Որդիք՝ հնազա́նդ լերուք ծնողաց ձերոց ՛ի տ(է)ր. զի ա́յն է արժանն։
Պատուեա́ զհայր քո եւ զմայր. որ է առաջին պատուիրան յաւիտիսն.
զի քեզ բարի եղիցի, եւ երկայնակեա́ց լինիցիս ՛ի վերայ երկրի։
Հա́րք՝ մի զայրացուցանէք զորդիս ձեր, այլ սնուցանիջի́ք զնոսա խրատու եւ ուսմամբ տ(եառ)ն։
Ծա́ռայք՝ հնազա́նդ լերուք տերանց ձերոց մարմնաւորաց, ահի́ւ եւ դողութեամբ եւ միամտութ(եամ)բ սրտից ձերոց՝ որպէս եւ ք(րիստո)սի։
Մի́ առ ականէ́ ծառայել իբրեւ մարդահաճոյք. այլ իբրեւ ծառա́յք ք(րիստո)սի առնել զկամս ա(ստուածո)յ.
սրտի մտօք ծառայել իբրեւ տ(եառ)ն, եւ մի́ իբրեւ մարդկան։
գիտասջի́ք թէ իւրաքանչիւր ոք՝ որ զինչ առնէ զբարին, զնո́յն ընդունի ՛ի տ(եառ)նէ՝ եթէ ծառայ եւ եթէ ազատ։
Եւ դուք տեա́րք՝ զնո́յն առնիջի́ք առ նոսա. ներելո́վ առնել զպատուհասն. գիտասջիք՝ թէ եւ ն(ո)ց(ա) եւ ձեր տ(է)ր գոյ յերկինս. եւ ակնառու(թ)ի(ւն) ո́չ գոյ առաջի ն(ո)ր(ա)։
Այսուհետեւ զօրացարո́ւք տերամբ, եւ կարողու(թեամ)բ զօրութե(ան) ն(ո)ր(ա)։
եւ զգեցարուք զսպառազինու(թ)ի(ւն) ա(ստուածո)յ. զի կարօղ լինիջիք կալ ընդդէմ հնարից սատանայի։
Զի ո́չ է մեզ պատերազմ ընդ մարմնոյ եւ ընդ արեան. այլ ընդ իշխանու(թ)ի(ւն)ս եւ ընդ պետութի(ւն)ս, եւ ընդ աշխարհակա́լս խաւարիս այսորիկ՝ ընդ ա́յսս չարու(թ)ե(ան) որ ՛ի ներքոյ երկնից։
Վասն այսորիկ առէ́ք զսպառազինութի(ւն)ն ա(ստուածո)յ, զի կարօ́ղ լինիցիք ՛ի դիմի հարկանել չարին յաւուրն չարու(թ)ե(ան)։
Եւ իբրեւ զամ(ենայն) ինչ կատարիցէք, հաստատո́ւն կացէք. զտեղի́ կալջիք, պնդեալ զմէջս ձեր ճշմարտութ(եամ)բ, եւ զգեցեալ զզրահսն արդարու(թ)ե(ան),
եւ ագուցեա́լ զոտս պատրաստութ(եամ)բ աւետարանի́ն խաղաղու(թ)ե(ան)։
Եւ ՛ի վերայ ամենայնի առէ́ք զվահա́նն հաւատոց. որով կարօղ լինիջիք զամենայն նետս մուխս չարին շիջուցանել։
եւ առէ́ք զսաղաւարտն փրկութե(ան), եւ զսուսեր հոգւոյն՝ որ է բանն ա(ստուածո)յ.
ամենայն աղօթիւք եւ խնդրուածովք՝ աղօթս առնել յամենայն ժամանակի հոգւով։ եւ ՛ի նոյն տքնեսջի́ք ամենայն ժուժկալութ(եամ)բ՝ եւ խնդրուածովք՝ վասն ամենայն սրբոց։
Եւ վասն ի́մ. զի ինձ տացի բան ՛ի բանալ բերանոյ իմոյ, համարձակու(թեամ)բ ցուցանել զխորհուրդս աւետարանին.
վասն որոյ պատգամաւորիմ կապանօքս. զի նովին համարձակեցա́յց որպէս եւ պարտ իցէ ինձ խօսել։
Բայց զի գիտիցէ́ք եւ դուք զինէն զինչ գործիցեմ. զամենայն ինչ ցուցցէ ձեզ տիւքիկոս սիրելի եղբայր՝ եւ հաւատարիմ պաշտօնեայ ՛ի տ(է)ր։
զոր առաքեցի առ ձեզ դմի́ն իրի, զի գիտասջի́ք դուք զմէնջ, եւ մխիթարեսջիք։
Խաղաղու(թ)ի́(ւն) ընդ եղբարս, եւ սէ́ր հաւատովքն հանդերձ յա(ստուածո)յ ՛ի հօրէ՝ եւ ՛ի տ(եառ)նէ յ(իսու)սէ ք(րիստո)սէ։
Շնո́րհք ընդ ամենեսին՝ ոյք սիրեն զտ(է)ր մեր յ(իսու)ս ք(րիստո)ս անեղծութ(եամ)բ։
