Եւ ես ե́ղբարք՝ ո́չ կարացի խօսել ընդ ձեզ իբրեւ ը(ստ) հոգեւորս՝ այլ իբրեւ ընդ մարմնաւո́րս։
Իբրեւ աղայոց ՛ի ք(րիստո)ս կա́թն ջամբեցի ձեզ՝ եւ ո́չ կերակուր, զի ո́չ եւս կարէիք. նա եւ ա́րդ իսկ ո́չ կարէք. քանզի դեռ մարմնաւո́ր էք։
ուր եւ արդէն իսկ ՛ի ձեզ հե́ռ եւ նախանձ, ոչ ապաքէն մարմնաւո́ր էք՝ եւ ըստ մարդկա́ն գնայք։
Յորժամ ասէ ոք ՛ի ձէնջ՝ ես պաւղոսեա́ն եմ, եւ մեւսն՝ եթէ ես ապաւղոսեան, ոչ մարդի՞կ էք։ Իսկ արդ՝ ո՞վ է պաւղոսն, կամ ո՞վ ապաւղոս,
պաշտօնեայք. որովք հաւատացէքն, եւ իւրաքանչիւր ո(ր)պ(էս) տ(է)ր ետ։
ես տնկեցի́, ապաւղոս ջո́ւր ետ, այլ ա(ստուա)ծ աճեցո́յց։
Այսուհետեւ ո́չ ա́յն ինչ ոք է՝ որ տնկեացն, եւ ո́չ այն՝ որ զջուրն ետ. այլ որ աճեցոյցն ա(ստուա)ծ։
որ տնկեացն, եւ որ զջուրն ետ, մի́ են. բայց իւրաքանչիւրոք զի́ւր վարձս առնուցու ըստ իւրում վաստակոց։
Զի ա(ստուածո)յ գործակից եմք, ա(ստուածո)յ արդիւն էք. ա(ստուածո)յ շինած էք։
Ըստ շնորհացն ա(ստուածո)յ որ տուեա́լ են ինձ, իբրեւ իմաստուն ճարտարապետ հիմն եդի. բայց ա́յլ է որ շինէն. այլ իւրաքանչիւրոք զգո́յշ լիցի՝ թէ ո(ր)պ(էս) շինիցէ։
զի հիմն այլ ոք ո́չ կարէ դնել քան զեդեալն՝ որ է յ(իսու)ս ք(րիստո)ս։
Եթէ ոք շինէ ՛ի վերայ հիմանս այսորիկ՝ ոսկի, արծա́թ, ակա́նս պատուականս, փայտ, խոտ, եղէգն,
իւրաքանչի́ւր գործն յայտնելոց է. զի օ́րն ընտրեսցէ. զի հրո́վ յայտնելոց է.
եւ զիւրաքանչիւր գործն զիա́րդ եւ իցէ՝ հո́ւրն փորձեսցէ։
Եթէ ուրուք գործն զոր շինեաց՝ կացցէ, վա́րձս առցէ. եւ եթէ ուրուք գործն այրեսցի՝ տուժեսցի́, բայց ինքն կեցցէ́. այլ այնպէս՝ որպէս թէ ՛ի հո́ւր։
Ո՞չ գիտէք եթէ տաճար էք ա(ստուածո)յ, եւ հոգի ա(ստուածո)յ, եւ հոգի ա(ստուածո)յ բնակեալ է ՛ի ձեզ։
եթէ ոք զտաճար ա(ստուածո)յ ապականէ, ապականեսցէ́ զնա ա(ստուա)ծ. զի տաճար ա(ստուածո)յ սո́ւրբ է, որ էք դո́ւք։
Մի́ ոք զանձն խաբեսցէ. եթէ ոք կամիցի ՛ի ձէնջ իմաստուն լինել՝ յաշխարհիս յայսմիկ, յիմա́ր լիցի՝ զի եղիցի իմաստուն։
Զի իմաստութի(ւն) աշխարհիս այսորիկ՝ յիմարու(թ)ի́(ւն) է առաջի ա(ստուածո)յ. քանզի գրեալ է, թէ որ ըմբռնէ զիմաստունս ՛ի խորագիտութե(ան) իւրեանց։
եւ դարհեալ՝ թէ տ(է)ր ճանաչէ զխորհուրդս իմաստնոց, զի են ընդունայն։
Այսուհետեւ մի́ ոք պարծեսցի ՛ի մարդկանէ։
զի ամ(ենայն) ինչ ձեր է եթէ պաւղո́ս, եթէ ապաւղոս, եթէ կե́փաս, եթէ աշխա́րհ, եթէ կեա́նք, եթէ մա́հ, եթէ որ կա́նս, եթէ հանդերձեա́լքն. ամ(ենայն) ինչ ձե́ր է.
դուք ք(րիստո)սի́, ք(րիստո)ս ա(ստուածո)յ։
