Page of ms. P: 20R და ეჩუენა უფალი ღმერთი აბრაჰამს და ჰრქუა მას: მე ვარ ღმერთი შენი. სათნო-გიყავ შენ წინაშე ჩემსა და იყავ უბიწო.
და დავდვა აღთქუმაჲ ჩემი შორის [ჩემსა და შორის] შენსა და განგამრავლო შენ ფრიად.
და დავარდა აბრაჰამ პირსა ზედა თჳსსა, და ეტყოდა მას უფალი და ჰრქუა:
აჰა ესერა ვჰყოფ აღთქუმასა ჩემსა შენ თანა, და იყო შენ მამა მრავალთა ნათესავთა.
და არღარა გეწოდოს სახელი შენი აბრაამ, არამედ აბრაჰამ იყოს სახელი შენი, რამეთუ მამად მრავალთა ნათესავთა დაგადგინო შენ.
და აღგაორძინო შენ ფრიად, და მეფენი შენგან გამოვიდენ.
და დავამტკიცო აღთქუმაჲ ჩემი შორის შენსა და შორის ჩემსა და შორის ნათესავისა შენისა შემდგომად შენსა ვიდრე ნათესავისა მათისამდე აღთქუმაჲ საუკუნოჲ, რაჲთა ვიყო მე შენდა ღმრთად და ნათესავისა შენისა შემდგომად შენსა.
[და მიგცე შენ და ნათესავსა შენსა შემდგომად შენსა] ქუეყანაჲ ეგე, რომელსა ზედა შენ ჰმწირობ, ყოველი ქუეყანაჲ ქანანისაჲ სამკჳდრებელად საუკუნოდ, და ვიყო მე შენდა ღმრთად.
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან აბრაჰამს: შენ აღთქუმაჲ ჩემი დაიმარხო და ნათესავმან შენმან ვიდრე ნათესავადმდე მათა.
და ესე არს აღთქუმაჲ ჩემი, რომელი დაიმარხო შორის შენსა და ჩემსა და შორის ნათესავისა შენისა შემდგომად შენსა ვიდრე ნათესავად\მდე Page of ms. P: 20V მათა: წინადაცუეთად ყოველსა წულსა ნათესავსა შორის თქუენსა.
და წინადაიცუითოთ ჴორცი წინადაცუეთილებისა თქუენისაჲ, და იყოს სასწაულად აღთქუმისა შორის ჩემსა და შორის თქუენსა.
და ყრმამან რვისა დღისამან წინადაიცჳთოს ყოველმან წულმან ნათესავსა შორის თქუენსა სახლისა შენისამან და ვეცხლით სყიდულმან, რომელი იყოს ნაშობი უცხოთესლისაჲ, რომელი არა არს ნათესავისა შენისაგანი.
წინადაიცჳთოს სახლის წულმან სახლისა შენისამან და ყოველმან ვეცხლით ფრდილმან. და იყოს აღთქუმაჲ ჩემი ჴორცთა თქუენთა ზედა აღთქუმად საუკუნოდ.
და ყოველმან წულმან, რომელმან არა წინადაიცჳთოს ჴორცი წინადაცუეთილებისა მისისაჲ მერვესა დღესა, მოისპოს სული იგი ნათესავისაგან თჳსისა, რამეთუ აღთქუმაჲ ჩემი განაქარვა.
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან აბრაჰამს: სარას, ცოლსა შენსა, არღარა ეწოდოს სახელი მისი სარა, არამედ სარრა იყოს სახელი მისი.
ვაკურთხო იგი და მოგცე შენ შვილი მისგან. და იყოს ნათესავად დიდად, და მეფენი ნათესავისა მისისაგან გამოვიდენ.
და დავარდა აბრაჰამ პირსა ზედა თჳსსა, განიცინნა და იტყოდა გულსა თჳსსა და თქუა: უკუეთუ ასისა წლისასა ესუას, და უკუეთუ სარა ოთხმეოცისა წლისამან შვეს?
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან აბრაჰამს: აჰა ესერა სარა გიშვეს შენ ძჱ და უწოდი სახელი მისი ისაკ. და დავამტკიცო აღთქუმაჲ ჩემი მის თანა აღთქუმად საუკუნოდ და ნათესავისა მისისა თანა შემდგომად მისა.
