Section / Image: 2 Page: 83 Line: 12وزرا گفتند: اکنون تدبيرِ ما چيست و چگونه مى بايذ با ستقبالِ اين Line: 13مهّم شتافتن؟ گفت: مصلحت آنست کى هرّوز از ما يکى بخدمت روَذ و در Page: 84Line: 1مکرِ زنان و غدرِ ايشان حکايتى رويت کنذ، تا بوذ کى اين داةيهء عظيم، و اين Line: 2واقعهء جسيم مدفع گردذ، و صفارى اين حادثه کى عارض شذشت بگنگين Line: 3حکمت تسکين يابذ، و اين سياست در تأخير و توقّف افتذ، و بحبسِ مجرّد Line: 4کفايت شوذ، و ايّامِ نحوس باوقاتِ سعود بدل گردذ، و لطايفِ ربّانى، و تأييد Line: 5آسمانى نازل شوذ، و فرزندِ شاه از هلاك خلاص يابذ:
Line: 6بيت (مصارع) Line: 7تا بعد ازان زمانهء جافى براى اواندر قدح چه افگنذ از تلخ و شورِ خويش
Line: 8چون اتفاقِ کلماتِ هر هفت وزير بر تمهيدِ اسبابِ خلاص و استخلاصِ Line: 9شاه زاذه قرار گرفت يکى از آن هفت کى ماهِ فطنت و تيرِ فکرت بوذ سيّاف را Line: 10گفت: سياستِ شاه زاده را در توقّف دار، نا من بحصرتِ شاه روَم، و مصلحتى Line: 11کى روى نموذه است پيشِ آينهء خاطرِ او بدارم، تا مثال بر چه جمله بيرون آيذ Line: 12و فرمان چفونه بوذ
This text is part of the TITUS edition of Zahiri Samarqandi, Sindbad-Name.
Copyright TITUS Project,
Frankfurt a/M, 10.12.2008.
No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.
