Section / Image: 2 Page: 101 Line: 11اين داستان از بهِر آن گفتم، تا پاذشاه بر سياستى کى محصِ ظلم و جور Line: 12است اقدام ننمايذ، کى فردا از تنفيذِ فرمان پشيمان شوذ، و لايمِ افعال، و عاذلِ Line: 13اعمالِ خوذ گردذ؛ چنانك آن مرد از کشننِ طوطى؛ و آنگاه عُمرى از Line: 14تعجيلِ آن سياست در تلهّف و تأسّف افتذ، کى بحقيقت داستانِ مکرِ زنان Line: 15از اِشرافِ فهم، و اِدراكِ و هم زيادت است، و عاقل ترينِ مردمان در چُالِ Line: 16مُحالِ ايشان روذ، و بعشوه و لاوهء ايشان مغرور گردذ. واگر شاه را از Line: 17تقريرِ اين مقالات سَآمت و ملالت نياورده است تا از مقاماتِ مکرِ زنان، و مقالاتِ Line: 18غدرِ ايشان هکايتى گويم. شاه فرمو بگوى!
This text is part of the TITUS edition of Zahiri Samarqandi, Sindbad-Name.
Copyright TITUS Project,
Frankfurt a/M, 10.12.2008.
No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.
