| Strophe: 95 | ||
| Verse: a | სოფელო, ეგ ჯეროვანი | თქვი: როდესცა ქრისტე მოვა, |
| Verse: b | შეცთომილნი მომიძია, | მხეცთა პირში ღრღენად მპოვა, |
| Verse: c | უჩინარის ადგილიდამ | მისი მანვე მომიშოვა, |
| Verse: d და | შენგან მკვდარი_ ჯოჯოხეთით | აღმადგინა, აღმამსოვა. |
| Strophe: 96 | ||
| Verse: a | რა კიდე აღარ მეხსნები, | მაცთუნებ, შემაცოდება, |
| Verse: b | რამდენ რიგითა საქმითა | გინდა ცეცხლისა მოდება! |
| Verse: c | დილას გვახარებ, საღამოს | მოვა ტირილი, გოდება, |
| Verse: d და | არგაგეძლება, ასეთი | იცი საქმისა მოდება. |
| Strophe: 97 | ||
| Verse: a | თუ განგვამდიდრებ, ზვაობას | ჩაგვიგდებ გულსა საწყენსა, |
| Verse: b | ღვთის ნებაზედან იცი რომ | აღარ მიმიშვებს, მაყენსა. |
| Verse: c | როს დამამდაბლებ, სსაგმობარს | სიტყვას მათქმევ და მაყენ სა? |
| Verse: d და | ლოცვაზედ წასვლა გვინდოდეს, | ქვე ჩაგვსვამ ზეზე ამყენსა. |
| Strophe: 98 | ||
| Verse: a | ზღვით და ხმელით ორითავე | შემაწუხო ამას ცდილობ, |
| Verse: b | დილას ერთით და მეორით | აღმაშფოთო, ხან სადილობ. |
| Verse: c | მათქმევინო ღვთის წინაშე | საგმობილო, ვით გმობილობ, |
| Verse: d და | მერმე მითხრა: სიტყვას დასცდი, | უგუნურო, ავად ზრდილობ. |
| Strophe: 99 | ||
| Verse: a | განგვახარებ, სულიერსა | საქმეს ყველას დაგვავიწყებ, |
| Verse: b | რა მოგვაწყენ, მწუხარებით | მცონარებას ამოვიწყებ. |
| Verse: c | რა ვქნა შენი გარდამკიდე, | მუდამ ვტირ და ხშირად ვიტყებ, |
| Verse: d და | ზოგს განსწავლი ყოვლის კარგით | და მე ასრე გამაბრიყვებ. |
| Strophe: 100 | ||
| Verse: a | კაცო, იცი ორივ კარგად, | რომელია უარესი, |
| Verse: b | რაზომ დიდის საქმითა სჯობს | ძვირს კაცს უიეეფესი?! |
| Verse: c | მაშ, რა გინდა ეგე რამე | უმჯობესის უდარესი, |
| Verse: d და | უგუნურო, რასათვის ხარ | ავზედ უუმოსწრაფესი? |
| Strophe: 101 | ||
| Verse: a | კვალად გასწავო რა იყავ, | რა ხარ და რა იქნებია, |
| Verse: b | მიწა ხარ, მტვერი, რომელსა | სთურგვნენ სრულ პირუტყვებია. |
| Verse: c | პატივ გცა ღმერთმან მსგავსებით | თვისითა, არ გეთნებია, |
| Verse: d და | მოგცა უფლება ყოველთა, | ხედავ რომ დაგმონებია. |
| Strophe: 102 | ||
| Verse: a | არ მარტო ნივთთ უფალი ხარ, | უნივთონიც გმორჩილობენ, |
| Verse: b | წმინდათ კაცთა ანგელოზნი | ემსახურნეს, არ ურჩობენ; |
| Verse: c | ეშმაკიცა ბევრმან ტყვე ჰყო, | თავზედ ფერხს გარდაცმულობენ, |
| Verse: d და | ვინ ხატება დაიმარხოთ, | ვერა რამე ვერ უგრჩობენ. |
| Strophe: 103 | ||
| Verse: a | სასუფეველი მოგეცათ | სამკვიდროდ და მამეულად, |
| Verse: b | თქვენი არის დღეის წაღმა, | ნუღარ უჭვრეტ მისეულად. |
| Verse: c | ვინც იესო შეიმოსოთ, | ვერვინ გმძლავრობსთ მოსეულად, |
| Verse: d და | ცოტას ხანს თუ ხორც გატკენდესთ, | ვერა გავნოსთ სულსა სულად. |
| Strophe: 104 | ||
| Verse: a | რად მოყვარე ხართ, უკვდავნო, | მოკვდავის ცრუ დიდებისა? |
| Verse: b | იმ პატივისა პატრონსა | ესე ვით მოგინდებისა? |
| Verse: c | თუ შეირაცხო ღვთისაგან, | ის აღარ წაგიხდებისა, |
| Verse: d და | თორემ მიწა ხარ უძლური, | ღირსი სკორისა დებისა. |
