Զի՞նչ են հաւատք, եթէ ոչ՝ յուսացելո́ց իրաց հաստատութի(ւն), եւ յանդիմանութի́(ւն) որոց ո́չն երեւին։
զի նովա́ւ վկայեցան առաջինքն։
Հաւատո́վք իմանամք հաստատեալ զյաւիտեանսն բանիւ ա(ստուածո)յ, յաներեւութի(ւն)ց զերեւելի́սս եղեալ։
Հաւատո́վք լաւ պատարագս հաբէլ քան զկայէն մատուցանէր ա(ստուածո)յ, որով վկայեցաւ իսկ արդար լինել. զի ՛ի վերայ պատարագա́ցն եղեւ վկայութի(ւն) նմա յա(ստուածո)յ. զի թէպէտ եւ մեռաւ ՛ի նմին, սակայն տակաւին խօսի́։
Հաւատո́վք ենովք փոխեցաւ, զի մի́ զմահ ճաշակեսցէ. եւ ո́չ ուրեք գտանէր, քանզի փոխեա́ց զնա ա(ստուա)ծ. եւ յառաջ քան զփոխելն ն(ո)ր(ա)՝ վկայեցաւ հաճո́յ լինել ա(ստուածո)յ։
բայց առանց հաւատոց՝ անհնա́ր է հաճոյ լինել. այլ հաւատալ արժա́ն է այնմ որ մերձենայ առ ա(ստուա)ծ՝ թէ է́ ա(ստուա)ծ. եւ որ խնդրեն զնա՝ լինի պարգեւատո́ւ,
Հաւատո́վք առեալ հրաման նոյի՝ վ(ա)ս(ն) չեւեւս երեւելեացն՝ զահի́ հարեալ կազմէր զտապանն ՛ի փրկութի(ւն) տան իւրոյ, որով դատեցաւ զաշխարհ. եւ հաւատո́ցն արդարութե(ան) եղեւ ժառանգաւոր։
Հաւատո́վք՝ որ աբրահամն կոչեցաւ՝ ունկնդի́ր եղեւ ելանել ՛ի տեղին զոր առնլոց էր ՛ի ժառանգութի(ւն). ել գնաց՝ եւ ո́չ գիտէր յով երթիցէ։
Հաւատո́վք պանդխտեցաւ յերկիրն աւետեաց՝ իբրեւ յօտարութե(ան). խորանօ́ք բնակեաց սահակաւ եւ յակովբաւ հանդերձ՝ ժառանգակցօք նոցին աւետեաց։
քանզի ակն ունէր հիմա́մբք հաստատելոյ քաղաքին, որոյ ճարտարապետ եւ արարիչ ա(ստուա)ծ է։
Հաւատո́վք եւ ինքն սառա՝ որ ամուլն էր, զօրու(թ)ի(ւն) առնլոյ զսե́րմն որդեծնութե(ան) ընդունէր, եւ ՛ի տարաժամ հասակի ծնանէր. ք(ան)զի հաւատարի́մ համարեցաւ զայն որ խոստացաւն։
վասն որոյ եւ ՛ի միոջէն ծնանէին, եւ այն ՛ի յանցեա́լ ժամանակի, իբրեւ զաստեղս երկնից բազմու(թեամ)բ, եւ իբրեւ զաւա́զ առ ափն ծովու առանց թուոյ։
Ըստ հաւատոց մեռան ամենեքին սոքա, եւ չե́ւեւս ընկալեալ զաւետիսն. այլ ՛ի հեռուստ տեսին զնոսա՝ եւ ցնծացա́ն, եւ խոստովա́ն եղեն՝ եթէ օտա́րք եւ պանդուխտք են յերկրի։
զի որք զայնպիսիսն խօսին, յայտ առնեն՝ եթէ գաւա́ռ իմն խնդրեն։
զի եթէ զայն յիշէին ուստի ելինն, գո́յր ժամանակ դառնալոյ անդրէն։
նա՝ աւանիկ ազնուականի́ իմն ցանկացեալ են, ա́յս ինքն է՝ երկնաւորին. վասն որոյ ո́չ ամօթ համարի ա(ստուա)ծ, կոչել նոցա ա(ստուա)ծ. քանզի պատրաստեաց ն(ո)ց(ա) քաղաք։
Հաւատո́վք մատոյց աբրահամ ՛ի փորձու(թ)ե(ան) իւրում զիսահակ պատարագ. եւ զմիամօրն մատուցանէր, որոյ զաւետիսն ընկալեալ էր.
որում ասացաւն, թէ սահակաւ կոչեսցի քեզ զաւակ.
եդ ՛ի մտի իւրում, թէ եւ ՛ի մեռելո́ց կարօղ է յարուցանել ա(ստուա)ծ. ուստի եւ յառակս իսկ ընկալաւ զնա։
Հաւատո́վք վ(ա)ս(ն) հանդերձելոց իրաց՝ օրհնեա́ց իսահակ զյակովբ եւ զիսաւ։
Հաւատո́վք յակովբ ՛ի մեռանելն իւրում, զիւրաքանչիւրոք յորդւոցն յովսեփու օրհնեաց, եւ երկի́ր եպագ ՛ի ծագ գաւազանի իւրոյ։
Հաւատո́վք յովսէփ ՛ի վախճանել իւրում յիշեաց զելս որդւոցն իսրայէլի, եւ վ(ա)ս(ն) ոսկերաց իւրոց պատուիրեաց։
Հաւատովք՝ զմովսէս իբրեւ ծնան, թաքուցաւ ամիսս երիս ՛ի հարց իւրոց. քանզի տեսին կայտառ զմանուկն, եւ ո́չ զանգիտեցին ՛ի հրամանէ թագաւորին։
Հաւատովք մովսէս իբրեւ աճեաց՝ ուրացաւ կոչել որդի դստերն փարաւոնի։
լա́ւ համարեցաւ չարչարել ը(ստ) ժողովրդեանն ա(ստուածո)յ, քան առ ժամանակ մի վայելել ՛ի մեղս։
կարեւո́ր համարեցաւ զնախատինսն ք(րիստո)սի, քան զմեծու(թ)ի(ւն) գանձուցն եգիպտացւոց. զի հայեցեալ ա́կն ունէր վարձուցն հատուցման։
Հաւատո́վք թողոյր զերկիրն եգիպտացւոց, եւ ո́չ երկնչէր ՛ի ցասմանէ թագաւորին. զի զաներեւոյթսն իբրեւ զտեսեա́լ համբերու(թեամ)բ համարեցաւ։
Հաւատո́վք արար զզատիկն եւ զհեղումն արեանն. զի մի́ սատակիչն անդրանկաց մերձենայցէ́ ՛ի ն(ո)ս(ա)։
Հաւատո́վք անցին ընդ ծովն կարմիր՝ իբրեւ ընդ ցամա́ք երկիր. զորոյ զփորձ առեալ եգիպտացւոցն՝ ընկղմեցան։
Հաւատո́վք պարիսպքն երիքովի անկան, շուրջ եկեալ զնոքօք զեւթն օր։
Հաւատո́վք րախաբ պոռնիկ ո́չ կորեաւ ընդ անհաւատսն, որոյ ընկալեա́լ էր զլրտեսնն խաղաղութ(եամ)բ։
Եւ արդ՝ զի՞նչ եւս ասացից. զի չէ́ բաւական ժամանակս պատմելոյ, վասն գեդեովնի́, բարակա́յ, սամփսովնի́, յեփթայա́յ, դավթի, եւ սամուելի́, եւ այլո́ց մարգարէիցն.
Որք հաւատո́վք պարտեցին զթագաւորու(թ)ի(ւն)ս. գործեցի́ն զարդարութի(ւն). հասին աւետեաց. խցին զբերանս առիւծուց.
շիջուցի́ն զզօրու(թ)ի(ւն) հրոյ. ապրեցա́ն ՛ի բերանոյ սրոյ. զօրացան ՛ի տկարութ(են)է. եղեն զօրաւորք ՛ի պատերազմի. առին զբանակս օտարաց։
ընկալան կանայք ՛ի յարութ(են)է զմեռեալս իւրեանց։ Կէսք կոշկոճեցան՝ եւ չե́ւեւս ընկալեալ զփրկութի(ւն), զի լաւագո́յն յարութե(ա)ն հասանիցեն։
եւ կէսքն զտանջանաց եւ զգանից զփորձ առին, զկապանա́ց եւ զբանտից։
քարկոծեցա́ն, սղոցեցա́ն, փորձեցա́ն. սպանմա́մբ սրոյ մեռան. շրջեցա́ն լաշկամաշկօք՝ եւ մորթովք այծենեօք։ Կարօտեա́լք, նեղեա́լք, չարչարեա́լք.
զորս ո́չ արժէ աշխարհս. յանապատի մոլորեալք, եւ ՛ի լերինս, եւ յայրս, եւ ՛ի փապարս երկրի։
Եւ սոքա ամենեքին վկայեալք ՛ի հաւատոցն, չե́ւեւս ընկալան զաւետիսն։
ա(ստուածո)յ վասն մեր լաւագոյն համարեալ, զի մի́ առանց մեր կատարեսցին։
