და აკურთხა უფალმან ღმერთმან ნოვე და ძენი მისნი და ჰრქუა მათ: აღორძნდით და განმრავლდით და აღავსეთ ქუეყანაჲ და უფლებდით მას ზედა;
და ზარი თქუენი იყავნ ყოველთა ზედა მფრინველთა ცისათა, და ყოველთა ქუეწარ მავალთა ქუეყანისათა, და თევზთა ზედა ზღჳსათა და ჴელსა Page of ms. P: 165V ქუეშე თქუენსა მიგცე თქუენ;
ყოველი ქუეწარმავალი, რომელი არს ცხოველი, თქუენდა იყოს საჭმლად, ვითარცა მხალი თივისაჲ მიგცე თქუენ იგი საჭმლად ყოველი.
გარნა ჴორცი სისხლითურთ არა სჭამოთ,
რამეთუ თქუენნიცა სისხლნი სულთა თქუენთანი გამოვიძნე ყოვლისაგან ჴელთა თქუენთაჲსა, და ჴელისაგან ძმისა კაცისა გამოვიძიო სული ცხოველი ძისა კაცისაჲ,
რომელმან დასთხიოს სისხლი ესე [კაცისაჲ, ნაცვალად სისხლისა მისისა დაითხიოს სისხლი მისი], რამეთუ ხატად ღმრთეებისა შევქმენ კაცი.
რამეთუ თქუენ აღორძნდით და განმრავლდით და აღავსეთ ქუეყანაჲ და უფლებდით მას ზედა.
და ეტყოდა უფალი ღმერთი ნოვეს და ძეთა მისთა და ჰრქუა მათ:
აჰა ესერა მე დავსდებ აღთქუმასა ჩემსა თქუენ თანა და ნათესავისა თქუენისა თანა შემდგომად თქუენსა.
და ყოველსა სულსა ცხოველსა, რომელ არს თქუენ თანა მფრინველითგან და პირუტყჳთ და ყოვლით მჴეცით ქუეყანისაჲთ, რაოდენნი არიან თქუენ თანა, ყოველნი, რომელნი გამოვიდენ თქუენ თანა კიდობნით.
და დავამტკიცო აღთქუმაჲ ჩემი თქუენ თანა, და არღარა მოსწყდეს ყოველი ჴორციელი წყლით-რღუნითა, და არღარა იყოს მერმე წყლით-რღუნაჲ განრყუნად ყოველი ქუეყანაჲ.
ჰრქუა უფალმან ღმერთმან ნოვეს: ესე სასწაული არს აღთქუმისა მის ჩემისაჲ, რომელი დავდევ შორის ჩემსა და თქუენსა და შორის ყოვლისა სულისა ცხოველისა ნათესავად საუკუნოდ.
მშჳლდსა ჩემსა დავსდებ ღრუბელთა შინა და იყოს სასწაულად აღთქუმისა ჩემისა შორის ჩემსა და შორის თქუენსა.
და იყოს, რაჟამს მოვავლინო ღრუბელი ქუეყანასა და გამოჩნდეს მშჳლდი იგი ჩემი ღრუბელთა შინა.
და მოვიჴსენო აღთქუმაჲ იგი ჩემი, რომელ არს შორის ჩემსა და შორის თქუენსა და შორის ყოვლისა ჴორციელისა ცხოველისა, არა იყოს წყალი Page of ms. P: 166R რღუნისაჲ მოსპოლვად ყოვლისა ჴორციელისა.
და იყოს მშჳლდი იგი ჩემი ღრუბელთა შინა, ვიხილო და მოვიჴსენო აღთქუმაჲ იგი ჩემი საუკუნოჲ შორის ჩემსა და შორის ყოვლისა სულისა ცხოველისა და შორის ყოვლისა ჴორციელისა, რომელ არს ქუეყანასა ზედა.
ჰრქუა უფალმან ღმერთმან ნოვეს: ესე სასწაული არს აღთქუმისა ჩემისაჲ, რომელი დავდევ შორის შენსა და შორის ყოვლისა ჴორციელისა, რომელი არს ქუეყანასა ზედა.
იყვნეს ძენი ნოვჱსნი, რომელნი გამოვიდეს კიდობნით: სემ, ქამ და იაფეთ. ქამ იყო მამაჲ ქანანისაჲ.
ესე სამნი ძენი არიან ნოვჱსნი, ამათგან განეთესნეს ყოველსა ქუეყანასა.
Page of ms. P: 45V და იწყო ნოვე საქმედ ქუეყანისა და დაასხა ვენაჴი.
და სუა ღჳნოჲ მისგან და დაითრო და განშიშულდა სახლსა შინა თჳსსა.
და იხილა ქამ ქანანელმან შიშულობაჲ მამისა თჳსისაჲ და განიცინნა და გამოვიდა გარე და უთხრა ძმათა თჳსთა.
და მოიღეს სამოსელი სემ და იაფეთ და დასდვეს ორთავე მუჴლთა მისთა, და მოვიდეს ზურგ-შექცევით და დაფარეს შიშულობაჲ მამისაა თჳსისაჲ და პირნი მათნი ვერ მიაქცინეს, და სიშიშულჱ მამისა მათისაჲ ვერ იხილეს.
განიფრთხო ნოვე ღჳნისა მისგან და გულისხმა-ყო, რაჲ-იგი უყო ძემან მისმან უმრწემჱსმან;
და თქუა: წყეულ იყავნ ქამ, ყრმაჲ ეგე, და მონაჲ იყოს ძმათა თჳსთაჲ.
და თქუა: კურთხეულ არს უფალი ღმერთი სემისი, და იყოს მონა მისა.
განავრცენ ღმერთმან იაფეთ, და დაიმკჳდრენ საყოფელნი ქამისნი, და იყავნ ქამ მონა მათა.
და ცხონდა ნოვე შემდგომად წყლით-რღუნისა სამას ერგასის წელ.
და იყვნეს ყოველნი წელნი ნოვჱსნი ცხრაას ერგასის წელ და მოკუდა.
