Եւ ՛ի կատարել աւուրցն պենտակոստէից, էին ամենեքեան միաբա́ն ՛ի միասին։
Եւ եղեւ յանկարծակի հնչի́ւն յերկնից՝ եկեալ իբրեւ սաստի́կ հողմոյ. եւ ելի́ց զամ(ենայն) տունն յորում նստէին։
եւ երեւեցան ն(ո)ց(ա) բաժանեալ լեզուք իբրեւ ի հրոյ, եւ նստա́ւ իւրաքանչիւր ՛ի վերայ նոցա։
Եւ լցա́ն ամենեքեան հոգւով սրբով, եւ սկսան խօսել յա́յլ լեզուս՝ ո(ր)պ(էս) եւ հոգի́ն տայր բարբառել ն(ո)ց(ա)։
Եւ էին յե(րուսաղէ)մ բնակեալ հրեայք ա́րք երկիւղածք, յամ(ենայն) ազգաց որ ՛ի ներքոյ երկնից։
Եւ իբրեւ եղեւ բարբառս այս, ե́կն միաբան բազմութի(ւ)ն եւ խռնեցա́ւ. զի լսէին յիւարաքանչիւր լեզուս խօսե́լ ն(ո)ց(ա)։
Սքանչանային ամենեքեան, եւ զարմանային՝ եւ ասէին ը(նդ) միմեանս. ո՞չ աւասիկ ամենեքեան սոքա որ խօսինս՝ գալիլեացիք են.
եւ զիա՞րդ լսեմք մեք յիւրաքանչիւր բարբառս մեր՝ յորում ծնեալ եմք։
Պարթե́ւք, եւ մարք, եւ իլամացիք, եւ որ բնակեալ են ՛ի միջագետս, ՛ի հրէաստանի́, եւ ՛ի դամիրս, ՛ի պոնտոս, եւ յասիա.
՛ի փռիւգիա՝ եւ ՛ի պամփիւլիա, յեգիպտոս, եւ ՛ի կողմանս լիբացւոց, որ ընդ կիւրենացիս, որ ե́կք հռոմայեցիք։
հրեայք, եւ ե́կք նոցուն, կրետացիք, եւ արաբացիք, լսեմք խօսից ն(ո)ց(ա) ՛ի մե́ր լեզուս զմեծամեծս ա(ստուածո)յ։
Սքանչանայի́ն ամենեքեան զարմացեալք՝ եւ ասէին ցմիմեանս. զի՞նչ կամիցի այս լինել։
Եւ կիսոցն ը(նդ) խա́ղ արկեալ ասէին, եթէ քաղցուալի́ց իցեն։
Յարուցեալ պե́տրոս հանդերձ մետասանիւք, ամբա́րձ զձայն իւր՝ եւ խօսեցա́ւ ընդ ն(ո)ս(ա)։ Արք հրեաստանեա́յք՝ եւ որ բնակեալ էք յերուսաղէմ ամենեքեան, այս ձեզ յայտնի́ լիցի՝ եւ ո́ւնկն դիք բանից իմոց.
ո́չ որպէս դուք կարծէ́ք՝ թէ սոքա արբեա́լ իցեն. զի դեռ երե́ք ժամք են աւուրս։
Այլ ա́յս է որ ասացաւ ՛ի ձեռն մարգարէին յովելայ։
եւ եղիցի յետ այսորիկ յաւուրս յետինս՝ ասէ́ ա(ստուա)ծ, հեղի́ց յոգւոյ իմմէ ՛ի վերայ ամ(ենայն) մարմնոյ, եւ մարգարեասցին ուստերք ձեր եւ դստերք ձեր. եւ երիտասարդ ձեր տեսի́լս տեսցեն, եւ ծերք ձեր երազո́վք յերազեսցին։
եւ ՛ի վերայ ծառայից իմոց՝ եւ ՛ի վերայ աղախնանց իմոց՝ յաւուրսն յայնոսիկ հեղի́ց յոգւոյ իմմէ, եւ մարգարեասցին։
Եւ տաց նշանս յերկի́նս ՛ի վեր, եւ նշա́նս յերկիր ՛ի խոնարհ, արի́ւն եւ հուր եւ մրրիկ ծխոյ։
արեգակն դարձցի ՛ի խաւա́ր՝ եւ լուսին յարիւն, մինչչե́ւ եկեալ իցէ օր տ(եառ)ն մեծ եւ երեւելի։
Եւ եղիցի ամ(ենայն) որ կարդասցէ զանուն տ(եառ)ն՝ կեցցէ́։
Արք ի(սրա)էլացիք. լուարո́ւք զբանս զայսոսիկ. զյ(իսու)ս նազովրացի զայր ցուցեալ յա(ստուածո)յ ի ձեզ, զօրու(թեամ)բ եւ նշանօ́ք եւ արուեստիւք, զոր արար նովաւ ա(ստուա)ծ ՛ի միջի ձերում. ո(ր)պ(էս) եւ դո́ւք իսկ գիտէք զնա.
նկատեալ խորհրդով եւ կանխագիտութ(եամ)բն ա(ստուածո)յ, մատնեալ ՛ի ձերաց անօրինաց՝ բեւեռեալ ՛ի փայտի սպանէք.
զոր ա(ստուա)ծ յարո́յց լուծեալ զերկունս մահու. քանզի ո́չ էր հնար ըմբռնել նմա ՛ի նմանէ։
Դաւի́թ իսկ ասէ զնմանէ. յառաջագոյն տեսանէի զտ(է)ր առաջի իմ յամ(ենայն) ժամ, զի էր ընդ աջմէ իմմէ,զի մի սասանեցայց.
վասն այսորիկ ուրա́խ եղեւ սիրտ իմ, եւ ցնծացաւ լեզու իմ. ե́ւս եւ մարմին իմ բնակեսցէ յուսով։
զի ո́չ թողցես զանձն իմ ՛ի դժոխս, եւ ո́չ տացես սրբոյ քում տեսանել զապականու(թ)ի(ւն)։
ծանուցեր ինձ զճանապարհս կենաց. լցուցեր զիս ուրախութ(եամ)բ երեսաց քոց։
Ա́րք եղբարք պա́րտ է համարձակութ(եամ)բ ասել ձեզ վ(ա)ս(ն) նահապետին դաւթի. զի եւ մերա́ւ, եւ թաղեցա́ւ. եւ գերեզման ն(ո)ր(ա) կա́յ ՛ի միջի մերում մինչեւ ցա́յսօր։
Զի մարգարէ́ էր եւ գիտէր, եթէ երդմա́մբ երդուաւ նմա ա(ստուա)ծ՝ ՛ի պտղոյ որովայնի ն(ո)ր(ա) նստուցանե́լ յաթոռ ն(ո)ր(ա)։
յառաջագոյն ծանուցեալ խօսեցաւ վ(ա)ս(ն) յարու(թ)ե(ան)ն ք(րիստո)սի. զի ո́չ թողաւ ոգի ն(ո)ր(ա) ՛ի դժոխս, եւ ո́չ մարմին ն(ո)ր(ա) ետես զապականութի(ւն)։
Զա́յս յ(իսու)ս՝ յարո́յց ա(ստուա)ծ, որում ամենեքին մեք վկայեմք։
Աջովն ա́(ստուածո)յ բարձրացեալ, զաւետիս հոգւոյն ս(ր)բ(ո)յ ընկալեալ ՛ի հօրէ, սփռեա́ց զայս՝ զոր դուք իսկ եւ տեսանէք, եւ լսէք։
Զի ո́չ եթէ դաւիթ ել յերկինս. ասէ իսկ ինքն, ասաց տ(է)ր ցտ(է́)ր իմ, նիստ ը(նդ) աջմէ իմմէ՝
մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդան ոտից քոց։
Արդ՝ ճշմարտիւ գիտասցէ́ ամ(ենայն) տունդ ի(սրաէ)լի, զի եւ տ(է)ր զնա՝ եւ օծեալ ա́(ստուա)ծ արար. զա́յն յ(իսու)ս՝ զոր դո́ւքն խաչեցէք։
Եւ լուեալ զայս՝ զղջացան ՛ի սիրտս իւրեանց. եւ ասեն ցպե́տրոս եւ ցա́յլ առաքեալսն. զի՞նչ գործեսցուք ա́րք եղբարք։
Ասէ ցն(ո)ս(ա) պե́տրոս. ապաշաւեցէ́ք, եւ մկրտեսցի́ իւրաքանչիւրոք ՛ի ձէնջ յանուն տ(եառ)ն յ(իսու)սի ք(րիստո)սի ՛ի թողութի(ւն) մեղաց, եւ ընկալջի́ք զաւետիս հոգւոյն ս(ր)բ(ո)յ։
զի ձե́զ են աւետիքս եւ որդւոց ձերոց, եւ ամ(ենայն) հեռաւորաց զորս կոչեսցէ տ(է)ր ա(ստուա)ծ մեր։
Եւ այլովք բանիւք բազմօք վկայու(թ)ի(ւն) դնէր, եւ մխիթարէր զն(ո)ս(ա)՝ եւ ասէր. ապրեցարո́ւք յազգէ աստի խոտորելոյ յայսմանէ։
Ոմանք յօժարութ(եամ)բ՝ ընկալեալ զբան ն(ո)ր(ա) մկրտեցա́ն. եւ յաւելան յաւուր յայնմիկ հոգիք իբրեւ երե́ք հազարք։
Եւ էին հանապազորդեա́լք վարդապետութե(ան) առաքելոցն, եւ հաղորդութե(ան) եւ բեկանելոյ հացի́ն եւ աղօթից։
Եւ լինէր ամ(ենայն) անձին ա́հ եւ երկիւղ, եւ բազո́ւմ նշանք եւ արուեստք ՛ի ձեռս առաքելոցն գործէին.
Ամենայն հաւատացեալքն էին ՛ի միասի́ն, եւ ունէին զամ(ենայն) ինչս հասարակա́ց։
եւ զստացուածս եւ զինչս վաճառէին, եւ բաշխէի́ն զայն ամենեցուն ում զիարդ պիտո́յ ինչ լինէր։
Հանապազօր կանխեա́լ միաբանու(թեամ)բ ՛ի տաճարն. եւ առ տնին բեկանէի́ն զհացն, եւ առնուին կերակուր ուրախու(թեամ)բ, եւ միամտու(թեամ)բ սրտի
օրհնէին զա(ստուա)ծ. եւ ունէին շնո́րհս առ ամ(ենայն) ժողովուրդն։ եւ տ(է)ր յաւելո́յր ՛ի փրկեալսն հանապազօր ՛ի նոյն։
