ՊԱՒՂՈՍ ԾԱՌԱՅ ԱՍՏՈՒԾՈՅ, եւ առաքեալ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի, ըստ հաւատոց ընտրելո́ցն ա(ստուածո)յ, եւ ՛ի գիտութի́(ւն) ճշմարտութե(ան), որ ընդ ա(ստուա)ծպաշտութե(ա)ն է.
յուսով կենա́ցն յաւիտենից, զոր խոստացաւ անսո́ւտն ա(ստուա)ծ յառա́ջ քան զժամանակս յաւիտենից.
բայց յայտնեաց իւրո́վք ժամանակօք զբանն իւր քարոզութ(եամ)բ, որոյ եղէ ես հաւատարիմ, ըստ հրամանի փրկչին մերոյ ա(ստուածո)յ։
Տիտոսի որդւոյ սիրելւոյ ըստ հասարակա́ց հաւատոց, շնորհք, եւ խաղաղութի(ւն) յա(ստուածո)յ ՛ի հօրէ՝ եւ ՛ի ք(րիստո)սէ յ(իսու)սէ փրկչէ́ մերմէ։
Վասն այնորիկ իսկ թողի զքեզ ՛ի կրիտէ, զի որ ինչ միանգամ պակաս իցէ՝ ուղղեսցե́ս, եւ կացուսցես ը(ստ) քաղաքաց երիցունս, որպէս եւ ես քեզ պատուիրեցի։
եթէ ոք անարա́տ իցէ, միո́յ կնոջ այր, որդեակս ունիցի հաւատացեալս, եւ ոչ յամբաստանու(թ)ի(ւն) անառակութե(ան), կամ անհնազանդս։
Զի պա́րտ է եպիսկոպոսին անարա́տ լինել, ո(ր)պ(էս) եւ ա(ստուածո)յ տնտեսի. մի́ յանդուգն, մի́ բարկացօղ, մի́ թշնամանօղ, մի́ հարկանօղ, մի́ զաւշաքաղ.
այլ՝ հիւրասէ́ր, բարեսէ́ր, ցա́ծ, արդա́ր, սո́ւրբ ժուժկա́լ.
վերակացո́ւ լինել, հաւատարիմ բանին վարդապետու(թ)ե(ան). զի կարօղ իցէ եւ մխիթարել ողջմտութ(եամ)բ վարդապետութեանն, եւ զհակառակորդսն կշտամբե́լ։
Քանզի բ(ա)զ(ու)մք են անհնազանդք, զրախօ́սք, եւ մտախա́բք. մանաւանդ որ ՛ի թլփատու(թեն)է անտի են.
զորս պա́րտ է ըմբերանե́լ. որք զամ(ենայն) տունս կործանեն, եւ ուսուցանեն՝ զոր չէ́ արժան, վասն զաւշաքաղութե(ան)։
Ասաց ոմն ՛ի նոցանէ՝ իւրեանց իսկ մարգարէ, կրէտացիք հանապազասո́ւտք, չարաճճի́ք, դատարկապո́րտք։
եւ ստոյգ է վկայութի(ւն)ս այս։ վ(ա)ս(ն) որոյ կշտամբեսցե́ս զնոսա խստագոյնս, զի առողջասցին ՛ի հաւատս.
եւ մի́ հայեսցին ՛ի հրեական առասպելս, եւ ՛ի պատուէրս մարդկան զառածելոցն ՛ի ճշմարտու(թեն)է։
Ամենայն ինչ սո́ւրբ է սրբոց, այլ պղծոցն եւ անհաւատից՝ ոչի́նչ է սուրբ. այլ պղծեալ են միտք եւ խորհուրդք ն(ո)ց(ա)։
խոստանան գիտել զա(ստուա)ծ, եւ գործովք իւրեանց ուրանա́ն. պիղծք եւ անհաւատք, եւ յամենայն գործս բարեաց անպիտանք։
