ՊԱՒՂՈՍ ԱՌԱՔԵԱ́Լ յիսուսի ք(րիստո)սի, կամօքն ա(ստուածո)յ, եւ տիմոթէոս եղբայր.
առ կողոսացիս սո́ւրբս եւ հաւատացեալս եղբարս ՛ի ք(րիստո)ս։
Շնո́րհք ընդ ձեզ եւ խաղաղութի(ւն) յա(ստուածո)յ հօրէ մերմէ։
Գոհանա́մ զա(ստուածո)յ եւ զհօրէ տ(եառ)ն մերոյ յ(իսու)սի ք(րիստո)սի, յամ(ենայն) ժամ վ(ա)ս(ն) ձեր աղօթս առնեմ. իբրեւ լուաք զհաւատսն ձեր՝ որ ՛ի ք(րիստո)ս յ(իսու)ս տ(է)ր մեր, եւ զսէրն որ ընդ ամ(ենայն) սուրբս ունիք։
վասն յուսոյն որ պահի ձեզ յերկինս. զորմէ լուարուք բանիւն ճշմարտութե(ան)՝ աւետարանին,
որ եհաս առ ձեզ. որպէս ընդ ամ(ենայն) աշխարհ աճէ́ եւ պտղաբերէ́, որպէս եւ ՛ի ձերում միջի. յօրէ յորմէ լուարուք եւ ծանեա́յք զշնորհսն ա(ստուածո)յ ճշմարտու(թեամ)բ.
որպէս եւ ուսարուք յեպափրեայ սիրելւոյ, ծառայակցէ մերմէ, որ է հաւատարի́մ վ(ա)ս(ն) ձեր՝ պաշտօնեայ յ(իսու)սի.
որ եւ պատմեաց մեզ զձեր սէրն հոգւով։
վասն այնորիկ եւ մեք յօրէ յորմէ լուաք, ո́չ դադարեմք վասն ձեր աղօթս առնել. եւ խնդրուա́ծս մատուցանել. զի լնուցո́ւք զգիտութի(ւն) կամաց ն(ո)ր(ա), ամ(ենայն) իմաստութ(եամ)բ եւ հոգեւոր հանճարով.
գնա́լ ձեզ արժանի տ(եառ)ն յամ(ենայն) հաճութե(ան), յամ(ենայն) գործս բարու(թ)ե(ան), պտղաբերք եւ աճեցո́ւնք գիտութ(եամ)բն ա(ստուածո)յ.
ամենայն զօրու(թեամ)բ զօրացեալք ըստ զօրութե(ան) փառաց ն(ո)ր(ա). յամ(ենայն) համբերութի(ւն) եւ երկայնմտութի(ւն). ուրախութ(եա́մ)բ
գոհանալ զհօրէ, որ կոչեացն զմեզ ՛ի մասն վիճակի սրբոցն ՛ի լոյս.
որ փրկեացն զմեզ յիշխանութ(են)է խաւարի, եւ փոխեաց զմեզ յարքայութի(ւն) որդւո́յն իւրոյ սիրելւոյ։
որով ունիմք զփրկութի(ւն) արեա́մբն նորա, եւ զթողութի(ւն) մեղաց մարմնո́վն նորա։
Որ է պատկեր աներեւութի(ւն)ն ա(ստուածո)յ, անդրանի́կ ամ(ենայն) արարածոց։
զի նովա́ւ հաստատեցաւ ամ(ենայն), որ ինչ յերկինս՝ եւ որ ինչ յերկրի, որ երեւին՝ եւ որ ո́չն երեւին. եթէ աթոռք, եթէ տէրութի(ւն)ք, եթէ պետութի(ւն)ք, եթէ իշխանութի(ւն)ք. ամ(ենայն) ինչ նովաւ՝ եւ ՛ի նո́յն հաստատեցաւ։
եւ նա́ եւ յառա́ջ քան զամ(ենայն), եւ ամ(ենայն) ինչ նովա́ւ եկաց բովանդակ։
Եւ նա է գլուխ մարմնոյ եկեղեցւոյ. որ է սկիզբն, անդրանի́կ ՛ի մեռելոց. զի եղիցի ինքն յամ(ենայն)ի յառաջացեա́լ։
զի ՛ի նմա հաճեցաւ ամ(ենայն) լրումն ա(ստուա)ծութե(ա)ն բնակել.
եւ նովա́ւ հաշտեցուցնել զամ(ենայն) ՛ի նոյն։ արար խաղաղութի(ւն) արեամբ խաչին իւրոյ. որ ինչ յերկրի՝ եւ որ ինչ յերկինս։
Եւ զձեզ՝ որ երբեմն օտարացեալքն էիք, եւ թշնամի́ք խորհրդովք ՛ի գործսն չարութե(ան).
այժմ աւադիկ հաշտեցոյց անդամովք մարմնոյ իւրոյ, ՛ի ձեռն մահուան իւրոյ յանդիման կացուցանել զձեզ ս(ուր)բս՝ եւ անբիծս՝ եւ անարա́տս առաջի ն(ո)ր(ա).
եթէ կայցէք ՛ի հաւատսն արմատացեալք, եւ հաստատեալք, եւ անշարժք ՛ի յուսոյ աւետարանին, զոր լուարուք քարոզելոյ ընդ ամենայն արարածս ՛ի ներքոյ երկնից. որոյ եղէ ես պաւղոս պաշտօնեայ։
Եւ արդ՝ ուրա́խ եմ ՛ի չարչարա́նս իմ վ(ա)ս(ն) ձեր. եւ լնո́ւմ զպակասու(թ)ի(ւն) նեղու(թ)ե(ան)ցն ք(րիստո)սի ՛ի մարմնի իմում, վ(ա)ս(ն) մարմնո́յ ն(ո)ր(ա), որ է եկեղեցի.
որոյ եղէ ես պաւղոս պաշտօնեայ, ըստ տնտեսութե(ա)ն ա(ստուածո)յ որ տուեա́լ է ինձ ՛ի ձեզ, կատարել զբանն ա(ստուածո)յ.
զխորհուրդն որ ծածկեա́լ էր ՛ի հաւիտեա́նցն եւ յազգաց. որ ա́յժմ յայտնեցաւ սրբոց իւրոց։
Որոց կամեցաւ ա(ստուա)ծ ցուցանել, թէ զի՞նչ է մեծութի(ւն) փառաց խորհրդո́յն ն(ո)ր(ա) ՛ի հեթանոսս. որ է ք(րիստո)ս ՛ի ձեզ, յո́յս փառաց.
զոր մե́քն քարոզեմք. եւ խրատեմք զամենայն մարդ, եւ ուսուցանեմք զամենայն մարդ ամենայն հոգեւոր իմաստութ(եամ)բ. զի կացուսցուք զամենայն մարդ կատարեա́լ ՛ի ք(րիստո)ս յ(իսու)ս.
յոր եւ աշխատիմ պատերազմեալ ըստ աջողութե(ան) նորա, որ աջողեա́լ է յիս զօրութ(եամ)բ։
