Այսուհետեւ եւ մեք՝ որ այսչափ շուրջ զմեւք մածեալ ունիմք զբազմութի(ւն) վկայից, զհպարտութի(ւն) զամ(ենայն) ՛ի բա́ց ընկեսցուք եւ զմեղս կարեւորս. համբերութ(եա́մ)բ ընթասցուք ՛ի պատերազմ որ առաջի կայ մեզ։
Հայեսցո́ւք ՛ի զօրագլո́ւխն հաւատոց՝ եւ ՛ի կատարիչն յ(իսու)ս. որ փոխանակ ուրախու(թ)ե(ան)ն որ նմա առաջի կայր, յա́նձն առ խաչն, արհամարհեա́ց զամօթն, նստաւ ընդ աջմէ աթոռոյն ա(ստուածո)յ։
Ա́ղէ՝ ածէ́ք զմտաւ, որ զայսպիսի համբերու(թ)ի(ւն)՝ ՛ի մեղաւորաց հակառակութ(են)է անտի կրեաց. զի մի́ աշխատք լինիցիք անձամբք ձերովք՝ եւ լքանիցիք։
զի չե́ւեւս արեամբ չափ պատերազմեալք՝ հակառակ կացէք մեղացն,
եւ մոռացարուք զմխիթարութի(ւն)ն՝ որ ընդ ձեզ իբրեւ ընդ որդեակս խոսի։ Որդեա́կ իմ՝ մի́ լքանիր ՛ի խրատո́ւ տ(եառ)ն. եւ մի́ վհատիցիս յանդիմանեալ ՛ի նմանէ։
զի որ սիրէ տ(է)ր՝ խրատէ, տանջէ́ զամ(ենայն) որդի զոր ընդունի։
՛Ի խրատու համբերու(թ)ե(ան) կայք, իբրեւ յորդի́ս մատուցեալ է ՛ի ձեզ ա(ստուա)ծ. ո՞ր որդի է՝ զոր ո́չ խրատիցէ հայր։
զի եթէ առանց խրատու լինիցիք, որով ամենեքին բաժանորդք եղեն. ապա խո́րթք իցէք՝ եւ ո́չ որդիք։
Զի եթէ ՛ի մարմնաւոր հարցն մերոց զոր ունիմք խրատիչս՝ պատկառեմք, ո՞րչափ եւս առաւել հնազանդեսցուք հօրն հոգւոց՝ եւ կեցցուք։
զի սոքա առ սակա́ւ ժամանակս ըստ կամա́ց իւրեանց խրատեն. իսկ նա՝ վ(ա)ս(ն) օգտի, առ ՛ի ընդունելո́յ զսրբու(թ)ի(ւն) ն(ո)ր(ա)։
Ամենայն խրատ առ ժամանակն ո́չ ուրախութե(ան) թուի՝ այլ տրտմութե(ա́ն). բայց յետոյ պտո́ւղ խաղաղութե(ան)՝ նովաւ կրթեցելոցն հատուցանէ յարդարութի(ւն)։
Վասն որոյ զձեռս լքեալս՝ եւ զծունկս կթոտս՝ հաստատեցէ́ք.
եւ զշաւիղս ուղի́ղս արարէք ոտից ձերոց, զի մի́ որ կաղն իցէ գլորիցի, այլ մանաւանդ բժշկեսցի́։
Զխաղաղութե(ան) զհետ երթա́յք ընդ միմեանս՝ եւ զսրբութե(ան). առանց որոյ ո́չոք տեսանիցէ զտ(է)ր։
Զգո́յշ լերուք, գուցէ ոք յետնեա́լ գտանիցի ՛ի շնորհացն ա(ստուածո)յ։ մի́ ոք արմատ դառնու(թ)ե(ան) ՛ի վեր երեւեալ նեղիցէ, եւ նովաւ բ(ա)զ(ու)մք պղծիցին։
Մի́ ոք պոռնիկ եւ պիղծ իբրեւ զեսաւ. որ ընդ միոյ կերակրոյ զանդրանկութի(ւն)սն վաճառեաց։
գիտէք՝ զի թէպէտ եւ յետոյ կամեցաւ ժառանգել զօրհնութի(ւն)սն, խոտա́ն գտաւ. զի եւ ապաշխարութե(ան) տեղի ո́չ եգիտ. թէպէտ եւ արտասուօ́ք խնդրեաց զնա։
Զի ո́չ էք մատուցեալ առ լեառն շօշափելի, որ հրովն վառեալ էր, եւ միգով, եւ մառախղով, եւ խաւարաւ, եւ մթով.
ուր փողն հնչէր եւ բարբառ պատգամացն. ուստի որք լուանն՝ հրաժարեցին, զի մի́ կրկնեսցի առ ն(ո)ս(ա) բանն։
քանզի ո́չ հանդարտէին հրամանին. թէպէտ եւ գազան մերձենայր ՛ի լեառնն՝ քարկո́ծ լինէր։
եւ այնպէս ահագին էր տեսիլն, զի եւ մովսէս ասէր, թէ զահի հարեալ եմ եւ դողամ։
Այլ մատուցեալ էք ՛ի սիովն լեառն, եւ ՛ի քաղաք ա(ստուածո)յ կենդանւոյ յե(րուսաղէ)մ՝ յերկինս, եւ ՛ի բիւրաւո́ր բանակս հրեշտակաց,
եւ յեկեղեցի́ս անդրանկաց գրելոց յերկինս, եւ առ դատաւո́րն ամենեցուն ա(ստուա)ծ, եւ յոգիս արդարոց կատարելոց.
եւ ՛ի նորոց կտակարանաց միջնորդն յ(իսու)ս, եւ ՛ի հեղո́ւմն արեան նորա՝ որ առաւել խօսի քան զհաբելին։
Զգոյշ լերուք՝ գուցէ́ հրաժարիցէք յայնմանէ որ խօսեցաւն. զի եթէ ն(ո)ք(ա) ո́չ կարացին զերծանել, հրաժարեալք յայնմանէ՝ որ յերկրին հրաման տայր. ո՞րչափ եւս առաւել մեք՝ եթէ յերկնաւորէն թիկունս դարձուցանիցեմք։
Որոյ ձայնն զերկիր շարժեա́ց յայնժամ. եւ այժմ խոստացեալ է՝ եւ ասէ. միւսանգամ շարժեցից ո́չ միայն զերկիր՝ այլ եւ զերկինս։
այլ միւսանգամն յայտ առնէ զշարժելոցն՝ իբրեւ զեղելոց փոփոխումն, զի հաստատո́ւն կացցեն անշարժքն։
Վասն որոյ թագաւորութի(ւն) անշարժ ընկալեալ, պի́նդ կալցուք զշնորհսն, որով պաշտեմք զա(ստուա)ծ հաճութ(եամ)բք՝ ահիւ եւ դողութ(եամ)բ.
քանզի ա(ստուա)ծ մեր հո́ւր ծախիչ է։