Իսկ սաւղոս տակաւին լցեա́լ սպառնալեօք եւ սպանմամբ աշակերտացն տ(եառ)ն, մատուցեալ առ քահանայապետսն.
խնդրեաց ՛ի նոցանէ թո́ւղթս ՛ի դամասկոս առ ժողովսն. ո(ր)պ(էս) թէ զոք գտցէ զա́յնր ճանապարհաւ՝ արս կամ կանայս, կապեալս ածցէ յե(րուսաղէ)մ։
Եւ ընդ երթալն ն(ո)ր(ա)՝ եղեւ մերձենա́լ ՛ի դամասկոս. յանկարծակի շուրջ զնովաւ փայլատակեաց լո́յս յերկնից։
եւ անկեալ յերկիր, լուաւ բարբառ՝ որ ասէր ցնա. սաւո՞ւղ սաւուղ՝ զի՞ հալածես զիս։
Եւ ասէ՝ ո՞վ ես տ(է)ր։
Եւ նա ասէ. ես եմ յ(իսու)ս զոր դուն հալածես.
այլ յո́տն կաց՝ եւ եմո́ւտ ՛ի քաղաք, եւ պատմեսցի́ քեզ՝ զինչ քեզ պա́րտ իցէ առնել։ Իսկ արքն որ ը(նդ) նմայն երթային, կային անշըշո́ւնջ. զձայնն միայն լսէին, բայց տեսանէին եւ ո́չինչ։
Յարեաւ սաւղոս յերկրէ անտի, եւ աչօք բացօք ո́չ զոք տեսանէր. զձեռանէ նորա առեալ մուծի́ն ՛ի դամասկոս։
եւ էր անդ աւուրս երիս, եւ ո́չ տեսանէր. եւ ո́չ եկեր եւ ո́չ արբ։
Եւ էր ոմն աշակերտ ՛ի դամասկոս՝ անանիա́յ անուն. ասէ ցնա տ(է)ր ՛ի տեսլեան, անանիա́յ։ եւ նա ասէ, ահա́ւասիկ եմ տ(է)ր։
Եւ ասէ ցնա տ(է)ր. յո́տն կաց եւ գնա́ ընդ փողոցն՝ որ կոչի ուղիղ, եւ խնդրեսցես յապարանս յուդայ՝ սաւղոս անուն զտարսոնացի, զի կա́յ դեռ յաղօթս։
Եւ ետես ՛ի տեսլեան այր մի անանիայ անուն, մտեալ եւ եդեալ ՛ի վերայ նորա զձեռն, որպէս զի տեսցէ́։
Պատասխանի ետ անանիա. տ(է)ր՝ լուա́յ ՛ի բազմաց վ(ա)ս(ն) առնն այնորիկ՝ որչափ արար չարիս արբոց քոց յե(րուսաղէ)մ.
եւ աստ ունի իշխանութի(ւն) ՛ի քահանայապետիցն, կապել զամենեսեան որ կարդան զանուն քո։
Ասէ ցնա տ(է)ր. ե́րթ դու, զի անօթ ընտրութե(ան) է ինձ նա, կրե́լ զանուն իմ առաջի հեթանոսաց՝ եւ թագաւորաց՝ եւ որդւոցն իսրայէլի։
քանզի ե́ս իսկ ցուցի նմա՝ որչափ պա́րտ իցէ նմա չարչարել վ(ա)ս(ն) անուան իմոյ։
Եւ գնաց անանիայ եւ եմո́ւտ յապարանսն. եւ եդեալ ՛ի վերայ ն(ո)ր(ա) ձեռս, եւ ասէ.սաւո́ւղ եղբայր՝ ՛ի վե́ր հայեաց՝ տ(է)ր՝ առաքեաց զիս, յ(իսո́ւ)ս որ երեւեցաւն քեզ ՛ի ճանապարհին յորում գայիրն. ո(ր)պ(էս) զի տեսցես. եւ լցցի́ս հոգւով սրբով։
Եւ վաղվաղակի անկա́ն յաչաց ն(ո)ր(ա) իբրեւ կեղեւանք. ետես, եւ յարեաւ մկրտեցա́ւ.
եւ առեալ կերակուր զօրացա́ւ։ Եւ եղեւ ՛ի դամասկոս ընդ աշակերտսն աւո́ւրս ինչ։
եւ վաղվաղակի ՛ի ժողովուրդսն քարոզեաց զյ(իսու)ս, թէ սա́ է որդին ա(ստուածո)յ։
Զարմացեա́լ էին ամենեքեան, որ լսէին, եւ ասէին. ո՞չ սա էր աւա́րն հարկանէր յե(րուսաղէ)մ զայնոսիկ որ կարդային զանուն յ(իսու)սի. եւ այսր նմին իրի եկեալ էր, զի կապեալս զսոսա տարցի առ կ(ա)հ(ա)ն(ա)յապետսն։
Այլ սաւղոս առաւե́լ եւս զօրանայր՝ եւ յաղթահարէ́ր զհրեայսն, որ բնակեալ էին ՛ի դամասկոս. եւ խելամտեցուցանէ́ր թէ սա́ է ք(րիստո)սն։
Իբրեւ կատարէին աւուրք բ(ա)զ(ու)մք, խորհեցան հրեայքն սպանանե́լ զնա։
Յայտնեցա́ւ սաւղոսի նենգու(թ)ի(ւ)ն ն(ո)ց(ա). քանզի պահէին զդրունսն ՛ի տուէ եւ ՛ի գիշերի, ո(ր)պ(էս) զի սպանցեն զնա։
Եւ առեալ զնա աշակերտացն ՛ի գիշերի՝ ընդ պարիսպն կախեալ իջուցին վանդակաւ։
Իբրեւ եկն սաւղոս յերուսաղէմ, ընդելանէր յարե́լ յաշակերտսն. եւ ամենեքեան երկնչէին ՛ի նմանե, չհաւատայի́ն թէ իցէ աշակերտ։
Բայց բառնաբայ առեալ զնա ա́ծ առ առաքեալսն. եւ պատմեա́ց ն(ո)ց(ա)՝ ո́րպէս ՛ի ճանապարհին ետես զտ(է)ր, եւ զի խօսեցա́ւ ընդ նմա. եւ զի ՛ի դամասկոս համարձակեցա́ւ յանուն յ(իսու)սի։
Եւ էր ընդ ն(ո)ս(ա) մտանել եւ ելանե́լ յե(րուսաղէ)մ, համարձակեալ յանուն տ(եառ)ն.
խօսէր եւ վիճէ́ր ընդ յոյնսն. եւ նոքա խոկային սպանանե́լ զնա։
Եւ իմացեալ եղբարց՝ իջուցին զնա ՛ի կեսարիա, եւ առաքեցի́ն զնա ՛ի տարսոն։
Բայց եկեղեցին ընդ ամ(ենայն) հրէաստան՝ եւ ՛ի սամարիայ եւ ՛ի գալիլեա ունէր խաղաղութի(ւն), շինեալ եւ երթեա́լ զհետ երկիւղի տ(եառ)ն։ եւ մխիթարութ(եամ)բ հոգւոյն ս(ր)բ(ո)յ բազմանա́յր։
Եւ եղեւ ՛ի շրջե́լն պետրոսի առ ամենեքումբք, իջանել նմա եւ առ սուրբսն՝ որ բնակեալ էին ՛ի լիւդիա։
եւ եգիտ անդ ա́յր մի, որում անուն էր էնեայ, ութեմեան դնէր ՛ի մահիճս անդամալոյծ։
Եւ ասէ ցնա պե́տրոս, էնեա́յ՝ բժշկէ́ զքեզ տ(է)ր յ(իսու)ս ք(րիստո)ս, արի́ եւ քեզէ́ն թօթափեա́ զանկողինս քո։ եւ վաղվաղակի յարեա́ւ։
Եւ տեսի́ն զնա ամենեքեան որ բնակեալ էին ՛ի լիդիայ, եւ ՛ի սարովնայ, որք եւ դարձան իսկ ՛ի տ(է)ր։
Եւ ՛ի յոպպէ էր կի́ն ոմն աշակերտեալ՝ անուն տաբիթայ, որ անուանեալ կոչի այծեմնիկ. սա էր լի́ գործովք բարեօք եւ ողորմութ(եա́մ)բք զոր առնէր։
Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ հիւանդանալ նմա եւ մեռանե́լ. լուացին զնա՝ եւ եդին ՛ի դստիկոնի́ անդ.
եւ մե́րձ էր լիւդիայ ՛ի յոպպէ։ աշակերտացն լուեալ եթէ պետրոս ա́նդ է, առաքեցին երկուս արս առ նա, աղաչել՝ զի մի́ դանդաղեսցի գալ առ ն(ո)ս(ա)։
Եւ յարուցեալ պետրոս ե́կն ընդ ն(ո)ս(ա). զոր իբրեւ եկն՝ հանի́ն ՛ի վերնատունն, եւ կացին շուրջ զնովաւ այրիքն ամ(ենայն). լայի́ն եւ ցուցանէի́ն զձորձս եւ զհանդերձս, որչափ առնէր ն(ո)ց(ա) այծեմնիկն։
Եւ հանեալ արտաքս զամենեսեան պետրոսի, ե́դ ծունր՝ եկաց յաղօ́թս. եւ դարձաւ ՛ի մարմինն՝ եւ ասէ. տա́բիթայ արի կա́ց յանուն տ(եառ)ն յ(իսու)սի ք(րիստո)սի։ Եւ նա եբա́ց զաչս իւր, եւ տեսեալ զպետրոս՝ նստա́ւ կանգուն։
ձեռն ետ նմա՝ եւ յարո́յց զնա. կոչեաց զսուրբսն եւ զայրիս, առաջի́ կացոյց զնա կենդանի́։
Եւ յայտնի́ եղեւ ընդ ամ(ենայն) յոպպէ. եւ հաւատացին բ(ա)զ(ու)մք ՛ի տ(է)ր։
Եւ եղեւ աւուրս բազո́ւմս լինել նմա ՛ի յոպպէ՝ առ ումէ́մն սիմովնի խաղախորդի։
