| Strophe: 18 | ||
| Verse: a | მაუწყე მტერო ბოროტო | და ჩემო მაყვედრებელო, |
| Verse: b | სამოთხით გამომძებელო, | კარის-კარ მაკარებელო; |
| Verse: c | გესლის უმწარევ ნაყოფო, | მომწყვლელო საარებელო, |
| Verse: d და | რაზომცა სტყუი, გისმინო, | ცრუვ სიტყვის მაგემებელო! |
| Strophe: 19 | ||
| Verse: a | იხილე, ადამ, თუ ღმერთმან | წყალობა გიყო რაზომი, |
| Verse: b | ვითარ პატივ-გცა, აწ მაშინც | აბა ეცადე, გაზომი! |
| Verse: c | რა შეგიმზადა, არ იცი, | არც დაედება საზომი, |
| Verse: d და | საშვებლად მოგცა ედემი, | რა სასურველი, სანდომი! |
| Strophe: 20 | ||
| Verse: a | ოდეს ღმერთმან ერთმან, წმინდამ, | გ[ვ]ამოვნებით სამებულმან, |
| Verse: b | პირებითა განყოფილთა, | ნებით სწორად დადებულმან, |
| Verse: c | მამამ, ძემ და სულმან წმინდამ | სამთავ ერთად დიდებულმან, |
| Verse: d და | არასაგან არსი შექმნეს, | ურთი-ერთზედ კიდებულმან. |
| Strophe: 21 | ||
| Verse: a | ცა, ქვეყანა დაგვამყარა, | სხვის ყოვლისგან შეუძლებად, |
| Verse: b | განაშორა ბნელს ნათელი | საშრომლად და მოსვენებად. |
| Verse: c | განყო წყალი, ზე სამყარო, | სხვა ქვეშ შეკრბეს, იქმნეს ზღვებად, |
| Verse: d და | აწ ქვეყანა განაშვენა, | ხე, ყვავილთა, მდელო ვსებად. |
| Strophe: 22 | ||
| Verse: a | შემდგომ შეამკო ცა მზითა, | მთვარითა, ვარსკვლავებითა, |
| Verse: b | აწყა თევზნი და მფრინველნი, | ვეშაპი სხვას მხეცებითა, |
| Verse: c | ყოვლი ცხოველი მოძრავი, | პირუტყვი კარგ-ავებითა, |
| Verse: d და | სრულქმნა ცანი და ქვეყანა, | შენთვინ მით იყო შვებითა. |
| Strophe: 23 | ||
| Verse: a | აჰა, ადამ, აქ იხილე | შენზედ მისი მოწყალება, |
| Verse: b | არ დაგბადა ბნელსა შინა, | ცეცხლის გინდეს რამ ალება. |
| Verse: c | არც შეუმკობს ცასა ქვეშე, | ან მე მაკლს რა ნივთთა ხლება? |
| Verse: d და | მაგრამ საქმე ასეთი ჰქმენ, | მოგვიანოდ გეშველება. |
| Strophe: 24 | ||
| Verse: a | ცა ყოვლითა სამკაულით | განგიშვენა და დაგირთო, |
| Verse: b | კვლავ ქვეყანა ყოვლის ნივთით | მით აგივსო, შენ მიირთო. |
| Verse: c | აწ შენ შეგქმნა საპატრონოდ, | ბრალი არის რომ წაირთო, |
| Verse: d და | ამ დიდების მომზირალმან | ჰხამს, სიცრუე არ შეირთო. |
| Strophe: 25 | ||
| Verse: a | სამოთხე დდასხა ედემსა | კაცთა ენითა უთქმელი, |
| Verse: b | ეგზომ ტურფა და სანდომი, | ვერცაღა მე ვარ სრულ მთქმელი, |
| Verse: c | მუნ გაფუფუნა შვებითა, | არ იყო ურვით სულმთქმელი, |
| Verse: d და | თუ მორჩ[ი]ლ იყო იმისი, | ვინ იყო შენი დამნთქმელი? |
| Strophe: 26 | ||
| Verse: a | ხატებითა გცა პატივი, | სული შთაგბერა ცხოველი, |
| Verse: b | უფალ თევზთა და ფრინველთა, | მხეცთა და რაც არს ცხოველი; |
| Verse: c | შიში და ზარი დაადვა | და დაგამონა ყოველი, |
| Verse: d და | რად აღირჩიე ამის წილ, | ვაგლახ მე, შენ სამოელი? |
| Strophe: 27 | ||
| Verse: a | ცად დაგისხა მზე და მთვარე, | იგ გამცნობენ ჟამთ ვსებასა, |
| Verse: b | დღეს და ღამეს, კვირას და თვეს, | წელიწადის მომრგვლებასა, |
| Verse: c | ცანი ცვარსა, მე ნაყოფსა, | უფსკრული წყალს ჩემს შვებასა, |
| Verse: d და | დაგვკარგე, თორ არ ვღირსვიყავთ | შენს პატრონ-ყმობა, ხლებასა. |
| Strophe: 28 | ||
| Verse: a | ესეოდენსა პატივსა | ღირსგყო და არ შეირაცხე |
| Verse: b | ერთის ხილისა არ ჭამა, | რად არ ისმინე, გაჰკიცხე? |
| Verse: c | გაგემარჯვება_ გვიჩვენე_ | გვჯობდა ყველას ერთიც ხე, |
| Verse: d და | ამისი მგზავსი სიცრუე, | არ ვიცი, ვისით მოიცხე. |
