Զծերն՝ մի́ պատուհասիցես, այլ մխիթարեսջի́ր իբրեւ զհա́յր, զերիտասարդս իբրեւ զեղբա́րս,
զպառաւունս իբրեւ զմա́րս, զմանկամարդս իբրեւ զքո́րս, ա́մենայն սրբութ(եամ)բ։
Զայրիս պատուեա́ որ ստոյգ այրիքն իցեն։
ապա թէ ոք այրի՝ որդիս եւ թոռունս ունիցի, ուսանիցի́ն՝ նախ իւրեա́նց տանց բարի առնել, եւ զփոխարէնսն հատուցանել ծնողացն. զի ա́յն է բարի՝ եւ ընդունելի առաջի ա(ստուածո)յ։
Իսկ որ ճշմարտիւ այրին իցէ, եւ մէնացեալ յուսացեա́լ յա(ստուա)ծ, եւ կանխեալ յաղօթս եւ ՛ի խնդրուածս զցայգ եւ զցերեկ։
Իսկ գիրգ այրին՝ կենդանւո́յն մեռեա́լ է։
զայս պատուիրեա՝ զի անարա́տք իցեն։
Իսկ եթէ ոք իւրո́ց, եւ մանաւանդ եւ ընտանեաց խնամ ո́չ տանիցի, ՛ի հաւատոցն ուրացեա́լ է, եւ չա́ր եւս քան զանհաւատսն է։
Այրի՝ ը(ստ) այրիս անուանեսցի, որ չիցէ́ պակաս ՛ի վաթսնամենի́ց, միո́յ առն կին լիեալ,
եւ ՛ի գո́րծս բարիս վկայեալ. եթէ մանկո́ւնս սնուցեալ իցէ, եթէ զհեւրս ընկալեալ իցէ, եթէ զսրբոց զոտս լուացեալ իցէ, եթէ նեղելո́ց բաւական լիեալ իցէ, եթէ զամ(ենայն) գործոց բարեաց զհետ երթեալ իցէ։
Այլ ՛ի մանկամարդա́ց այրեացն հրաժարեա́, զի յորժամ խայտան զք(րիստո)սիւ, ամուսնանա́լ կամին.
իսկ զդատաստանս ընդունին, զի զառաջին հաւատսն արհամարհեցին։
միանգամայն եւ դատարկանձո́ւնք ուսանին, շրջօ́ղք տանէ ՛ի տուն։ եւ ո́չ միայն դատարկք, այլ եւ փասքո́ւսք եւ հետաքրքի́րք. եւ խօսին՝ որ ինչ ո́չ է պիտոյ։
Կամիմ զմանկամարդացդ՝ ամուսնանա́լ, որդի́ս ծնանել, անարա́րս լինել, եւ մի́ ինչ պատճառս տալ հակառակորդին՝ ՛ի հայհոյութե(ա́ն) աղագս։
զի անդէ́ն իսկ ոմանք խոտորեցան զկնի սատանայի։
Եթէ ոք հաւատացեալ՝ այրի́ս ունիցի՝ բաւական լիցի ն(ո)ց(ա), եւ մի́ ծանրասցի եկեղեցւոյն. զի ճշմարի́տ այրեացն բաւական լինիցի։
Որ բարւոք վերակացու լինին երիցունք, կրկին պատուոյ արժանի եղիցին. մանաւանդ որ աշխատիցին բանիւ, եւ վարդապետու(թեամ)բ։
քանզի ասէ գիր. մի́ կապեսցես զցռո́ւկ եզին կալոտւոյ. եւ արժանի́ է մշակն վարձո́ւ իւրոյ։
Զերիցուէ չարախօսու(թ)ի(ւն)՝ մի́ ընդունիցիս, բայց եթէ երկուք՝ եւ երիւք վկայիւք։
իսկ որ մեղամչենն՝ առաջի ամենեցո́ւն յանդիմանեա́, զի եւ այլքն երկիցե́ն։
Վկայութի(ւն) դնեմ առաջի ա(ստուածո)յ եւ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի՝ եւ ընտրելոց հրեշտակաց, զի զայդ պահեսցե́ս առանց մտահաճութե(ան). մի́ ինչ առնել աչառանօք։
Ձեռս վաղվաղակի յուրուք վ(ե)ր(այ) մի́ դնիցես, եւ մի́ կցորդ լինիցիս մեղաց օտարաց. զանձն քո սո́ւրբ պահեսջի́ր։
Այսուհետեւ՝ մի́ ջուր եւեթ ըմպիցես, այլ սակաւիկ մի եւ գինի́ խառնեսջիր, վասն ստամոքսի՝ եւ ստէպ հիւանդութե(ան)ց։
Են մարդք՝ որոց մեղքն յայտնի են, եւ յառաջագո́յն հասեալ ՛ի դատաստան, եւ են՝ որոց զկնի́ երթան։
նոյնպէս եւ բարի գործքն՝ յայտնի́ են. եւ որ այլազգ եւս ինչ իցեն՝ թաքչել ո́չ կարեն։
