ԶԲԱՆՆ ԱՌԱՋԻՆ ԶՈՐ արարի վասն ամենայնի ո́ թէոփիլէ. զոր սկսաւ յ(իսու)ս առնե́լ եւ ուսուցանել.
մինչեւ յօրն պատուիրելոյ առաքելոցն ՛ի ձեռն հոգւոյն ս(ր)բ(ո)յ, զորս ընտրեացն, եւ վերացա́ւ։
Որոց յանդիմա́ն կացոյց զինքն կենդանի́ յետ չարչարանացն իւրոց, ՛ի բազում արուեստս, յաւուրս քառասուն երեւել ն(ո)ց(ա)՝ եւ ասել վասն արքայութե(ան)ն ա(ստուածո)յ։
Եւ ՛ի հաղորդել ընդ ն(ո)ս(ա) հացիւ, պատուէր տայր ն(ո)ց(ա)՝ յե(րուսաղէ)մէ մի́ մեկնել, այլ սպասե́լ աւետեացն հօր՝ զոր լուարուքն յինէն։
Զի յովհաննէս մկրտեաց ՛ի ջուր. այլ դուք մկրտիցիք ՛ի հոգի́ն ս(ուր)բ, ո́չ յետ բ(ա)զ(ու)մ ինչ աւուրցս այսոցիկ։
Եւ նոքա մատուցեալ հարցանեին զնա՝ եւ ասէին. տ(է)ր՝ եթէ ՛ի ժամանակի՞ աստ յայսմիկ հասուցանելոց իցես զարքայու(թ)ի(ւ)ն ի(սրաէ)լի։
Ասէ ցն(ո)ս(ա). ո́չ է ձեզ գիտել զժամս եւ զժամանակս, զոր հայր եդ յիւրո́ւմ իշխանութե(ան)։
այլ առջիք զօրութի(ւն) ՛ի հասանել հոգւոյն ս(ր)բ(ո)յ ՛ի վերայ ձեր. եւ եղիջիք ինձ վկայք յե(րուսաղէ)մ, եւ յամ(ենայն) հրէաստանի՝ եւ ՛ի սամարիայ, եւ մինչեւ ՛ի ծագս երկրի։
Եւ զայս իբրեւ ասաց՝ մինչ դեռ հայէին նոքա՝ վերացա́ւ. եւ ամպն կալա́ւ զնա յաչաց ն(ո)ց(ա)։
Եւ մինչդեռ պշուցեալ հայէին ընդ երկինս երթալոյ նորա, եւ ահաւասիկ արք երկու երեւեցան ն(ո)ց(ա) ՛ի հանդերձս սպիտակս,
որք եւ ասացինն. ա́րք գալիլեացիք՝ զի՞ կայք հայեցեալ ընդ երկինս. Այս յ(իսու)ս՝ որ վերացաւն ՛ի ձէնջ յերկինս, սոյնպէս եկեսցէ́ զորօրինակ տեսէք զնա երթեալ յերկինս։
Ապա դարձա́ն յերուսաղէմ յանուանեալ լեռնէն ձիթենեաց. որ է մե́րձ յե(րուսաղէ)մ ըստ շաբաթուն ճանապարհի։
Եւ իբրեւ մտին, ելին ՛ի վերնատունն ուր վա́նքն իսկ էին. Պետրոս, եւ յա́կովբոս. եւ յովհաննէս, եւ անդրէ́աս. փիլի́պպոս, եւ թո́վմաս. բարթողոմէոս, եւ մատթէ́ոս. յակովբոս ալփէան, եւ շմաւոն նախանձայոյղ, եւ յո́ւդա յակովեան։
Սոքա ամենեքեան էին հանապազորդեալ միաբան յաղօթս հանդերձ կանամբք, եւ մարեմաւ մա́րբն յ(իսու)սի՝ եւ եղբարբք նորա։
Եւ յաւուրսն յայնոսիկ յարուցեալ պետրոս ՛ի մէջ եղբարցն՝ ասէ. եւ էր անդ բազմութի(ւն) անուանց իբրեւ հարեւր եւ քսանից։
Ա́րք եղբարք՝ պարտ էր կատարե́լ գրոյն. զոր յառաջագոյն ասա́ց հոգին ս(ուր)բ ՛ի բերանոյ դաւթի, վ(ա)ս(ն) յուդայի՝ որ եղեւ առաջնորդ ունելեա́ցն յ(իսու)սի.
զի ՛ի թիւս մեր է́ր ընդ մեզ, եւ հասեա́լ էր նմա վիճա́կ պաշտամանս այսորիկ։
Սա՝ ստացաւ գեաւղ ՛ի վարձուց անիրաւութե(ան). եւ ուռուցեալ հերձաւ ը(նդ) մէջ՝ եւ հեղա́ւ ամ(ենայն) փոր ն(ո)ր(ա)։
եւ յայտնի́ եղեւ ամենեցուն որ բնակեալ են յե(րուսաղէ)մ. մինչեւ կոչե́լ գեաւղջն այնմիկ բարբառովն իւրեանց ակեղդամա. ա́յսինքն է՝ գեաւղ արեան։
Զի գրեա́լ է ՛ի գիրս սաղմոսաց. եղիցի բնակութի(ւն) ն(ո)ր(ա) աւերակ, եւ մի́ ոք իցէ որ բնակիցէ ՛ի նմա. եւ զկարգ նորա առցէ ա́յլ։
Արդ՝ պա́րտ է յարանցս յայսցանէ եկելոցս ը(նդ) մեզ յամ(ենայն) ժամանակի, յորում մո́ւտ եւ ե́լ առ մեզ տ(է)ր յ(իսու)ս.
սկսեալ ՛ի մկրտութ(են)էն յովհաննու մինչեւ յօրն՝ յորում վերացաւ ՛ի մէնջ, վկա́յ յարութե(ան) ն(ո)ր(ա) ընդ մեզ լինել միում ՛ի սոցանէ։
Եւ կացուցին երկո́ւս. զյովսեփ՝ որում բարսաբա́յն կոչէին, որ անուանեցաւն յուստո́ս. եւ զմատաթեա́յ։
եւ կացեալ յաղօթս՝ ասսեն՝ Դո́ւ տ(է)ր՝ սրտագէ́տ ամ(ենայն)ի՝ յայտնեա́ զմի ոք զոր ընտրեցեր ՛ի սոցանէ յերկոցունց,
առնուլ զվիճակ պաշտամա́նս այսորիկ՝ եւ զառաքելու(թ)ե(ան), յորմէ անկա́ւ յուդաս գնալ ՛ի տեղի իւր։
Եւ ետուն վիճակս նոցա, եւ ելանէր վիճակն մատաթե́այ։ եւ համարեցա́ւ ընդ մետեսան առաքեալսն։
