Պի́նդ կացէք այսուհետեւ, եւ մի́ միւսանգամ ընդ լծով ծառայութե(ան) մտանէք։
Ահաւասիկ ես պաւղոս ասե́մ ձեզ. զի եթէ թլփատիք, ք(րիստո)ս ինչ ձեզ ո́չ օգնէ։
վկայե́մ ամ(ենայն) մարդոյ՝ որ թլփատիցի, թէ պարտակա́ն է զամ(ենայն) օրէնսն կատարել։
Խափանեա́լ էք ՛ի ք(րիստո)սէ, որ օրինօքն արդարանայք. եւ անկեալ էք ՛ի շնորհաց անտի։
զի մեք հոգւոյն՝ ՛ի հաւատոց յուսոյն արդարութե(ան) ակն ունիմք։
զի ՛ի ք(րիստո)ս յ(իսու)ս՝ ո́չ թլփատու(թ)ի(ւն) ինչ կարօղ է, եւ ո́չ անթլփատութի(ւն). այլ հաւա́տք սիրով աջողեալք։
Բարւո́ք ընթանայիք, ո՞ կասեցոյց զձեզ ճշմարտու(թ)ե(ան)ն չհաւանել։
զի ա́յն հրապոյրք՝ ո́չ յայնմանէ են որ կոչեացն զձեզ։
փոքր մի խմոր զամենայն զանգուածն խմորէ։
Այլ ես յուսացեա́լ եմ ՛ի ձեզ տ(երամ)բ՝ թէ ո́չ այլ ազգ ինչ խորհիցիք։ եւ որ խռովեցուցանէ զձեզ, կրեսցէ դատաստան՝ ո́ ոք եւ իցէ։
Այլ ես ե́ղբարք՝ եթէ թլփատու(թ)ի(ւն) քարոզէի, ընդէ՞ր տակաւին հալածիմ։ ապա ուրեմն խափանեա́լ իցէ գայթագղու(թ)ի(ւն) խաչին։
Երանի́ թէ մօտակտուր իսկ լինէին, որ զձեզն խռովեցուցանէն։
զի դուք յազատութի(ւն) կոչեցեալ էք։ Ե́ղբարք, միայն զի ազատու(թ)ի(ւն)ն ձեր ո́չ լինիցի ՛ի պատճառս մարմնոյ. այլ սիրո́վ ծառայեցէ́ք միմեանց։
զի ամ(ենայն) օրէնք ՛ի մի́ բան կատարին. ՛ի սիրեսցեսն զընկեր քո իբրեւ զանձն քո։
Ապա թէ զմիմեանս խածատիցէք՝ եւ ուտիցէք. զգո́յշ լերուք՝ գուցէ ՛ի միմեանց սատակիցիք։
Բայց զայս ասեմ. հոգւո́վ գնացէք, եւ զցանկութի(ւն) մարմնոյ մի́ կատարէք։
զի մարմին ցանկայ հակառա́կ հոգւոյ, եւ հոգի հակառա́կ մարմնոյ. եւ զի սոքա միմեանց հակառա́կ են, մի́ զոր կամիցիքն՝ զայն առնիցէք։
Իսկ եթէ հոգւո́վ վարիք, ապա չէ́ք ընդ օրինօք։
զի յայտնի́ են գործք մարմնոյ. ա́յս ինքն են, շնու(թ)ի́(ւն), պոռնկու(թ)ի́(ւն), պղծու(թ)ի́(ւն), գիջու(թ)ի́(ւն).
կռապաշտութի́(ւն), կախարդութի́(ւն), թշնամու(թ)ի́(ւն), հե́ռ, նախա́նձ, բարկու(թ)ի́(ւն), հակառակու(թ)ի́(ւն)ք, երկպառակութի́(ւն)ք, հերձուա́ծք,
չարակնութի́(ւն), սպանութի́(ւն)ք, արբեցու(թ)ի́(ւն)ք, անառակութի́(ւն)ք, եւ որ ինչ սոցի́ն նման են։ զոր յառաջագո́յն իսկ ասեմ ձեզ, ո(ր)պ(էս) եւ կանխաւն ասէի, թէ որ զայսպիսի ինչ գործեն, զարքայու(թ)ի(ւն) ա(ստուածո)յ ո́չ ժառանգեն։
Իսկ պտուղ հոգւոյն ա́յս է. սէ́ր, խնդութի(ւն), խաղաղութի́(ւն), երկայնմտու(թ)ի́(ւն),
քաղցրու(թ)ի́(ւն), բարու(թ)ի(ւն), հաւա́տք, հեղու(թ)ի́(ւն), ժուժկալուի́։ զայսպիսեաց աստի օրէնքն չեն հակառակ։
իսկ որ ք(րիստո)սեանքն են, զմարմինս իւրեանց ՛ի խա́չ հանին կարեօքն եւ ցանկու(թեամ)բք հանդերձ։
Եթէ կեամք հոգւով, ընդ հոգւոյն եւ միաբանեսցո́ւք։
եւ մի́ լիցուք սնապարծք՝ միմեանց ձայն տալով, եւ ընդ միմեանս նախանձելով։
