Page of ms. P: 270R და იყო, შემდგომად სიტყჳსა მის და სიტყუაჲ უფლისა იყო აბრაჰამისა მიმართ და ჰრქუა: ნუ გეშინინ აბრაჰამ, მე შეგეწიო შენ, სასყიდელი შენი დიდ იყოს ფრიად.
ჰრქუა აბრაჰამ: უფალო, რაჲ მომცე მე; ესერა დატევებულ ვარ უშვილოდ, ხოლო ძჱ მასეკისი, სახლის წულისა ჩემისაჲ, ესე დამასკელი ელეაზარ.
და თქუა აბრაჰამ, რამეთუ არა მომეც მე თესლი, ამან სახლის წულმან ჩემმან დამიმკჳდროს მე.
და მეყსეულად ჴმაჲ იყო მისა და თქუა: არა დაგიმკჳდროს შენ მაგან, არამედ რომელი გამოვიდეს შენგან, მან დაგიმკჳდროს შენ.
გამოიყვანა იგი გარე და ჰრქუა მას: აღიხილენ ზეცად და აღრაცხენ ვარსკულავნი, უკუეთუ უძლო აღრაცხად მათა. და ჰრქუა: ესრჱთ იყოს ნათესავი შენი.
და ჰრწმენა აბრაჰამს ღმერთი და შეერაცხა მას სიმართლედ.
და ჰრქუა მას: მე ვარ ღმერთი, რომელმან გამოგიყვანე შენ სოფლისა მისგან ქალდეველთაჲსა, რაჲთა მიგცე შენ ქუეყანაჲ ესე სამკჳდრებელად.
Page of ms. P: 270V და ჰრქუა აბრაჰამ: უფალო, უფალო, რაჲთა უწყოდი, რაჲთა დავიმკჳდრო იგი.
და ჰრქუა მას უფალმან: მომგუარე მე დეკეუელი სამ წლისაჲ და გურიტი და ტრედი.
მოიღო ესე აბრაჰამ და განახევრა იგი შორის და დააგო იგი პირსპირ ურთიერთას, ხოლო მფრინველი იგი არა განყო.
გარდამოვიდოდა მფრინველი იგი ჴორცსა მას ზედა განყოფილსა; ხოლო აბრაჰამ მას თანა ჯდა.
და დასლვასა ოდენ მზისასა განკჳრვებაჲ დაეცა აბრაჰამსა ზედა: და აჰა ესერა შიში დიდი ბნელისაჲ მოიწია მის ზედა.
და ჰრქუა აბრაჰამს: უწყებით უწყოდე, რამეთუ მწირ იყოს ნათესავი შენი ქუეყანასა უცხოსა და დაიმონნენ იგი და ბოროტსა უყოფდენ ოთხას წელ.
ხოლო ნათესავსა მას, რომელსა ჰმონებდენ, ვსაჯნე მე და მისა შემდგომად გამოვიდენ აქა ჭურჭლითა მრავლითა.
ხოლო წარხჳდე მამათა შენთა მშჳდობით განმზრდელ სიბერითა კეთილითა.
ხოლო ნათესავი მეოთხჱ მოიქცეს აქა, რამეთუ არღა აღსრულებულ არიან ცოდვანი ამორეველთანი აქამომდე.
და იყო მზჱ დასავალსა; იყო ალი, და ალი ესე საჴუმილისა მკუმულვარჱ, და ლამპარნი ცეცხლისანი, და განვლეს შორის განყოფილსა მას.
მას დღესა შინა აღუთქუა ღმერთმან აბრაჰამსა აღთქუმაჲ და ჰრქუა: ნათესავსა შენსა მივსცე ქუეყანაჲ ესე.
