ՊԱՒՂՈՍ ԵՒ ՍԻՂՈՒԱՆՈ́Ս եւ տիմոթէոս՝ եկեղեցւոյդ թեսաղոնիկեցւոց՝ յա(ստուա)ծ հա́յր մեր, եւ ՛ի տ(է)ր յ(իսու)ս ք(րիստո)ս։
Շնո́րհք ընդ ձեզ եւ խաղաղութի́(ւն) յա(ստուածո)յ հօրէ մերմէ, եւ ՛ի տ(եառ)նէ յ(իսու)սէ ք(րիստո)սէ։
Գոհանա́լ պարտիմք զա(ստուածո)յ յամ(ենայն) ժամ վ(ա)ս(ն) ձեր ե́ղբարք՝ որպէս եւ արժան իսկ է. զի ե́ւս քան զեւս աճեն հաւատքդ ձեր, եւ յաճախէ́ սէր իւրաքանչիւր ձեր ամենեցուն առ միմեանս։
Որպէս եւ մեզ ձեւք պարծել յեկեղեցի́սն ա(ստուածո)յ՝ վասն համբերութե(ան) ձերոյ եւ հաւատոց՝ յամ(ենայն) հալածանս ձեր եւ ՛ի նեղու(թ)ի(ւն)ս, որում դո́ւքն համբերէք.
յօրինա́կ արդա́ր դատաստանին ա(ստուածո)յ. արժանի լինել ձեզ արքայութե(ան)ն ա(ստուածո)յ, վասն որոյ եւ զճգնութի(ւն)դ կրէք.
եթէ պա́րտ է առաջի ա(ստուածո)յ՝ հատուցանել նեղչա́ցն ձերոց նեղութի(ւն).
եւ ձեզ նեղելոցդ հանգիստ ընդ մեզ՝ ՛ի յայտնու(թ)ե(ան)ն տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի, յերկնից հրեշտակօք զօրութե(ան) իւրոյ.
՛ի բո́ց հրոյ առնուլ զվրէժս յայնցանէ ոյք ո́չ ճանաչեն զա(ստուա)ծ, եւ որ ո́չ հնազանդին աւետարանին տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի։
Որք տայցեն վրէ́ժս ՛ի սատակումն յաւիտենից՝ յերեսաց տ(եառ)ն՝ եւ ՛ի փառաց զօրու(թ)ե(ան) ն(ո)ր(ա).
յորժամ գայցէ փառաւո́ր լինել ՛ի մէջ սրբոց իւրոց, եւ սքանչելի ՛ի մէջ ամ(ենայն) հաւատացելոց։ զի հաւատարի́մ եղեւ վկայու(թ)ի(ւն)ն մեր ՛ի վերայ ձեր յաւուր յայնմիկ։
Յոր եւ աղօթս առնեմք վասն ձեր յամենայն ժամ. զի զձեզ արժանիս արասցէ կոչմանն ձերում ա(ստուա)ծ, մինչեւ լցցէ́ զամենայն հաճու(թ)ի(ւն) բարութե(ան), եւ զգո́րծս հաւատոցն զօրութ(եամ)բ։
զի փառաւո́ր լիցի անուն տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի ՛ի ձեզ, եւ դուք ՛ի նմ(ա), ը(ստ) շնորհացն ա(ստուածո)յ մերոյ եւ տ(եառ)ն յ(իսու)սի ք(րիստո)սի։
