| Strophe: 105 | ||
| Verse: a | მინდა ყოველი სიკეთით, | ყოფა სიმდიდრით, სოფელო, |
| Verse: b | სახელით განვლა შენ მიერ, | ცრუ ხანის წამ საყოფელო, |
| Verse: c | ზეცის ქალაქსა მკვიდრ ყოფა, | მის წილად არ სამყოფელო, |
| Verse: d და | არამედ შენვე მაცდუნებ, | ტკბილადრე შემომყეფელო. |
| Strophe: 106 | ||
| Verse: a | თუ მდიდარ მყოფ, კიდევ უფროს | დიდებასა მომანდომებ, |
| Verse: b | როს შემომყრი დიდს ლაშქარსა, | თავსა დიაღ მომაწონებ; |
| Verse: c | მერმე ერთს სხვას წამომჭიდებ, | მომრევ, იმას დამამონებ, |
| Verse: d და | გგონია რომ შენს სიმუხთლეს | ვერ ვხედვიდეთ, ამას ჰგონებ. |
| Strophe: 107 | ||
| Verse: a | უფროსი ვიპყრა ქვეყანა, | სხვათ დარჩეს უმცირესია, |
| Verse: b | ვირ წამჭიდებდე სულ მძრახავ, | იტყვი თუ: `მაც, არ ესია." |
| Verse: c | მასცა არ იპყრობს სახელი, | არ უნდა უკეთესია, |
| Verse: d და | მაგრამ ეგ შენი ნარჩევი | ვიცით, რომ უარესია. |
| Strophe: 108 | ||
| Verse: a | უთვალავი ოქრო-ვერცხლი | მქონდეს, თვალნი თლილნი ხშირად, |
| Verse: b | არ გამაძღებ, სიხარბესა | შემყრი, შემაქ დიდად ჭირად; |
| Verse: c | ჩემი მყვანდეს შვენიერნი | და სხვას ესვას რამ დუხჭირად, |
| Verse: d და | ფუ, წყეულო, მომანდომებ, | შოვნადც შემიქ გასაჭირად. |
| Strophe: 109 | ||
| Verse: a | მედგას ცხენი ბედაურნი, | ფიცხნი, კარგნი, მუხლად მალად, |
| Verse: b | ოდეს ვნახო ერთი სხვისა | თოხარიკი ლაღად მავლად, |
| Verse: c | ან ნებითა გამოვართმევ, | თუ არ მომცემს, მერმე ძალად. |
| Verse: d და | ასრე გამხდი უსამართლოდ, | არ მყოფ მისად შესაბრალად. |
| Strophe: 110 | ||
| Verse: a | სხვა რაც ნივთია შენი რამ | სადები, კაცთა სახმარი, |
| Verse: b | არასფრით არათ გამაძღებ, | ვარ ვით შიმშილით მომყმარი. |
| Verse: c | მიძახდენ, არვის არ მივცემ, | ძახილით ხმანი დამხდარი, |
| Verse: d და | სად ხმება, სად რა დალპება, | იქა ვძე ცუდად წამხდარი. |
| Strophe: 111 | ||
| Verse: a | უქორწილოთა ქორწილი | ჰსურის და ეოცნებიან, |
| Verse: b | ქორწინებულთა ნიადა | სახმარი ეზრუნვებიან. |
| Verse: c | უშვილოთა სწვავს წუხილი, | მუდამ ერუდუნებიან, |
| Verse: d და | შვილ-ბევრიც ქმნილა მრავალჯერ | შენის ჯავრითა დნებიან. |
| Strophe: 112 | ||
| Verse: a | ვინათგან, კაცნო, სიმდიდრის | მოცემაზედაც მყვედრია, |
| Verse: b | კეთილი გიყო მაშ რაღა, | ან შენ რას შემომჩერდია? |
| Verse: c | თუ გაღარიბდე, მასუკან | მოცემას შემომვედრია, |
| Verse: d და | აწ მართალს გეტყვი, მაცალე, | მე ცრუს კაცს არ შევედრია. |
| Strophe: 113 | ||
| Verse: a | მითქვამს ყოვლი ჩემეული | მოკლეა და გახრწნადია, |
| Verse: b | მინდა მოგცე საუძღებოდ | რაღაც რაკი მაბადია, |
| Verse: c | შენ რასთვის იქ, გონება გაქვს | კარგის ქმნის დანაბადია, |
| Verse: d და | ყმაწვილურად მისთვის ლაყბობ, | გვერც არ გიზის რომ გადია. |
| Strophe: 114 | ||
| Verse: a | თუ გყვანდეს სპათა სიმრავლე, | ურიცხვი ლარი დაგედვას, |
| Verse: b | ყოველს ქვეყანას შენისა | შიშისა ზარი აღედვას. |
| Verse: c | კეთილს უყოფდე ყოველთა, | მით ავი აღარ მოგედვას, |
| Verse: d და | ნუ მოიწყინებ გუნებით | მდაბალთ წყალობით მოხედვას. |
| Strophe: 115 | ||
| Verse: a | რად გინდა შენი ქონება | დასალპობლად, მღილთ საჭმელად? |
| Verse: b | რად არ ირცხვნი მშიერთაგან, | საზრდო გედვას ძველის-ძველად? |
| Verse: c | რად არ იცი ღმერთს ავასხებ, | რა გამოსჩნდე გლახაკთ მზრდელად? |
| Verse: d და | როს დაგჭირდეს, ბევრ-წილ მოგცეს | და მოვიდეს შენდა შველად! |
| Strophe: 116 | ||
| Verse: a | თუ ეს არა ჰქმნა, თავს იდვა | ტანჯვა მის მდიდრის ლაზარეს, |
| Verse: b | მოკვდე, აქ დაგრჩეს სალარო, | გიკრეფდენ მრავალს მოზარეს. |
| Verse: c | რა გარგოს, მუნ რა მიხვიდე, | ცეცხლსა შთაგაგდონ საზარეს, |
| Verse: d და | მას შენატრიდე, საბრალოვ, | ვინ გთხოვდეს აქ სამაზარეს. |
| Strophe: 117 | ||
| Verse: a | აბრამის წიაღს იხილო | შენი მთხოვარი პურისა, |
| Verse: b | ის ფუფუნებდეს, იშვებდეს, | შენ ალში წყალი გწყურისა, |
| Verse: c | სველის თითისა დაწება | გამხმარს ენაზედ გსურისა, |
| Verse: d და | რაზომცა ცრემლით ითხოვდე, | აღარ გყვეს მომგდე ყურისა. |
