TITUS
Archil, Archiliani
Part No. 21
Previous part

Chapter: S.16 
სიტყვა კაცისა ივ






Strophe: 78 
Verse: a       რას პირით გვიშლი, სოფელო,   მის საქმის უქმნელობასა,
Verse: b       გვსწავლი და მერმე მოიღებ   სიტყვისა მწვე ძნელობასა?
Verse: c       გინდა და მაგრამ ვერა სთმობ   ტყუილის უთქმელობასა,
Verse: d    და   გვიკვირს, პატრონი ვით გითმობს   მაგდენს უსამართლობასა!






Strophe: 79 
Verse: a       მამა-ჩვენმა შენით პოვა   ეგზომ დიდი შეჩვენება,
Verse: b       შენვე გვყვედრი, შენვე გვკიცხავ,   შენვე გვმძლავრობ, ვით ეგება?
Verse: c       ხე ხილისგან, ხილი ხისგან   _ ნათქვამია_ იცნობება,
Verse: d    და   შეხეთ მაცთურს, უაუგოს,   კიდევ რასმე გვეუბნება!






Strophe: 80 
Verse: a       სხვა ნივთი ვით გამოიღოს   ნათესმა ძირის გარდამო?
Verse: b       არა გასმია, ვინ არის   კაცთა ძე თავი ადამო?!
Verse: c       შენი სიმწარის საწდევი   მაგისგან უფრო არდ ამო?
Verse: d    და   მაგრამ ნაცვალი პატიჟი   მიიღე ზეცით გარდამო.




პასუხი სოფლისა






Strophe: 81 
Verse: a       კაცნო, ძენო ადამისნო,   გაიგონეთ კიდევ რა ვთქვა,
Verse: b       სულ მართალი, არ ცრუული,   პასუხიცა ვეღარა სთქვა;
Verse: c       მოგამშვიდო გულ-ფიცხელი,   რაზომცა ხარ გულადა ქვა,
Verse: d    და   რა გასინჯოთ ჩემი სიტყვა,   მერმე მართალი დამარქვა.






Strophe: 82 
Verse: a       ქრისტეს მოსვლამდიც თუ ჰქონდათ   ადგილი მაგა სიტყვისა,
Verse: b       თორე აწ რა გაქვსთ პასუხი,   მიბძანეთ ვინ რას იტყვისა!
Verse: c       მან ტვირთი თქვენი იტვირთა,   სიმძიმე რომე იტყვისა,
Verse: d    და   ღმერთი კაც იქმნა, დაგიხსნათ,   ვინ ნებსით თავი იტყვისა.






Strophe: 83 
Verse: a       იტყვით: ადამის ცთომისა   წილი გვიც, მითა ვსცთებითო,
Verse: b       მიბრძანეთ ერნო, მითხარით,   თქვენით იტყვით თუ კრებითო?
Verse: c       არას მიჯერებთ, მაგრამე   აგრეც ვერ გავიყრებითო,
Verse: d    და   მაგით ვერ მორჩეთ წარწყმედას,   ნუ ბორგით, ცუდად შვრებითო!






Strophe: 84 
Verse: a       აწ გითხრა თქვენი ჭკვა-სიბრძნე,   რა ძნელი მოგონებანი,
Verse: b       ფიქრით და რასმე განზრახვით   შორს საქმის მიახლებანი,
Verse: c       ხელოვნებითა კარგითა   ძველისა გაახლებანი,
Verse: d    და   რასათვის მაგდებთ ერთგულსა,   თვით მინდა თქვენი ხლებანი.






Strophe: 85 
Verse: a       მოიხვამთ ტკბილის ხილისას,   ტყავს სხვაზედ შთამოაცომ და,
Verse: b       ჯერკვალსა ძირით მწარესა   გარ რასმე შემოაცობ და;
Verse: c       მის პირველისა სიხნეშეს   დაატკბობ, გამოამობ და,
Verse: d    და   ამით საქმითა სხვა სხვითა   ბუნებით შემამცვალობ და.






Strophe: 86 
Verse: a       კვლავ მოიტან სამფერს ხილსა,   სხვას ნივთისა ხესა დამყნი,
Verse: b       სამსავ სხვაფერ განახარებ   ხილითა და ზოგს აქვს სამყნი;
Verse: c       მის პირველის ბუნებასა   შესცვლით, არ ხართ ვით ბაყაყნი,
Verse: d    და   სხვას ცხოველს რას ემსგზავსებით,   ვინ არ იყოთ ცრუ ამაყნი!






Strophe: 87 
Verse: a       მწარეს ნუშს, მჟავეს ბროწეულს   ამასაც ასე გამოსცვლით,
Verse: b       ორსავ ძირში მკვარს გაუყრით,   სიტკბოებად ამით შესცვლით,
Verse: c       რა ნაყოფსა გამოიღებს,   ავისაგან კარგსა მოსთვლით,
Verse: d    და   მე სრულ რასთვინ მათქმევინებთ,   თქვენს საქმესა თქვენც ვერ მოსთვლით?






Strophe: 88 
Verse: a       არ თქვენს უფრო შემოქმედმან   ხელიწიფოს ნივთთ განწმედა,
Verse: b       ქნას რამ უსასწაულესი,   მოგახსენო აწ თქვენ მე და,
Verse: c       დაიმდაბლოს თავი თვისი,   გარდამოხდეს თქვენდა მწედა,
Verse: d    და   ეშმაკს აღარ დაგანებოსთ,   არ ინებოთ თუ წარწყმედა.






Strophe: 89 
Verse: a       გამოირჩია უფალმან   ნაშობთაგანი ევასა,
Verse: b       ქალწული წმინდა მარიამ   დახსნის მის გამოწყევასა;
Verse: c       განხორციელდა მის საშოთ,   გარდიხდის თქვენსა ზღვევასა,
Verse: d    და   ეს უხმდა თქვენის სიცრუვით   ეგზომსა ტყვენვა-რბევასა.






Strophe: 90 
Verse: a       მარიამის პატივითა   ევას წყევა აღმოხოცა,
Verse: b       ადამის თბე შეიმოსა,   მტერნი მისნი დაამხო-ცა;
Verse: c       გველმან ზაკვით რომ გიქადა,   კაცნო, ამან განგაღმრთო-ცა,
Verse: d    და   უკვგდავება თქვენ მოგმადლა,   მოშურნე კი დაგიხოცა.






Strophe: 91 
Verse: a       ნათელიღო და დაგიდვა   სახე მის ნათლისღებისა,
Verse: b       ძველისა მის თბის დანთქმითა   ახალი მიიღებისა.
Verse: c       ეს ცად აღგიყვანსთ ამ სახით,   დახშული განეღებისა,
Verse: d    და   უზეშთაესი იშოვეთ   სამოთხის კარ ბაღებისა.






Strophe: 92 
Verse: a       ძველს ადამს კი განიძარცვავთ,   რახან ქრისტე შეიმოსოთ,
Verse: b       ძედა ღვთისათ აღმოხდებით,   ნუ გგონიათ შეიმოსოთ!
Verse: c       უკვდავნი ხართ, განღებული   გვერდი ნახოთ, სისხლი მოსოთ,
Verse: d    და   თქვენს სიკეთეს ნუ აბრალებთ,   თბე თქვენი ღვთის მარჯვნივ მოსოთ.






Strophe: 93 
Verse: a       თვით ივნო, თქვენ უვნებლობა   მოგცათ წყლით, სულით შობილნო,
Verse: b       ცხოვრებისა და სიკვდილის   ორისავ ახლაც ცნობილნო.
Verse: c       რომელიც გინდათ ხელთა გაქვსთ,   რას თავსა მართლობთ, ძმობილნო!
Verse: d    და   ვინ ეს წყალობა უვარვყოთ,   პირველის უფრო გმობილნო.






Strophe: 94 
Verse: a       ადამ თქვა თვისად სიმართლედ   საქმისა დაუცდელობა,
Verse: b       თქვენ აღარა გაქვსთ მიზეზი,   თავის მართლების მცდელობა;
Verse: c       კარგსა და ავსა ორსავე   იცნობთ, ნუ გინდათ ხელობა,
Verse: d    და   არ იცით, არვის შეგრჩებათ   ტყუილი, ცრუ-მფიცველობა.




Next part



This text is part of the TITUS edition of Archil, Archiliani.

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 31.10.2007. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.