Section / Image: 3 Page: 70 Line: 8شاه زاده گفت: تعرّضِ حرمِ پذر، و التفات نموذن برّباتِ حجال، لايقِ کرم Line: 9و فتوّتِ رجال نبوَذ، و هيچ عاقل از براى نماى نهمت، و قصاى شهوت، خوذرا Line: 10مستحّقِ عقوبت، و مستوجبِ ملامت نگردانذ، و بر ارتکابِ حرام اقدام Line: 11جايز نبينذ، و پاى خيانت بر جهرهء صَون و ديانت نهذ، و آبِ روى سنّت مروّت Line: 12و شريعت نريزذ، و از براى مجازى زايل حقّى باطل نکنذ؛ و اگر من Line: 13درين هفت روز کلمتى گويم، سببِ هلاك و ابطالِ من باشذ؛ بذين بذين سبب مرکبِ Line: 14مقالت را در ميدانِ حالت مجالِ جولان نيست؛ چون ايّامِ نخوس، و ساعاتِ Line: 15بُوس، منقصى و منفصل شوذ، جزاى اين عقوق، و پاذاشِ اين حقوق، Line: 16و باذافراهِ اين نفاق و شفاق، کى در ميدان آوردى، و جمالِ صيانت، بخالِ Line: 17خيانت، ملوّث گردانيذى، تقديم افتذ:
Line: 3بيت (هزج) Line: 4هر بگذرذ اين عنا و رنج و هوسمروزى بمکافاتِ تو اخر برسم
Line: 5و با غصبى بر کمال از حجرهء کنيزك بيرون آمذ
This text is part of the TITUS edition of Zahiri Samarqandi, Sindbad-Name.
Copyright TITUS Project,
Frankfurt a/M, 10.12.2008.
No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.
