Աղաչեմ զձեզ ե́ղբարք՝ վասն գալստեան տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի, եւ մերոյ ժողովելոյն առ նա.
մի́ վաղվաղակի խռովել ձեզ ՛ի մտաց՝ եւ մի́ զարհուրել, մի́ հոգւով, եւ մի́ բանիւ, եւ մի́ թղթովք՝ իբրեւ թէ ՛ի մէնջ. ո(ր)պ(էս) թէ եկեալ հասեալ իցէ օր տ(եառ)ն։
Մի́ ոք զձեզ խաբեսցէ՝ եւ մի́ իւիք իրօք. զի եթէ ոչ նախ եկեսցէ ապստամբութի(ւն)ն, եւ յայտնեսցի մա́րդն անօրէնութե(ան)՝ որդին կորստեան,
հակառակորդն հպարտացեա́լ ՛ի վերայ ամենայնի՝ որ անուանեալ իցէ ա(ստուա)ծ՝ կամ պաշտօն. մինչեւ նստել նմա ՛ի տաճարին ա(ստուածո)յ, եւ ցուցանել զանձն՝ թէ ա(ստուա)ծ իցէ։
Ո՞չ յիշիցէք՝ զի մինչ առ ձե́զն իսկ էի՝ ասէի զայս։
եւ արդ դո́ւք ինքնին գիտէք զայն, որ ունին յայտնել նմա յիւրում ժամանակի։
զի խորհուրդն անօրէնութե(ան) արդէն իսկ զօրանայ. բայց յայնժամ, մինչ ՛ի միջոյ բարձցի́ որ այժմդ ունի։
եւ ապա́ յայտնեսցի անօրէնն։ զոր տ(է)ր յ(իսու)ս սատակեսցէ հոգւով բերանոյ իւրոյ, եւ խափանեսցէ այտնու(թեամ)բ գալստեանն իւրոյ։
Որոյ գալուստն ըստ ազդեցութե(ա́ն) սատանայի է. ամ(ենայն) զօրութ(եամ)բ եւ նշանօք եւ արուեստիւք ստո́վք,
եւ ամ(ենայն) պատրանօք անիրաւութե(ան) ՛ի վերայ կորուսելոցն. փոխանակ զի զսէրն ճշմարտութե(ան) ո́չ ընկալան՝ զի ապրեսցին, եւ վ(ա)ս(ն) այնորիկ առաքեսցէ ն(ո)ց(ա) ա(ստուա)ծ ազդեցութի(ւն) մոլորութե(ան)՝ հաւատալ ն(ո)ց(ա) ստութե(ա)ն։
զի դատապարտեսցի́ն ամենեքեան որ ո́չ հաւատացին ճշմարտութե(ա)ն, այլ հաճեցան ընդ անօրէնութի(ւն)ն։
Այլ մեք պարտիմք գոհանա́լ զա(ստուածո)յ յամ(ենայն) ժամ՝ վասն ձեր եղբարք սիրեցեալք ՛ի տ(եառ)նէ. զի ընտրեաց զմեզ ա(ստուա)ծ իսկզբանէ ՛ի փրկու(թ)ի(ւն)՝ սրբութ(եամ)բ հոգւոյն, եւ հաւատովքն ճշմարտութե(ան).
յոր եւ կոչեաց զձեզ աւետարանաւն մերով ՛ի փրկու(թ)ի(ւն)՝ փառացն տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի։
Այսուհետեւ ե́ղբարք հաստատո́ւն կացէք՝ եւ պինդ կալարուք զաւանդութի(ւն)սն՝ զոր ուսարուք, եթէ բանիւ, եւ եթէ թղթով մերով։
Այլ ինքն տ(է)ր մեր յ(իսու)ս ք(րիստո)ս, եւ ա(ստուա)ծ հայր մեր, որ սիրեացն զմեզ՝ եւ ետ մեզ մխիթարութի(ւն) յաւիտենի́ց՝ եւ յոյս բարեաց շնորհօք,
մխիթարեսցէ զսիրտս ձեր, եւ հաստատեսցէ́ յամենայն բանս եւ ՛ի գործս բարութե(ան)։
