ՅԱՅՏՆՈՒԹԻՒՆ ՅԻՍՈՒՍԻ ք(րիստո)սի, ՛ի ձեռն որոյ ե́տ ա(ստուա)ծ ցուցանել ծառայի́ց իւրոց՝ որ ինչ լինելոց է վաղվաղակի. եւ նշանակեաց առաքելո́վ ՛ի ձեռն հրեշտակի իւրոյ առ ծառայ իւր յովհաննէս։
Որ վկայեաց զվկայու(թ)ի(ւն) բանին ա(ստուծո)յ, եւ զվկայութի(ւն) յ(իսու)սի ք(րիստո)սի զոր ետես. որ է́ր, եւ որ լինելո́ցն էր յետ այնորիկ։
Երանի́ որ կարդասցէ կամ լուիցէ զբանս մարգարէութե(ան)ս, եւ պահեսցէ զոր ՛ի սմա́ գրեալ է. զի ժամանակս մերձեալ է։
՛Ի յովհաննէ' առ եւթն եկեղեցիս՝ որ են յասիայ, շնո́րհք ընդ ձեզ եւ խաղաղութի(ւն) յա(ստուծո)յ՝ յէէն՝ եւ որ է́ն՝ եւ որ գալոցն է, եւ յեւթն զօրութե(ան)ց հոգւոյն՝ որ է առաջի աթոռոյն իւրոյ.
եւ յ(իսու)սէ ք(րիստո)սէ հաւատարիմ վկայէն, եւ է անդրանիկ ՛ի մեռեալս, եւ իշխան թագաւորութե(ան)ց երկրի. որ սիրեաց զմեզ, եւ ելոյծ զկապանս մեղաց մերոց արեամբն իւրով.
եւ արար զմեզ թագաւորս եւ քահանայս ա(ստուծո)յ եւ հօր իւրոյ. որում փառք եւ զօրութի(ւն)՝ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն։
Ահաւասիկ գալո́ց է ընդ ամպս. եւ տեսցեն զնա ամենայն ազգք, եւ տեսցեն զնա ծագք երկրի, եւ որք խոցեցին զնա՝ ամենեքեան յերկրի, եւ կոծեսցին ՛ի վերայ ն(ո)ր(ա). այո՝ ամէն։
Ե́ս եմ այբ, եւ ես եմ քէ́, ասէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ, որ էն՝ եւ որ է՝ եւ որ գալոցն է՝ ամենակալ։
Ես յովհաննէս եղբայր ձեր եւ հաւասարակից նեղութե(ան)՝ եւ արքայութե(ան)՝ եւ համբերու(թ)ե(ան) որ ՛ի ք(րիստո)ս յ(իսու)ս. եղէ́ ես ՛ի կղզւոջն որ անուանեալ կոչի պա́տմոս՝ վ(ա)ս(ն) բանին եւ վ(ա)ս(ն) վկայութե(ա)ն յ(իսու)սի ք(րիստո)սի։
Եւ եղեւ յիս հոգի ՛ի կիւրակէի աւուր, եւ լուայ զձայն զհետ իմ զմե́ծ իբրեւ զձայն փողոյ՝ որ ասէր ցիս. Եւ եմ ալփա եւ ով. առաջին եւ վերջին.
զոր տեսանես՝ գրեա́ ՛ի գիրս, եւ տո́ւր տանել յեւթն եկեղեցիս՝ որ յեփեսոս, եւ ՛ի զմիւռնիա', եւ ՛ի պերգամովն, եւ ՛ի թիւատրիա, եւ ՛ի սարդիկէ, եւ ՛ի փիլադելփեա, եւ ՛ի լաւոդիկեա'։
Եւ դարձայ տեսանել զձայնն՝ որ խօսէր ցիս. եւ ՛ի դառնալն իմում տեսի եւթն ճրագարան ոսկի։
եւ ՛ի մէջ եւթն ճրագարանացն նման որդւոյ մարդոյ, զգեցեալ պատմուճան պճղնաւոր, եւ գօտեւորեա́լ առ ստեամբքն գօտի ոսկեղէն.
եւ գլուխ ն(ո)ր(ա) եւ հերքն իբրեւ զասր սպիտակ՝ եւ ո(ր)պ(էս) զձիւն. եւ աչք ն(ո)ր(ա) ո(ր)պ(էս) բոց հրոյ.
եւ ոտք ն(ո)ր(ա) նմանեալ պղնձոյ ծխելւոյ ՛ի մէջ հնոցի հրաշէ́կ. եւ ձայն ն(ո)ր(ա) իբրեւ զձայն ջուրց բազմաց։
Եւ ունէր յաջոյ ձեռինն իւրում աստեղս եւթն, եւ ՛ի բերանոյ ն(ո)ր(ա) ելանէր սո́ւր երկբերանեա́ն. եւ երեսք ն(ո)ր(ա) իբրեւ զարեգակն ճառագայթեա́լ երեւէին։
Եւ իբրեւ տեսի զնա՝ անկա́յ առ ոտս ն(ո)ր(ա) իբրեւ զմեռեալ. եւ եդ ՛ի վերայ իմ զա́ջ իւր՝ եւ ասէ ցիս. մի́ երկնչիր, ե́ս եմ առաջին, եւ ե́ս եմ յետին.
եւ ես եմ կեանք՝ եւ ե́ս նոյն որ մեռայ, եւ ե́մ կենդանի. այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ա́մէն։ Եւ ունիմ զփականս մահու եւ դժոխոց։
գրեա́ զոր տեսանես՝ որ էն, եւ որ յապա՝ եւ որ հանդերձեալ է լինել այս.
Զխորհուրդ եւթն աստեղացդ՝ զոր տեսերդ յաջս իմ, եւ զեւթն ճրագարանս ոսկիս. եւ եւթն աստեղքն՝ հրեշտակք եւթն եկեղեցեա́ցն են, եւ ճրագարանքն եւթն՝ եւթն եկեղեցիքն են։
