Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ հալածումն մե́ծ ՛ի վերայ եկեղեցւոյն յե(րուսաղէ)մ. եւ ամենեքեան ցրուեցա́ն ՛ի գեաւղս հրէաստանի եւ ՛ի սամարիա՝ բա́ց յառաքելոցն։
Եւ բարձին զստեփանոս արք երկիւղածք, եւ արարին կո́ծ մեծ ՛ի վերայ ն(ո)ր(ա)։
Բայց սաւղոս վնասակա́ր էր եկեղեցւոյն. ՛ի տունս տունս մտանէր, քարշեալ զարս եւ զկանայս՝ մատնէ́ր ՛ի բանտ։
Եւ սփռեալքն՝ շրջէին աւետարանէի́ն զբանն։
Իսկ փիլիպպոս իջեալ ՛ի քաղաքն սամարացւոց՝ քարոզէ́ր նոցա զք(րիստո)ս յ(իսու)ս։
Ո́ւնկն դնէին ժողովուրդքն բանից փիլիպպոսի միաբան, ՛ի լսել ն(ո)ց(ա) եւ ՛ի տեսանե́լ զնշանս զոր առնէր։
Քանզի բազումք որ ունէին զայսս պիղծս, աղաղակէին ՛ի ձայն մեծ եւ ելանէին։
եւ բազում անդամալոյծք եւ կաղք բժշկէին։
եւ եղեւ ուրախութիւն մեծ ՛ի քաղաքին յայնմիկ։
Յոր հայէին ամենեքեան ՛ի փոքուէ մինչեւ ՛ի մեծամեծս՝ եւ ասէին սա́ է զօրու(թ)ի(ւն) ա(ստուածո)յ՝ որ կոչի մեծ։
հայէին ՛ի նա վ(ա)ս(ն) բ(ա)զ(ու)մ ժամանակաց մոգութ(եամ)բքն ապշեցուցանելո́յ զն(ո)ս(ա)։
Բայց յորժամ հաւատացի́ն փիլիպպոսի, որ աւետարանէր վ(ա)ս(ն) արքայութե(ա)ն ա(ստուածո)յ, եւ անուանն յ(իսու)սի ք(րիստո)սի, մկրտէի́ն ամենեքեան արք եւ կանայք։
Այլ եւ ինքն սիմովն հաւատա́ց, եւ մկրտեալ կանխէ́ր առ փիլիպպոս։ տեսեալ զնշանսն եւ զմեծամեծ զօրու(թ)ի(ւն)սն որ լինէին՝ զարմանա́յր։
Իբրեւ լուան որ յե(րուսաղէ)մ առաքեալքն էին, թէ եւ ՛ի սամարիա́յ ընակալան զբանն ա(ստուածո)յ, առաքեցին առ ն(ո)ս(ա) զպե́տրոս եւ զյովհաննէս։
որք իջեալ կացին յաղօթս ՛ի վերայ նոցա, ո(ր)պ(էս) զի առցե́ն զհոգի ս(ուր)բ.
զի ցայնժամ չեւեւս էր եւ ո́չ ՛ի վերայ միո́յ ն(ո)ց(ա) հասեալ.բայց միայն մկրտեալք էին յանուն տ(եառ)ն յ(իսու)սի։
Յայնժամ եդին զձեռս ՛ի վերայ ն(ո)ց(ա)՝ եւ առնուին հոգի ս(ուր)բ։
Տեսեալ սիմոնի՝ թէ ձեռն ՛ի վերայ դնելով առաքելոցն՝ տուեա́լ լինի հոգի ս(ուր)բ, մատոյց ն(ո)ց(ա) ինչս՝ եւ ասէ.
տո́ւք եւ ինձ զիշխանութի(ւն)ս զայս, զի յոյր վ(ե)ր(այ) դնիցեմ զձեռս՝ առցէ́ զհոգի ս(ուր)բ։ Եւ պե́տրոս ասէ ցնա.
արծաթ քո ընդ քեզ լիցի ՛ի կորո́ւստ, զի զպարգեւսն ա(ստուածո)յ համարեցար ընչիւք ստանալ։
ո́չ գոյ մասն եւ վիճակ ՛ի բանիդ յայդմիկ. քանզի սիրտ քո ո́չ է ուղիղ առաջի ա(ստուածո)յ։
Ապաշաւեա́ դու ՛ի չարեացդ քո յայդցանէ, եւ աղաչեա́ զտ(է)ր. թերեւս թողու(թ)ի́(ւն) լիցի քեզ ՛ի մեղմեխ խորհրդոց սրտի քոյ։
ք(ան)զի ՛ի դառնութի(ւն) մաղձի, եւ ՛ի կնճիռն անիրաւութե(ան) տեսանեմ զքեզ։
Պատասխանի ետ սիմոն եւ ասէ. աղաչեցէ́ք դուք վ(ա)ս(ն) իմ զտ(է)ր, զի մի́ ինչ եկեսցէ ՛ի վերայ իմ՝ յորոց դուքդ ասացէք։
Եւ ն(ո)ց(ա) եդեալ վկայու(թ)ի(ւն)՝ խօսեցան զբանն ա(ստուածո)յ, եւ դարձա́ն յե(րուսաղէ)մ. եւ ՛ի բազում ՛ի գեաւղս սամարացւոցն աւետարանէին։
Հրեշտա́կ տ(եառ)ն խօսեցաւ առ փիլիպպոս՝ եւ ասէ. արի́ եւ գնա դու ՛ի կողմն հարաւոյ՝ ընդ ճանապարհ որ իջանէ յե(րուսաղէ)մէ ՛ի գազայ. զի այս է անապա́տ։
Եւ յարեաւ գնա́ց։ Եւ ահաւասիկ այր մի եթւովպացի ներքինի, հզօր կանդակա́յ տիկնոջ եթւովպացւոց, որ էր ՛ի վերայ ա́մ(ենայն) գանձուց ն(ո)ր(ա). որ եկեալ էր երկի́ր պագանել յե(րուսաղէ)մ։
եւ անդրէն դարձեալ եւ նստեալ ՛ի կառս իւրում, ընթեռնո́յր զմարգարէն զեսայի։
Ասէ հոգին ցփիլիպպոս. մատի́ր եւ յարեա́ց ՛ի կառսդ յայդոսիկ։
Եւ ընթացեալ փիլիպպոս՝ լսէ́ր զի ընթեռնոյր զեսայի́ մարգարէ։ եւ ասէ. գիտիցե՞ս արդեւք զոր ընթեռնուցուսդ։
եւ նա ասէ՝ զիա՞րդ կարիցեմ, թէ ոչոք առաջնորդեսցէ ինձ։ եւ աղաչեաց զփիլիպպոս՝ ելանե́լ նստե́լ ը(նդ) նմա։
Եւ գլուխ գրոց զորն ընթեռնոյր՝ էր ա́յս. իբրեւ զոչխա́ր ՛ի սպանդ վարեցաւ, եւ իբրեւ զորոջ առաջի կտրչի իւրոոյ անմռունչ, ա́յնպէս ո́չ բանայ զբերան իւր։ ՛ի խոնարհու(թ)ե(ան) ն(ո)ր(ա) դատաստան ն(ո)ր(ա) բարձա́ւ, եւ զազգատոհմ ն(ո)ր(ա) ո́ պատմեսցէ. զի բառնան յերկրէ կեանք ն(ո)ր(ա)։
Պատասխանի ետ նեքինին փիլիպպոսի, եւ ասէ. աղաչեմ զքեզ՝ վ(ա)ս(ն) ո՞յր ասէ մարգարէն զայս. վ(ա)ս(ն) ի՞ւր, եթէ վ(ա)ս(ն) այլո́յ ուրուք։
Եբա́ց փիլիպպոս զբերան իւր, եւ սկսեալ ՛ի գրոցս յայսմանէ՝ աւետարանեաց նմա զյ(իսու)ս ք(րիստո)ս։
Իբրեւ երթային զճանապարհայնն, եկին ՛ի ջո́ւր ինչ. եւ ասէ ներքինին, ահաւասիկ ջուր՝ զի՞նչ արգելու զիս ՛ի մկրտելոյ։
Եւ ասէ ցնա. եթէ հաւատաս բոլորով սրտիւ քով մա́րթ է։ Պատասխանի ետ ներքինին եւ ասէ. հաւատամ՝ եթէ յ(իսու)ս ք(րիստո)ս որդի ա(ստուածո)յ։
Եւ հրամայեաց կացուցանել զկառսն. եւ իջին երկոքին ՛ի ջուրն՝ փիլիպպոս եւ ներքինին. եւ մկրտեա́ց զնա։
Եւ իբրեւ ելին ՛ի ջրոյ անտի, հոգի́ ս(ուր)բ եկն ՛ի վերայ ներքինւոյն. եւ հրեշտակ տ(եառ)ն յափշտակեաց զփիլիպպոս, եւ ո́չ եւս ետես զնա ներքինին. եւ գնայր զճանապարհս իւր ուրախութ(եամ)բ։
Բայց փիլիպպոս գտաւ յազովտո́ս. եւ շրջեալ աւետարանէ́ր ամենայն քաղաքացն, մինչեւ ՛ի գալ նորա ՛ի կեսարիայ։
