| Strophe: 58 | ||
| Verse: a | მაცთუნვე, დავსცდი დიდ საქმეს, | ჰო, ჯავრი შენი მაცთურო, |
| Verse: b | აწ რად არ სცხრები, სიცრუვის | ორღანოვ, ტკბილო სამთურო! |
| Verse: c | უფროსღა მტერობთ ჩემთ შვილთა, | წამს ბარული ხარ, წამს თურო, |
| Verse: d და | ორს ბევრს გარდაჰკარ ლახვარი, | სხვათ უმარავთა სამთ ურო. |
| Strophe: 59 | ||
| Verse: a | ბოლოს არვის გაუთავებ, | ვინც დაიპყრობს დიდებასა, |
| Verse: b | ვინ ღარიბობს, არ აღირსებ | მოსვენებით თავს დებასა. |
| Verse: c | ზოგს გლოვით არ გამოიყვან, | არ დაუვსებ ცეცხლთ დებასა, |
| Verse: d და | რად არ იცი, გათავება | უნდა დიდისა მტერობასა? |
| Strophe: 60 | ||
| Verse: a | ნუ იკბინები სასტიკად, | ასპიტო გველო ველისა, |
| Verse: b | ნუღარ მწარდები სამსალავ, | ბოროტო უფროს ნავღლისა, |
| Verse: c | ნუ მუხანათობ, ნუ ჭრელობ, | მგზავსად შენისა ძალისა, |
| Verse: d და | თორ მოგინდება გარდახდა | როსცაა ჩემის ვალისა! |
| Strophe: 61 | ||
| Verse: a | მე თუ ვსჭრელობ, შენ რას მბაზავ, | შენ ხარ თავის ნების მქნელი, |
| Verse: b | შემოქმედმან რაც რამ შექმნა, | ცხელი რამ თუ ანუ ნელი, |
| Verse: c | ცა, ქვეყანა, ზღვა, უფსკრული, | ნათელი და გინა ბნელი, |
| Verse: d და | შენგან კიდე არვინ არის | თავისისა თნების მზმელი. |
| Strophe: 62 | ||
| Verse: a | ცა, ქვეყანა ასრე არის | ერთმანერთის იძულებით, |
| Verse: b | ცით და ცვარი არ მომეცეს, | მხედავ, ვხმები დარგულებით; |
| Verse: c | ჩემით აღწოვს ჰაერივე, | თორ არ მისცეს მას ბუნებით. |
| Verse: d და | დიდს ზღვას ქარი ააღელვებს, | არ აყენებს თავის ნებით. |
| Strophe: 63 | ||
| Verse: a | მნათობთ ეტლი არ უტევებს | წამსა ერთსა განსვენებად, |
| Verse: b | მზე მომახლდეს, გამაახლებს; | განმეშოროს, შემიქს ვნებად; |
| Verse: c | წელიწადში ოთხ გზით შემცვლის | ხან სიცხედ და ხან ყინვებად, |
| Verse: d და | ჩვენ არვის გვაქვს ხელმწიფობა, | ოდენ შენ ხარ თავის ნებად. |
