Զայս ասեմ. ցորքան ժամանակս ժառանգն տղայ է, չէ́ ինչ առաւել քան զծառայն. թէպէտ եւ տէր իցէ ամենեցուն.
այլ ընդ հազարապետօ́ք է՝ եւ ընդ դաւարապետօք՝ մինչեւ ՛ի ժամանակակէ́տ հօրն։
նոյնպէս եւ մե́ք մինչ տղայքն էաք, ընդ տարե́րբք աշխարհիս ՛ի ծառայութե(ա́ն) կայաք։
Այլ իբրեւ եկն լրումն ժամանակին, առաքեաց ա(ստուա)ծ զորդին իւր՝ որ եղեւ ՛ի կնոջէ, եւ եմուտ ընդ օրինօք.
զի զն(ո)ս(ա) որ ընդ օրինօքն իցեն, գնեսցէ́. զի մեք զորդեգրու(թ)ի́(ւն) ընկալցուք։
Եւ զի էք դուք որդիք, առաքեաց ա(ստուա)ծ զհոգի որդւոյն իւրոյ ՛ի սիրտս մեր, որ աղաղակէ աբբա́, հա́յր։
այսուհետեւ չե́ս ծառայ, այլ որդի. եթէ որդի, եւ ժառա́նգ ա(ստուածո)յ։
Այլ յայնժամ մինչ ո́չ գիտէիք զա(ստուա)ծ, ծառայէի́ք այնոցիկ՝ որ ո́չն էին ՛ի բնէ́ աստուածք։
այլ այժմիկ ծաներուք զա(ստուա)ծ, մանաւանդ թէ ծանուցա́յք իսկ յա(ստուածո)յ, զի՞արդ դառնայք միւսանգամ ՛ի տարերս տկարս եւ յաղքատս, որոց մի́ւսանգամ զանձինս ծառայեցուցանել կամիք։
Զաւո́ւրս խտրէ́ք, եւ զամի́սս, եւ զժամանակս՝ եւ զտարիս։
երկնչի́մ ՛ի ձէնջ, գուցէ́ թէ ՛ի զո́ւր ինչ վաստակեցի ՛ի ձեզ։
եղերո́ւք իբրեւ զիս, քանզի եւ ես իբրեւ զձե́զդ էի։ Ե́ղբարք՝ աղաչեմ զձեզ, չիք ինչ ձեր մեղուցեալ առ իս։
գիտէ́ք դուք՝ զի տկարութ(եամ)բ մարմնոյ աւետարանեցի ձեզ զառաջինն. եւ զփորձանսն որ ՛ի մարմնի իմում էին,
ոչ անարգեցէք՝ եւ ո́չ անդոսնեցէք. այլ իբրեւ զհրեշտա́կ ա(ստուածո)յ ընկալարուք զիս, իբրեւ զք(րիստո)ս յ(իսու)ս։
Իսկ արդ՝ ո՞ւր է երանութի(ւն)ն ձեր։ վկա́յ եմ ձեզ, եթէ հնա́ր ինչ էր՝ զա́չս ձեր հանէիք եւ տայիք ինձ։
արդ՝ զի՞ թշնամի իմն եղէ ձեզ, զի զստո́յգն խօսեցայ։
Այլ նախանձեցուցանեն զձեզ ո́չ ՛ի բարի. եւ արգելուլ կամին զձեզ, զի նոցա նախանձաւո́րք լինիցիք։
բայց լա́ւ է նախանձաւո́ր լինել ՛ի բարիս յամ(ենայն)ժամ, եւ ո́չ միայն յորժամ ՛ի ձերում միջի իցեմ։
Որդեա́կք իմ, զորս դարձեալ վերստին երկնեմ, մինչեւ նկարեսցի́ ք(րիստո)ս ՛ի ձեզ։
կամէի այժմ գալ առ ձեզ, եւ փոխել զբարբառ իմ. զի տարակուսեա́լ եմ ես վ(ա)ս(ն) ձեր։
Ասէ՞ք ինչ ինձ՝ որ ը(ստ) օրինօքն կամիք լինել, չիցէ՞ ընթերցէալ ձեր զօրէնս։
զի գրեալ է՝ թէ աբրահամու երկո́ւ որդիք էին, մի՝ յաղախնոյ անտի, եւ մի՝ յազատէն։
այլ որ յաղախնոյն էր՝ ըստ մարմնո́յ ծնեալ էր, եւ որ յազատէն՝ ըստ աւետեա́ցն.
որ է առակ օրինակի։ Զի այս ինքն են՝ երկո́ւ կտակարանք, մի՝ ՛ի լեռնէ սինեայ ՛ի ծառայութի́(ւն) ծնեալ, որ էր հագա́ր։
քանզի հագար՝ լեառն սինայ է յարաբիա. հաւասա́ր է այսմ երուսաղէմի. զի ծառա́յ է որդւովքն իւրովք հանդերձ։
Այլ վերինն երուսաղէմ ազա́տ է, որ է մայր մեր ամենեցուն։
զի գրեա́լ է. ուրա́խ լեր ամուլ որ ոչ ծնանէիր, գոչեա́ եւ աղաղակեա́ որ ոչդ երկնէիր. զի բազո́ւմ են որդիք սկնդկի́դ առաւել քան զարամբւոյն։
Այլ մեք ե́ղբարք՝ ըստ սահակա́յ աւետեացն որդիք եմք։
այլ որպէս յայնժամ որ ըստ մարմնոյն ծնեալ էր, հալածէր զայն որ ըստ հոգւոյն, նո́յնպէս եւ այժմ։
այլ զի՞նչ ասէ գիր. ՛ի բաց հան զաղախնիդ եւ զորդի ն(ո)ր(ա). զի մի́ ժառանգեսցէ որդի աղախնոյն՝ ընդ որդւոյն ազատի։
Վասն որոյ ե́ղբարք՝ չե́մք որդիք աղախնոյն, այլ ազատին. ազատութ(եամ)բն որով ք(րիստո)ս զմեզ ազատեցոյց։
