| Strophe: 13 | ||
| Verse: a | სოფელო, ტკბილად მეტყველო, | სიმწარის მომატყვებელო, |
| Verse: b | სად ჰქონდა გველსა ადგილი | უშენოდ, დასავსებელო! |
| Verse: c | თუმცა ვეცთუნე, შენით არ, | სიკეთის გამავებელო? |
| Verse: d და | შენით მომკლა და განმგესლა, | ნათლისა დამბნელებელო! |
| Strophe: 14 | ||
| Verse: a | ადამ, საქმეს მე ნუ მადებ | და ნურცარას ჩემს ნაყოფსა, |
| Verse: b | შენის ნებით ქმნილს საქმესა | მწამობ რა, ვით განაყოფსა, |
| Verse: c | ვინ აბრალებდეს სხვას თვისსა | ნაქნარსა, ავადა ჰყოფსა, |
| Verse: d და | ევას რჩევით დაცაჰკარგავ | ედემსა და კარგს სამყოფსა. |
