| Strophe: 29 | ||
| Verse: a | მუხთალო, ცრუო, მტყუანო, | ერთს წამსაც დაუდგრომელო, |
| Verse: b | დაუნდობარო, მძრახველო, | სრულ იქი-აქა მძრომელო, |
| Verse: c | ბრძენთ საძულარო, ყოველთა | უცებთა მწვე სანდომელო! |
| Verse: d და | რას მყვედრი, რასთვის არ იტყვი, | ვინ დააშავე, რომელო?! |
| Strophe: 30 | ||
| Verse: a | არ სატანამ მოიბირა | უღურსუძო შავი გველი, |
| Verse: b | დედაკაცი მოაცთუნვა, | _ ვის მტერობას არ მოველი,_ |
| Verse: c | რას ხილითა, არც ის ვიცი, | მშრალი იყო თუ სოველი, |
| Verse: d და | წყეულმცა ხარ, მათიანად | შენგან იქმნა სულ ყოველი! |
| Strophe: 31 | ||
| Verse: a | თუ მცოდნოდა ეშმაკისა | მტერობა და ჩემზედ შური, |
| Verse: b | ან შენისა სიმუხთლისთვინ | მოცამეკრა სადმე ყური, |
| Verse: c | უთუოდ არ დამცდარვიყავ, | გაცამეგდე შენ, ალმური. |
| Verse: d და | ვინ მომეცა შემწედ ჩემდა, | მომცა, ვჭამე, დავეშური. |
| Strophe: 32 | ||
| Verse: a | თუ არ გინდოდა შენ ჩემი | მტერობა, ეშმაკთ მოყვსობა, |
| Verse: b | რად მიეც შენი ნაყოფი, | რომელი გულსა მესობა? |
| Verse: c | მაგრამ ის ჩემსა არჩიე, | რა ნახე უკეთესობა, |
| Verse: d და | მე არ მინდომე მართალი, | მაცთური მაცთურს ეწყობა. |
| Strophe: 33 | ||
| Verse: a | ადამ, ადამ, ეგ ვითა სთქვი, | თუ ეგ საქმე არ იცოდი? |
| Verse: b | გონიერად, პირმეტყველად | შექმნილი ხარ და იცოდი, |
| Verse: c | ხატმან ღვთისამ, ავადა ჰქმენ, | სატანასი დაიც ოდი, |
| Verse: d და | მას უეჩ ექმენ, ვინ პატივ-გცა, მაშღა ვისგან დაიცოდი?
Strophe: 34 Verse: a | რადგან ეგზომი პატივი სამოელ ნახა შენია, |
| Strophe: 35 | ||
| Verse: a | დედაკაცს რადღა მიზეზობ, | მე გეტყვი, მოგცა ამადა |
| Verse: b | ის შემწედ შენდა, შენ მაზედ | გაუფლა, გაგათავადა. |
| Verse: c | რად დამორჩილდი ავ საქმეს, | იცოდი რომ ჰქმენ ავადა? |
| Verse: d და | თავისი ლიქნა სატანამ | მაგით მალ გაათავა და. |
| Strophe: 36 | ||
| Verse: a | მე შენთვის შემქნა, გიბძანა | ერთისგან კიდე ყოვლისა, |
| Verse: b | ვინ წამსა შინა თვალისა | იცის სრულ არსთა მოვლისა, |
| Verse: c | არ ურჩებისა ხმარება, | მორჩილებისა ცხოვლისა; |
| Verse: d და | სტყუი, ნუ მართლობ, არ იქმნა | უძვირეს მის პირველისა. |
