქუა მას უფალმან: მოვაქციო და მოვიდე შენდა ჟამსავე ამას. და სარას, ცოლსა შენსა, ესუას ძჱ. ხოლო სარას ესმოდა სიტყუაჲ იგი ზურგით კერძო კარვისა მის ... აბრაჰამისა.
[აბრ]აჰამ და სარა [მო]ხუცებულ იყ[ვნეს] და გარდასრულ [იყვ]ნეს დღეთა შო[ბისა]თა და სარა მოკლ[ებულ] იყო წესსა Page of ms. L: 240R დედათასა.
განიცინნა სარა გულსა შინა თუისსა და თქუა: არღარა სადა ყოფილ არს ესე ჩემდა აქამომდენ, უფალი ჩემი მოხუცებულ არს.
და ჰრქუა უფალმან აბრაჰამს: რაჲსათუის განიცინნა სარა გულსა შინა თუისსა და თქუა: ჭეშმარიტად ვშვამეა, რამეთუ მე დავბერდი?
ნუუკუე შეუძლებელ არს ღმრთისა? ამასვე ჟამსა მოვაქციო შენდავე აქა და სარას ესუას ძჱ.
უარ-ყო სარა და თქუა: არა ვიცინოდე, უფალო, რამეთუ შეეშინა. და თქუა უფალმან: არა, არამედ იცინოდე.
და აღდგეს კაცნი იგი და მიიხილეს პირსა ზედა სოდომისასა და გომო[რის]ასა. ხოლო აბრაჰამ თანა[მი]ჰყვებოდა მათ და წარჰ[გზავ]ნიდა მათ.
და თქუა უფალმან: [დ]ა-მე-უმალოა აბრაჰ[ამისგან], რომელი მეგულების ყო[ფად]? Page of ms. L: 240V
რამეთუ ა[ბრაჰამ] ყოფით ყოფად არს ნათესავად დიდად და მრავლად და მისგან იკურთხეოდიან ყოველნი ნათესავნი ქუეყანისანი.
უწყოდა, რამეთუ მან უბრძ[ა]ნოს შვილთა თჳსთა და სახლთა თჳსთა შემდგომად მისა, რაჲთა იმარხვიდენ გზათა უფლისათა ყოფა[დ სი]მართლისა და გან[კითხ]ვისა, რაჲთა მოავლი[ნოს] უფალმან აბრაჰამი[ს ზედა ყოველი რომელ]სა ეტყ[ოდა მისა] მიმართ.
დ[ა ჰრქუა უფალმან]: ღაღადებაჲ ს[ოდომისაჲ] და გომორისა[ჲ განმრავ]ლებულ არ[ს და ცოდვანი] მათნი მძიმე [არი]ან ფრიად.
გარდავიდე და ვიხილნე, უკუეთუ ნანდუილ ღაღადებისაებრ მათისა იყვნეს, რომელნი-[იგი] მოიწევიან ჩემ წინაშე, ეგრეთ აღესრულე[ბიან], უკუეთუ არა, [რაჲთა ვ]ცნა.
და მიაქც[იეს კაც]თა მათ და მოვიდ[ეს ს]ოდომად. ხოლო აბრაჰამ დგა წინაშე Page of ms. L: 241R უფლისა.
მიეახლა აბრ[აჰამ და ჰრქუა: ნუ თანა]წარსწყმედ მართალსა უღმრთოსა თანა და იყოს მართალი იგი, ვითარცა უღმრთოჲ?
უკუეთუ იყვნენ მართალნი იგი ერგასისნი ქალაქსა მას შინა, წარსწყმიდნეა იგინი? არა დააცადოა ყოველი იგი ადგილი ერგასისთა მათთუის მართალთა, უკუეთუ იყვნენ მუნ [ში]ნა?
ნუსადა იყვნენ [მართალ]ნი იგი, ვითარცა უღ[მრთონი]? ნუსადა, რომელი [შჯი ყოველ]სა ქუეყანასა, [არა ჰყოა] საშჯელი?
დ[ა თქუა უფალმან]: უკუეთუ [ვპოვნე სო]დომს შინა ერგ[ასისნი] მართალნი, დავაცადო ყოველი იგი ადგილი ერგასისთა [მათ]თუის მართალთა.
[მიუ]გო [ა]ბრაჰამ და [ჰრქუა] უ[ფალსა]: აწ მიწყიეს მე სი[ტყუა]დ უფლისა ჩემისა, Page of ms. L: rametu me vaR მიწაჲ და ნა[ცარი].
უკუე[თუ და]აკლდ[ეს] ერგასისთა მართალთ[ა] Page of ms. L: 241V და იპოვნენ ორმეოცდახუთნი, წარ-მე-სწყმიდოა ქალაქი იგი? და თქუა უფალმან: უკუეთუ ვპოვნე მუნ ორმეოცდახუთნი, არა წარვწყმიდნე.
და შესძინა მერმე აბრაჰამ სიტყუად უფლისა მიმართ: უკუეთუ იპოვნენ ორმეოც[ნი] მუნ შინა, წარსწყმიდო ორმოცთა მათთუის? ...
და თქუა აბრაჰამ: ვიტყოდივეღა, უფალო: უკუეთუ იპოვნენ ოცდაათ? და თქუა უფალმან: არა წარვწყმდი ოცდაათთა მათთჳს. {1}
Page of ms. L: _ Page of ms. P: 170R ... უკუეთუ იპოვნენ ოც? და თქუა უფალმან: არა წარვწყმიდო ოცთა მათთჳს.
და თქუა აბრაჰამ: რამეთუ მაქუს-ღა სიტყუაჲ: უკუეთუ იპოვნენ მას შინა ათ? და თქუა უფალმან: არა წარვწყმიდო ათთა მათთჳს.
და წარვიდა უფალი, ვითარცა დააცადა სიტყუად აბრაჰამისა. და აბრაჰამ მიიქცა ადგილად თჳსა.
