Այսուհետեւ ե́ղբարք՝ աղօ́թս արարէք ՛ի վերայ մեր, զի բա́նն տ(եառ)ն ընթանայցէ. եւ փառաւո́ր լինիցի յամ(ենայն) տեղիս՝ ո(ր)պ(էս) եւ առ ձեզդ.
զի ապրեսցո́ւք յանօրինաց եւ յանզգամա́ց մարդոց. զի ո́չ ամենեցուն են հաւատք։
Այլ հաւատարիմ է տ(է)ր, որ եւ հաստատեսցէ զձեզ, եւ պահեսցէ ՛ի չարէ անտի։
Վստա́հ եմք ՛ի ձեզ տէրամբ, թէ զոր պատուիրեցաքն ձեզ, եւ առնէք՝ եւ առնիցէ́ք։
այլ տ(է)ր ուղղեսցէ́ զսի́րտս ձեր ՛ի սէրն ա(ստուածո)յ՝ եւ ՛ի համբերութի(ւն)ն ք(րիստո)սի։
Պատուիրեմ ձեզ ե́ղբարք՝ յանուն տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի, խորշե́լ ձեզ յամ(ենայն) եղբօրէ՝ որ ստահա́կսն գնայցեն. եւ ո́չ ըստ աւանդու(թ)ե(ան)ն զոր ընկալարուք ՛ի մէնջ։
Զի դուք ինքնին գիտէք՝ թէ ո́(ր)պ(էս) պարտ է ձեզ նմանել մեզ. զի ո́չ երբէք ստահակեցաք առ ձեզ.
եւ ո́չ ձրի զուրուք հաց կերաք. այլ ջանիւ եւ վաստակով զցայգ եւ զցերեկ գործեաք՝ վ(ա)ս(ն) չծանրանալո́յ ումեք ՛ի ձէնջ։
ո́չ եթէ չունեա́ք իշխանութի(ւն). այլ զի զանձինս օրինա́կ արասցուք ձեզ նմանօղս լինել մեզ։
քանզի մինչ առ ձեզն իսկ էաք՝ զայս պատուիրեաք ձեզ, թէ որ ո́չն կամիցի գործել՝ եւ կերիցէ մի։
Արդ՝ լսեմք զոմանց ՛ի ձէնջ՝ թէ ստահակութեա́մբ գնան. գործ ինչ ո́չ գործեն, այլ յուլացեա́լք հետաքրքի́րք շրջին։
այնպիսեացն պատուէր տամք՝ եւ աղաչեմք ՛ի տ(է)ր յ(իսու)ս ք(րիստո)ս, զի հանդարտութ(եամ)բ գործեսցեն՝ եւ զիւրեանց հաց կերիցեն։
այլ դուք ե́ղբարք՝ մի́ ձանձրանայք զբարիս գործել։
Ապա եթէ ոչ ոք հնազանդեսցի բանիս մերում թղթովդ այդուիկ, դո́ւք նշանակեսջի́ք զնա. եւ մի́ խառնակեսջիք ընդ նմա, զի պատկառեսցէ́։
բայց մի́ իբրեւ զթշնամի համարեսջիք, այլ խրատեսջի́ք իբրեւ զեղբա́յր։
Եւ ինքն տ(է)ր խաղաղութե(ան), տացէ ձեզ խաղաղութի(ւն) յամենայն ժամ յամենա́յն իրս։ Տ(է)ր ը(ստ) ամենեսին ընդ ձեզ։
Ողջոյնս՝ իմոյ ձեռին պաւղոսի է որ է նշանակ յամենայն թուղթս այսպէս գրեմ։
Շնորհք տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի ընդ ամենեսին ձեզ։
