Այլ վ(ա)ս(ն) զոհի́ց կռոցն, գիտեմք եթէ ամենեքի́ն գիտութի(ւն) ունիք։ գիտութի(ւն) հպարտացուցանէ, այլ սէր շինէ́։
Եթէ ոք կամիցի գիտել ինչ, չե́ւեւս գիտաց՝ որպէս արժան է գիտել։
բայց որ սիրէ զա(ստուա)ծ, նա́ է տեղեկացեալ ՛ի նմանէ։
Այլ վ(ա)ս(ն) կերակրոցն զոհելոց՝ գիտեմք եթէ ո́չինչ իսկ կուռքդ են յաշխարհի. զի չի́ք ոք ա(ստուա)ծ բա́ց ՛ի միոյն։
Զի թէպէտ եւ իցեն անուանեալ աստուածք՝ եթէ յերկինս, եւ եթէ յերկրի. ո(ր)պ(էս) եւ են աստուածք բ(ա)զ(ու)մք՝ եւ տեարք բ(ա)զ(ու)մք.
այլ մեզ մի́ է ա(ստուա)ծ, հա́յր՝ յորմէ ամ(ենայն), եւ մե́ք ՛ի նա. եւ մի́ տ(է)ր յ(իսու)ս ք(րիստո)ս, որով ամ(ենայն), եւ մե́ք նովաւ։
Այլ ո́չ յամենեսեան գիտութի(ւն) է։ ոմանք առ խղճի մտաց մինչեւ ցայժմ զկռոցն իբրեւ զզոհեա́լ ուտեն. եւ խիղճ մտաց ն(ո)ց(ա) քանզի տկա́ր է, պղծի́։
Այլ կերակուր զմեզ առաջի ա(ստուածո)յ ո́չ կացուցանէ. ո́չ եթէ չուտեմք՝ պակասեմք ինչ, եւ ո́չ եթէ ուտեմք՝ առաւելումք ինչ։
բայց զգո́յշ լերուք՝ գուցէ իշխանու(թ)ի(ւն)դ ձեր այդ՝ գայթագղութի́(ւն) լիցի տկարաց։
Եթէ ոք տեսանիցէ զքեզ՝ որ զգիտութի(ւն)դ ունիս՝ բազմեա́լ ՛ի մեհենի, ոչ ապաքէն խիղճ մտաց նորա, որ տկարութ(եամ)բն զգածեալ է, անդրէն շինեցի ուտե́լ զզոհեալն.
եւ կորնչիցի տկար եղբայրն ՛ի քում գիտու(թ)ե(ան)ն, վ(ա)ս(ն) որոյ ք(րիստո)սն մեռաւ։
եւ ա́յսպէս յանցուցեալ յեղբարս, եւ զխիղճ մտաց տկարացն զայրացուցեալ, ՛ի ք(րիստո́)ս մեղանչէ։
Վ(ա)ս(ն) որոյ եթէ կերակուր գայթագղեցուցանէ. զեղբայրն իմ, ո́չ կերայց միս յաւիտեան, զի մի́ զեղբայրն իմ գայթագղեցուցից։
