Καὶ ἀποκριϑεὶς ὁ ᾽Ιησοῦς πάλιν εἶπεν ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λέγων,
Դարձեալ պատասխանի ետ Յիսուս, եւ ասէ ցնոսա առակօք։
და მიუგო იესუ მერმე და ჰრქუა მათ იგავით:
ႣႠ ႫႤႰႫႤ ႫႨႾႭჃႢႭ ႫႠႧ Ⴈ(ႤႱႭ)Ⴣ ႨႢႠႥႨႧ ႣႠ
და მერმე მიუგო მათ იესუ იგავით და ჰრქუა:
და მერმე მიუგო მათ იესუ იგავით და ჰრქუა:
῾Ωμοιώϑη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνϑρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησεν γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ.
Նմանեցաւ արքայութիւն երկնից՝ առն թագաւորի, որ արար հարսանիս որդւոյ իւրում։
მსგავს არს სასუფეველი ცათაჲ კაცსა მეფესა, რომელმან ყო ქორწილი ძისა თჳსისაჲ.
ႾႤႫႱႢႠႥႱႠ ႱႠ/ႱႭჃႴႤႥႤႪႨ Ⴖ(ႫႰႧႨႱႠ)Ⴢ ႩႠႺ/ႱႠ ႫႤႴႤႱႠ Ⴐ(ႭႫႤႪႫႠ)Ⴌ ႷႭ ႵႭႰႼႨႪႨ ႻႨႱႠ ႧჃႱႨႱႠჂ
ემსგავსა სასუფეველი ღმრთისაჲ კაცსა მეუფესა, რომელმან ყო ქორწილი ძისა თჳსისაჲ
ემსგავსა სასუფეველი ცათაჲ კაცსა მეუფესა, რომელმან ყო ქორწილი ძისა თჳსისაჲ
καὶ ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤϑελον ἐλϑεῖν.
Եւ առաքեաց զծառայս իւր կոչել զհրաւիրեալսն, ի հարսանիս։ եւ ոչ կամեցան գալ։
და წარავლინნა მონანი თჳსნი მოწოდებად ჩინებულთა მათ ქორწიდ, და არა ინებეს მოსლვად.
და წარავლინნა მონანი თჳსნი მოწოდებად ჩინებულთა მათ ქორწილსა მას, და არა ინებეს მოსლვად.
და წარავლინნა მონანი თჳსნი მოწოდებად ჩინებულთა მათ ქორწილსა მას, და არა ინებეს მოსლვად.
πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων, Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις, ᾽Ιδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμακα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεϑυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.
Դարձեալ առաքեաց այլ ծառայս՝ եւ ասէ. ասացէք հրաւիրելոցն. ահաւասիկ զճաշ իմ պատրաստեցի. զպւարակ իմ եւ պարարակք զենեալ են, եւ ամենայն ինչ պատրաստ է. եկայք ի հարսանիսս։
მერმე მიუვლინნა სხუანი მონანი და ჰრქუა: არქუთ ჩინებულთა მათ: აჰა, ესერა, პური ჩემი დამიმზადებიეს, ზუარაკები ჩემი და უსხები ჩემი დამიკლავს, და ყოველი მზა არს, მოვედით ქორწილსა ამას.
კუალად წარავლინნა სხუანი მონანი და ჰრქუა: არქუთ ჩინებულთა მათ: აჰა, ესერა, პური ჩემი მზა-მიყოფიეს, ზუარაკები ჩემი და უსხები ჩემი დაკლულ არს, და ყოველივე მზა არს, მოვედით ქორწილსა ამას.
კუალად წარავლინნა სხუანი მონანი და ჰრქუა: არქუთ ჩინებულთა მათ: აჰა, ესერა, პური ჩემი მზა-მიყოფიეს, ზუარაკები და უსხები ჩემი დაკლულ არიან, და ყოველივე მზა არს, მოვედით ქორწილსა ამას.
οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλϑον, ὃς μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὃς δὲ ἐπὶ τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·
Եւ նոքա յուլացեալ՝ գնացին ոմն յագարակ իւր, ոմն ի վաճառ իւր,
ხოლო მათ უდებ-ყვეს და წარვიდეს: რომელნიმე -- თჳსა აგარაკად, რომელნიმე -- ვაჭრობად,
ხოლო მათ უდებ-ყვეს და წარვიდეს: რომელიმე თჳსსა აგარაკსა და რომელიმე სავაჭროსა თჳსსა.
ხოლო მათ უდებ-ყვეს და წარვიდეს: რომელიმე -- თჳსსა აგარაკსა, რომელიმე -- სავაჭროსა თჳსსა.
οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.
եւ այլք՝ կալան զծառայս նորա, թշնամանեցին, եւ սպանին։
და სხუათა მათ შეიპყრნეს მონანი იგი და მოსრნეს.
ხოლო სხუათა შეიპყრნეს მონანი იგი მისნი, აგინნეს და მოწყჳდნეს.
ხოლო სხუათა შეიპყრნეს მონანი იგი მისნი, აგინნეს და მოსწყჳდნეს.
ὁ δὲ βασιλεὺς ὠργίσϑη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσεν τοὺς ϕονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησεν.
Իսկ թագաւորն իբրեւ լուաւ՝ բարկացաւ, եւ առաքեաց զզօրս իւր եւ սատակեաց զսպանօղսն զայնոսիկ, եւ զքաղաքն նոցա այրեաց։
ხოლო მეუფჱ იგი განრისხნა და წარავლინა ერი თჳსი და მოსრნა კაცისმკლველნი იგი და ქალაქი მათი დაწუა.
ხოლო მეუფჱ იგი განრისხნა და მიავლინა ერი თჳსი და მოსრნა კაცისმკლველნი იგი და ქალაქი იგი მათი მოწუა ცეცხლითა.
ხოლო მეუფე იგი განრისხნა, ესმა რაჲ ესე, და მიავლინა ერი თჳსი და მოსრნა კაცისმკლველნი იგი და ქალაქი იგი მათი მოწუა ცეცხლითა.
τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, ῾Ο μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι·
Յայնժամ ասէ ցծառայս իւր. հարսանիքս պատրաստ են, եւ հրաւիրեալքն չէին արժանի։
მაშინ ჰრქუა მონათა თჳსთა: ქორწილი ესე მზა არს, ხოლო ჩინებულნი იგი არა ღირს იქმნეს.
მაშინ ჰრქუა მონათა თჳსთა: ქორწილი ესე მზა არს, ხოლო ჩინებულნი იგი არა ღირს იყვნეს.
მაშინ ჰრქუა მონათა თჳსთა: ქორწილი ესე მზა არს, ხოლო ჩინებულნი იგი არა ღირს იყვნეს.
πορεύεσϑε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.
Արդ՝ երթայք յանցս ճանապարհաց, եւ զորս միանգամ գտանիցէք՝ կոչեցէք ի հարսանիսս։
აწ განვედით განსავალთა ზედა გზათასა და რავდენიცა ჰპოოთ, მოხადეთ ქორწილსა ამას.
წარვედით მებოძირთა გზათასა და, რაოდენიცა ჰპოოთ, მოუწოდეთ ქორწილსა ამას.
καὶ ἐξελϑόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας οὓς εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαϑούς· καὶ ἐπλήσϑη ὁ γάμος ἀνακειμένων.
Եւ ելեալ ծառայքն ի ճանապարհս ժողովեցին զամենեսեան զոր եւ գտին՝ զչարս եւ զբարիս. եւ լցան հարսանիքն բազմականօք։
და განვიდეს მონანი იგი გზებსა ზედა და შეკრიბეს ყოველი, რავდენიცა პოვეს: ბოროტნიცა და კეთილნიცა, და აღივსო ქორწილი იგი მეინაჴითა.
და განვიდეს მონანი იგი მისნი გზათა ზედა და შეკრიბეს ყოველი, რაოდენი პოვეს ბოროტი და კეთილი, და აღივსო ქორწილი იგი მეინაჴითა.
და განვიდეს მონანი იგი მისნი გზათა ზედა და შეკრიბეს ყოველი, რაოდენი პოვეს ბოროტი და კეთილი, და აღივსო ქორწილი იგი მეინაჴითა.
εἰσελϑὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ϑεάσασϑαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνϑρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου·
Եւ մտեալ թագաւորն հայել զբազմականօքն, ետես անդ այր մի՝ որ ոչ օր զգեցեալ հանդերձ հարսանեաց։
რაჟამს შევიდა მეუფჱ იგი მოხილვად მეინაჴეთა მათ, იხილა მუნ კაცი, რომელი არა მოსილ იყო სამოსლითა საქორწინითა.
და შე-რაჲ-ვიდა მეუფჱ იგი ხილვად მეინაჴეთა მათ, იხილა მუნ კაცი, რომელსა არა ემოსა სამოსელი საქორწინჱ.
ხოლო შე-რაჲ-ვიდა მეუფე იგი ხილვად მეინაჴეთა მათ, იხილა მუნ კაცი, რომელსა არა ემოსა სამოსელი საქორწინე.
καὶ λέγει αὐτῷ, ῾Εταῖρε, πῶς εἰσῆλϑες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐϕιμώϑη.
եւ ասէ ցնա. ընկեր զիարդ մտեր այսր, զի ոչ ունէիտ հանդերձ հարսանեաց, եւ նա պապանձեցաւ,
და ჰრქუა მას: მოყუასო, ვითარმე შემოხუედ აქა, რამეთუ არა გმოსიეს სამოსელი ქორწილისაჲ? ხოლო მან პირი დაიკრა.
და ჰრქუა მას: მოყუასო, ვითარ შემოხუედ აქა, რამეთუ არა გმოსიეს სამოსელი საქორწინჱ? ხოლო იგი დუმნა.
და ჰრქუა მას: მოყუასო, ვითარ შემოხუედ აქა, რამეთუ არა გმოსიეს სამოსელი საქორწინე? ხოლო იგი დუმნა.
τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν τοῖς διακόνοις, Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἐκβάλετε αὐτὸν εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυϑμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
Յայնժամ ասէ թագւորն ցսպասաւորսն, կապեցէք զդորա զոտս եւ զձեռս՝ եւ հանէք զդա ի խաւարն արտաքին, անդ եղիցի լալ եւ կրճել ատամանց։
მაშინ ჰრქუა მეფემან მან მსახურთა: შეუკრენით მაგისნი ფერჴნი და ჴელნი და განჴადეთ ეგე ბნელსა მას გარესკნელსა. მუნ იყოს ტირილი და ღრჭენაჲ კბილთაჲ.
მაშინ ჰრქუა მეუფემან მან მსახურთა თჳსთა: შეუკრენით მაგას ჴელნი და ფერჴნი და განაგდეთ ეგე ბნელსა მას გარესკნელსა. მუნ იყოს ტირილი და ღრჭენაჲ კბილთაჲ.
მაშინ ჰრქუა მეუფემან მან მსახურთა თჳსთა: შეუკრენით მაგას ჴელნი და ფერჴნი და განაგდეთ ეგე ბნელსა მას გარესკნელსა. მუნ იყოს ტირილი და ღრჭენაჲ კბილთაჲ.
πολλοὶ γάρ εἰσιν κλητοὶ ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
Զի բազումք են կոչեցեալք՝ եւ սակաւք ընտրեալք։
რამეთუ მრავალნი არიან ჩინებულ, ხოლო მცირედ არიან რჩეულნი.
რამეთუ მრავალნი არიან ჩინებულ და მცირედნი -- რჩეულ.
რამეთუ მრავალ არიან ჩინებულნი და მცირედ -- რჩეულნი.
Τότε πορευϑέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.
Յայնժամ գնացեալ փարիսեցիքն, առին խորհուրդ զնմանէ, թէ որպէս դնիցեն նմա որոգայթ բանիւք։
მაშინ წარვიდეს ფარისეველნი და ზრახვა-ყვეს მისთჳს, რაჲთამცა დაუდგეს მას მახე სიტყჳთა.
მაშინ წარვიდეს ფარისეველნი იგი და ზრახვა-ყვეს მისთუის, რაჲთამცა მონადირეს იგი.
მაშინ წარვიდეს ფარისეველნი იგი და ზრახვა-ყვეს მისთჳს, რაჲთა სიტყჳთა საფრჴე-უგონ მას.
მაშინ წარვიდეს ფარისეველნი იგი და ზრახვა-ყვეს, რაჲთა სიტყჳთა საფრჴე-უგონ მას.
καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαϑητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν ῾Ηρῳδιανῶν λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληϑὴς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ ϑεοῦ ἐν ἀληϑείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός, οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνϑρώπων.
Եւ առաքեն առ նա զա0ակերտսն իւրեանց հերովդիանոսօքն հանդերձ՝ եւ ասեն. վարդապետ՝ գիտեմք զի ճշմարիտ ես, եւ զճանապարհն Աստուծոյ ճշմարտութեամբ ուսուցանես, եւ ոչ է քեզ փոյթ զումեքէ, եւ ոչ հայիս յերեսս մարդոյ։
და მოუვლინნეს მას მოწაფენი იგი მათნი ჰეროდიანელთა თანა და ჰრქუეს: მოძღუარ, უწყით, რამეთუ ჭეშმარიტ ხარ და გზასა ღმრთისასა ჭეშმარიტებით ასწავებ, და არაჲ გჭირს შენ არავისთჳს, რამეთუ არა ხედავ პირსა კაცისასა.
და მიუვლინნეს მოწაფენი მათნი ეროდიანელთა თანა და ჰრქუეს: მოძღუარ, ვიცით, რამეთუ ჭეშმარიტ ხარ და გზასა ღმრთისასა ჭეშმარიტად ასწავებ და არა ზრუნავ არავისთუის, რამეთუ არა თუალ-აღებ პირსა კაცისასა.
და მიუვლინნეს მოწაფენი მათნი ჰეროდიანთა თანა და ჰრქუეს: მოძღუარ, ვიცით, რამეთუ ჭეშმარიტ ხარ და გზასა ღმრთისასა ჭეშმარიტად ასწავებ და არა ჰზრუნავ არავისთჳს, რამეთუ არა თუალთ-აღებ პირსა კაცისასა.
და მიუვლინნეს მოწაფენი მათნი ჰეროდიანთა თანა და ჰრქუეს: მოძღუარ, ვიცით, რამეთუ ჭეშმარიტ ხარ და გზასა ღმრთისასა ჭეშმარიტად ასწავებ და არა ჰზრუნავ არავისთჳს, რამეთუ არა თუალ-აღებ პირსა კაცისასა.
εἰπὲ οὖν ἡμῖν τί σοι δοκεῖ· ἔξεστιν δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;
արդ՝ ասա մեզ, զիարդ թուի քեզ, պարտ է հարկս տալ կայսեր՝ թէ ոչ։
აწ მარქუ ჩუენ: ვითარ ჯერ-გიჩს: წეს არს ხარკისა მიცემაჲ კეისრისა ანუ არა?
აწ მარქუ ჩუენ, რაჲ გნებავს შენ: ჯერ-არს ხარკისა მიცემად კეისარისა ანუ არა?
აწ მარქუ ჩუენ, რაჲ გნებავს შენ: ჯერ-არსა ხარკისა მიცემაჲ კეისარსა, ანუ არა?
აწ მარქუ ჩუენ, რაჲ გნებავს შენ: ჯერ-არსა მიცემაჲ ხარკისაჲ კეისრისა, ანუ არა?
γνοὺς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπεν, Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;
Գիտաց Յիսուս զխորամանկութիւնն նոցա, եւ ասէ. զի փորձէք զիս կեղծաւորք.
ვითარ გულისჴმა-ყო იესუ უკეთურებაჲ იგი მათი, ჰრქუა: რასა გამომცდით მე, მზაკუვარნო?
გულისხმა-ყო იესუ უკეთურებაჲ მათი და ჰრქუა: რაჲსა გამომცდით მე, ორგულნო?
გულისხმა-ყო იესუ უკეთურებაჲ მათი და ჰრქუა: რაჲსა გამომცდით მე, ორგულნო?
გულისჴმა-ყო იესუ უკეთურებაჲ მათი და ჰრქუა: რაჲსა გამომცდით მე, ორგულნო?
ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.
Ցուցէք ինձ զդահեկան հարկին։ եւ նոքա մատուցին նմա դահեկան մի։
მიჩუენეთღა მე დრაჰკანი იგი ხარკისაჲ! ხოლო მათ მოართუეს მას დრაჰკანი.
მიჩუენით მე დრაჰკანი იგი ხარკისაჲ. ხოლო მათ მოართვეს დრაჰკანი.
მიჩუენეთ მე დრაჰკანი იგი ხარკისაჲ! ხოლო მათ მოართუეს მას დრაჰკანი.
მიჩუენეთ მე დრაჰკანი იგი ხარკისაჲ! ხოლო მათ მოართუეს მას დრაჰკანი.
καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραϕή;
Եւ ասէ ցնոսա. ոյր է պատկերս այս՝ կամ գիր։
და ჰრქუა მათ იესუ: ვისი არს ესე ხატი და გარემოჲსწერილი?
ჰრქუა მათ იესუ: ვისი არს ხატი ესე ანუ ზედაწერილი?
ჰრქუა მათ იესუ: ვისი არს ხატი ესე ანუ ზედაწერილი?
ჰრქუა მათ იესუ: ვისი არს ხატი ესე ანუ ზედაწერილი?
λέγουσιν αὐτῷ, Καίσαρος. τότε λέγει αὐτοῖς, ᾽Απόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ ϑεοῦ τῷ ϑεῷ.
ասեն՝ կայսեր։ Յայնժամ ասէ ցնոսա. երթայք՝ տուք զկայսեր՝ կայսեր, եւ զԱստուծոոյ՝ Աստուծոյ։
ჰრქუეს მას: კეისრისაჲ. მაშინ ჰრქუა მათ: მიეცით აწ კეისრისაჲ კეისარსა და ღმრთისაჲ ღმერთსა.
Ⴖ(ႫႰႧႨႱႠ)Ⴢ Ⴖ(ႫႤႰႧႱ)Ⴀ
და ჰრქუეს მას: კეისრისაჲ. მაშინ ჰრქუა მათ: მიეცით ღმრთისაჲ ღმერთსა და კეისრისაჲ კეისარსა.
ჰრქუეს მას: კეისრისაჲ. მაშინ ჰრქუა მათ იესუ: მიეცით კეისრისაჲ კეისარსა და ღმრთისაჲ ღმერთსა.
ჰრქუეს მას: კეისრისაჲ. მაშინ ჰრქუა მათ იესუ: მიეცით კეისრისაჲ კეისარსა და ღმრთისაჲ ღმერთსა.
καὶ ἀκούσαντες ἐϑαύμασαν, καὶ ἀϕέντες αὐτὸν ἀπῆλϑον.
Իբրեւ լուան զարմացան. եւ թողին զնա եւ գնացին։
და ვითარ ესმა ესე, დაუკჳრდა და დაუტევეს იგი, და წარვიდეს.
ႣႠ Ⴞ[ႤႱ]ႫႠ ႰႠ ႤႱႤ ႾႭჃႩჃႰႣႠ ႣႠ [ႣႠ]/ႾႭჃႲႤႥႤႱ ႨႢႨ ႣႠ ႼႠႰ ႥႨႣႤႱ
ხოლო მათ ვითარცა ესმა ესე, დაუკუირდა, დაუტევეს იგი და წარვიდეს.
და ესმა რაჲ ესე, უკჳრდა და დაუტევეს იგი და წარვიდეს.
და ესმა რაჲ ესე, დაუკჳრდა და დაუტევეს იგი და წარვიდეს.
᾽Εν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλϑον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν
Յայնմ աւուր մատեան առ նա սադուկեցիքն, որ ասէին՝ թէ չիք յարութիւն. հարցին ցնա՝
მას დღესა შინა მოუჴდეს სადუკეველნი, რომელთა თქჳან, ვითარმედ: არა არს აღდგომაჲ. ჰკითხვიდეს მას
ႫႠႱ [Ⴃ]ႶႤႱႠ ႣႠ ႫႭႾႭჃჄ/ႣႤႱ ႫႠႱ ႱႠႣႭჃႩႤႥႤႪ/ႬႨ ႨႢႨ ႣႠ ႾႨႲႷႭႣႤႱ Ⴅ(ႨႧႠႰႫႤ)Ⴃ ႠႰႠ ႠႰႱ ႠႶႣႢႭ/ႫႠჂ ႣႠ ႾႩႨႧႾႥႨႣႤႱ ႫႠႱ //
მას დღესა შინა მოუჴდეს სადუკეველნი და ეტყოდეს მას, ვითარმედ: არა არს აღდგომაჲ. ჰკითხვიდეს მას
მას დღესა მოუჴდეს მას სადუკეველნი იგი და ეტყოდეს, ვითარმედ: არა არს აღდგომაჲ, და ჰკითხეს მას.
მას დღესა შინა მოუჴდეს მას სადუკეველნი, რომელნი იტყოდეს, ვითარმედ: არა არს აღდგომაჲ, ჰკითხეს მას
λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωϋσῆς εἶπεν, ᾽Εάν τις ἀποϑάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελϕὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελϕῷ αὐτοῦ.
եւ ասեն. վարդապետ՝ մովսէս ասաց. եթէ ոք մեռցի անորդի, արասցէ զկին նորա եղբայր իւր, եւ յարուսցէ զաւակ եղբօր իւրում։
და ჰრქუეს: მოძღუარ, მოსე თქუა: მო-თუ ვინმე-კუდეს უშვილოჲ, ესიძენ მას ძმაჲ მისი ცოლსა მას მისსა ზედა და აღუდგინენ თესლი ძმასა მას თჳსსა.
ႣႠ ႾႤႲႷႭႣႤႱ . . . . . . . ႫႭႱႤ [ႤႱ]/ႰႤ ႧႵ(ႭჃ)Ⴀ ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႥႨႬႫႤ ႫႭႩႭჃႣႤႱ ႣႠ ႠႰႠ ႣႠႸႧႤႱ ႸႥႨႪႨ ႸႤ/ႨႰႧႭႱ ႺႭႪႨ ႨႢႨ ႫႨ/ႱႨ ႻႫႠႫႠႬ ႫႨႱႫႠႬ ႣႠ ႠႶႾႭჃႣႢႨႬႭႱ Ⴋ/ႩჃႣႰႨ ႻႫႠႱႠ ႧჃႱႱႠ
და ჰრქუეს: მოძღუარ, მოსე ესრე თქუა: უკუეთუ ვინმე მოკუდეს და არა დაშთეს შვილი, შეირთოს ცოლი მისი ძმამან მისმან და აღუდგინოს მკჳდრი ძმასა მისსა.
და ეტყოდეს: მოძღუარ, მოსე ესრე თქუა: უკუეთუ ვინმე მოკუდეს და არა ესუას მას შვილი, ესიძენ ძმაჲ მისი ცოლსა მისსა და აღუდგინენ თესლი ძმასა თჳსსა.
და ეტყოდეს: მოძღუარ, მოსე ესრეთ თქუა: უკუეთუ ვინმე მოკუდეს და არა ესუას შვილი, ესიძენ ძმაჲ მისი ცოლსა მისსა და აღუდგინენ თესლი ძმასა თჳსსა.
ἦσαν δὲ παρ' ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελϕοί· καὶ ὁ πρῶτος γήμας ἐτελεύτησεν, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα ἀϕῆκεν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελϕῷ αὐτοῦ·
Էին առ մեզ եղբարք եւթն. առաջինն՝ արար կին՝ եւ մեռաւ. եւ զի ոչ ունէր զաւակ, եթող զկինն իւր՝ եղբօր իւրում։
აწ იყვნეს ჩუენ თანა შჳდ ძმა. და პირველი იგი ქმარი მოკუდა და არა ესუა მას შვილ, დაუტევა ცოლი თჳსი ძმასა თჳსსა.
ႾႨႷႥႬႤႱ Ⴙ(ႭჃႤ)Ⴌ ႸႭႥႰႨႱ [ႸჃႣ]ႬႨ ႻႫႠႬႨ ႣႠ ႮႨႰ/ႥႤႪႫႠႬ ႫႠႬ ႸႤႨႰႧႭ ႺႭႪႨ ႣႠ ႫႭႩႭჃႣႠ ႣႠ ႠႰႠ ႣႠႸႧႠ ႧႤႱ/ႪႨ ႣႠ ႣႠႾႭჃႲႤႥႠ ႺႭႪႨ ႧჃႱႨ ႻႫႠႱႠ ႧჃႱႱႠ //
იყვნეს ჩუენ შორის შჳდნი ძმანი. და პირველმან მან შეირთო ცოლი და მოკუდა, და არა ესუა შვილი, და დაუტევა ცოლი ძმასა თჳსსა.
იყვნეს ჩუენ შორის შჳდნი ძმანი, და პირველმან შეირთო და მოკუდა, და არა დაშდა ნათესავი, და დაუტევა ცოლი თჳსი ძმასა თჳსსა,
იყვნეს უკუე ჩუენ შორის შჳდნი ძმანი, და პირველმან მან შეირთო და მოკუდა, და არა დაშთა თესლი, და დაუტევა ცოლი თჳსი ძმასა თჳსსა,
ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.
Նոյնպէս եւ երկրորդն՝ եւ երրորդն, մինչեւ ցեւթերորդն։
ეგრეცა მეორემან და მესამემან მიმეშჳდემდე.
ႤႢႰႤႥႤ ႫႤ/ႭႰႤႫႠႬ ႣႠ ႫႤႱႠႫႤ/ႫႠႬ Ⴅ(ႨႣႰ)Ⴄ ႫႤႸჃႣႤႣႫႣႤ
ეგრევე მეორემან და მესამემან ვიდრე მეშჳდედმდე.
ეგრევე მეორემან და მესამემან ვიდრე მეშჳდედმდე.
ეგრეთვე მეორემან და მესამემან ვიდრე მეშჳდედმდე.
ὕστερον δὲ πάντων ἀπέϑανεν ἡ γυνή.
յետ ամենեցուն՝ մեռաւ եւ կինն։
უკუანაჲსკნელღა ყოველთა მოკუდა დედაკაცი იგი.
ႭჃႩႭჃႠႬႠჂႱႩႬႤႪ Ⴗ(ႭႥႤ)ႪႧႠႱႠ ႫႭႩႭჃႣႠ ႣႤႣႠႩႠႺႨႺႠ ႨႢႨ
უკუანაჲსკნელ ყოველთასა მოკუდა დედაკაციცა იგი.
უკუანაჲსკნელ ყოველთასა მოკუდა დედაკაციცა იგი.
ხოლო უკუანაჲსკნელ ყოველთასა მოკუდა დედაკაციცა იგი.
ἐν τῇ ἀναστάσει οὖν τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται γυνή; πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.
Արդ ի յարութեանն ոյր յիւթանցն եղիցի՝ նա կին. զի ամենեքին կալան զնա կին։
აღდგომასა მას უკუანაჲსკნელსა, რომლისა შჳდთა მათგანისა იყოს ცოლად, რამეთუ ყოველთა მათ ესუა იგი?
ႠႼ ႠႶႣႢႭႫႠႱႠ ႥႨ/[Ⴑ]Ⴀ ႸჃႣႧႠႢႠႬႨႱႠ ႾႨႷႭႱ ႨႢႨ ႺႭႪႠႣ
აწ უკუე აღდგომასა მკუდართასა რომლისა მათგანისა იყოს იგი ცოლად?
აწ უკუე აღდგომასა მას ვისა შჳდთა მათგანისა იყოს იგი ცოლად? რამეთუ ყოველთავე ესუა იგი?
აწ უკუე აღდგომასა მას ვისა შჳდთა მათგანისა იყოს იგი ცოლად? რამეთუ ყოველთა ესუა იგი?
ἀποκριϑεὶς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πλανᾶσϑε μὴ εἰδότες τὰς γραϕὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ ϑεοῦ·
Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. մոլորեալք՝ ոչ գիտէք զգիրս եւ ոչ զզօրութիւն Աստուծոյ։
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: სცთებით და არა იცით წიგნი და არცაღა ძალი ღმრთისაჲ,
ႫႨႾႭჃႢႭ Ⴈ(ႤႱႭ)Ⴣ ႾႰႵ(ႭჃ)Ⴀ ႫႠႧ Ⴞ[ႺႧႤႡႨႧ] Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႠႰႠ
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: ცთებით, რამეთუ არა იცით წიგნი, არცა ძალი ღმრთისაჲ,
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: სცთებით, რამეთუ არა იცით წიგნი, არცა ძალი ღმრთისაჲ.
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: სცთებით, რამეთუ არა იცნით წიგნნი, არცა ძალი ღმრთისაჲ.
ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται, ἀλλ' ὡς ἄγγελοι ἐν τῷ οὐρανῷ εἰσιν.
Զի ի յարութեանն ոչ կանայս առնեն՝ եւ ոչ արանց լինին, այլ են իբրեւ զհրեշտակս յերկինս։
რამეთუ აღდგომასა მას არცა ცოლს ისხმიდენ, არცა ქმრის-ვიდოდიან, არამედ, ვითარცა ანგელოზნი, იყვნენ ცათა შინა.
რამეთუ დღესა მას აღდგომისასა არცა განჰქორწინებდენ, არცა იქორწინებოდიან, არამედ ვითარცა ანგელოზნი იყვნენ ცათა შინა.
რამეთუ აღდგომასა მას არცა განჰქორწინებდენ, არცა იქორწინებოდიან, არამედ, ვითარცა ანგელოზნი, იყვნენ ცათა შინა.
რამეთუ აღდგომასა მას არცა იქორწინებოდიან, არცა განქორწინებდენ, არამედ, ვითარცა ანგელოზნი ღმრთისანი, იყვნენ ცათა შინა.
περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηϑὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ ϑεοῦ λέγοντος,
Բայց վասն յարութեան մեռելոց չիցէ ընթերցեալ զասացեալն ձեզ յԱստուծոյ։։
მკუდართა აღდგომისათჳს არა აღმოგიკითხავს თქუმული იგი თქუენდა მომართ ღმრთისა მიერ, რომელ თქუა:
ხოლო აღდგომისათჳს არა აღმოგიკითხავ[სა] თქუმული იგი ღმრთისა მიერ, ვითარ-იგი იტყჳს:
ხოლო აღდგომისათჳს მკუდართაჲსა არა აღმოგიკითხავსა თქუმული იგი ღმრთისამიერი, რომელსა იტყჳს:
ხოლო აღდგომისათჳს მკუდართაჲსა არა აღმოგიკითხავსა თქუმული იგი ღმრთისამიერი, რომელსა იტყჳს:
᾽Εγώ εἰμι ὁ ϑεὸς ᾽Αβραὰμ καὶ ὁ ϑεὸς ᾽Ισαὰκ καὶ ὁ ϑεὸς ᾽Ιακώβ; οὐκ ἔστιν [ὁ] ϑεὸς νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων.
Ես եմ Աստուած աբրահամու. Աստուած իսահակայ եւ Աստուած յակովբայ. եւ չէ Աստուած՝ Աստուած մեռելոց՝ այլ կենդանեաց։
მე ვარ ღმერთი აბრაჰამისი და ღმერთი ისაკისი და ღმერთი იაკობისი? არა არს ღმერთი ღმერთი მკუდართაჲ, არამედ ცხოელთაჲ.
მე ვარ ღმერთი აბრამისი, ღმერთი ისაკისი და ღმერთი იაკობისი? არა არს ღმერთი მკუდართაჲ, არამედ ცხოველთაჲ.
მე ვარ ღმერთი აბრაჰამისი და ღმერთი ისააკისი და ღმერთი იაკობისი? არა არს ღმერთი მკუდართაჲ, არამედ ცხოველთაჲ.
მე ვარ ღმერთი აბრაჰამისი და ღმერთი ისაკისი და ღმერთი იაკობისი? არა არს ღმერთი -- ღმერთი მკუდართაჲ, არამედ ცხოველთაჲ.
καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
Իբրեւ լուան ժողովուրդքն, զարմանային ընդ վարդապետութիւն նորա։
და ვითარ ესმა ერსა მას, დაუკჳრდებოდა მოძღურებაჲ იგი მისი.
და ესმა რაჲ ესე ერსა მას, დაუკჳრდა მოძღურებაჲ იგი მისი.
და ესმა რაჲ ესე ერსა მას, დაუკჳრდებოდა მოძღურებაჲ იგი მისი.
Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐϕίμωσεν τοὺς Σαδδουκαίους συνήχϑησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.
Իսկ փարիսեցիքն իբրեւ լուան՝ եթէ պապանձեցոյց զսադուկեցիսն, ժողովեցան ի միասին։
ხოლო ფარისეველთა, ვითარ ესმა, რამეთუ პირი დაუყო სადუკეველთა, შეკრბეს ერთად.
ხოლო ფარისეველთა რაჲ ესმა, რამეთუ დაუყო პირი სადუკეველთა მათ, შეკრბეს ერთად.
ხოლო ფარისეველთა რაჲ ესმა, რამეთუ დაუყო პირი სადუკეველთა მათ, შეკრბეს ერთად.
καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν [νομικὸς] πειράζων αὐτόν,
Եւ եհարց մի ոմն ի նոցանէ զնա՝ փորձելով, եւ ասէ։
და ჰკითხა ერთმან მან მათგანმან შჯულისმდებელმან გამოცდით:
და ჰკითხა ერთმან მათგანმან, და გამოსცდიდა მას:
და ჰკითხა ერთმან მათგანმან, შჯულისმოძღუარმან, გამოსცდიდა მას და ეტყოდა:
Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;
Վարդապետ որ պատուիրան մեծ է յօրէնս։
მოძღუარ, რომელი მცნებაჲ უდიდეს არს შჯულსა შინა?
მოძღუარ, რომელი მცნებაჲ უფროჲს არს შჯულსა შინა?
მოძღუარ, რომელი მცნებაჲ უფროჲს არს შჯულსა შინა?
ὁ δὲ ἔϕη αὐτῷ, ᾽Αγαπήσεις κύριον τὸν ϑεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σουκαὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου·
Եւ Յիսուս ասէ ցնա. սիրեսցես զտէր Աստուած քո ամենայն սրտէ քումմէ, եւ յամենայն անձնէ քումմէ, եւ յամենայն մտաց քոց։
ხოლო მან ჰრქუა: შეიყუარო უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა გულითა შენითა და ყოვლითა სულითა შენითა და ყოვლითა ძალითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა.
ႸႤႬႨ[ႧႠ ႣႠ] Ⴗ(ႭႥ)ႪႨႧႠ ႱႭჃ[ႪႨႧႠ ႸႤႬႨ]ႧႠ ႣႠ Ⴗ(ႭႥ)Ⴊ[ႨႧႠ] . . .ႸႤႬႨ[ႧႠ] //
ხოლო იესუ ჰრქუა მას: შეიყუარო უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა გულითა შენითა და ყოვლითა სულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა.
ხოლო იესუ ჰრქუა მას: შეიყუარო უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა გულითა შენითა და ყოვლითა სულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა.
αὕτη ἐστὶν ἡ μεγάλη καὶ πρώτη ἐντολή.
Այս է մեծն եւ առաջին պատուիրան։
ესე არს დიდი და პირველი მცნებაჲ.
. . . [ႣႨ]/ႣႨ . . . . . . . . . . . . ႫႺ/ႬႤႡ[ႠჂ]
ესე არს დიდი და პირველი მცნებაჲ.
ესე არს დიდი და პირველი მცნებაჲ.
δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ, ᾽Αγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
եւ երկրորդն նման սմին. սիրեսցես զընկեր քո՝ իբրեւ զանձն քո։
ხოლო მეორე, მსგავსი ამისი: შეიყუარო მოყუასი შენი, ვითარცა თავი თჳსი.
// ႣႠ ႫႤႭႰჁ [ႫႱ]/ႢႠ[Ⴅ]ႱႨ ႠႫႨႱႨ [ႸႤႾႨႷ]/ႭჃႠႰႭ ႫႭႷႭჃႠႱႨ ႸႤ/ႬႨ Ⴅ(ႨႧႠႰႺ)Ⴀ ႧႠႥႨ ႧჃႱႨ //
და მეორჱ, მსგავსი ამისი: შეიყუარო მოყუასი შენი, ვითარცა თავი თჳსი.
და მეორე, მსგავსი ამისი: შეიყუარო მოყუასი შენი, ვითარცა თავი თჳსი.
ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος κρέμαται καὶ οἱ προϕῆται.
Յայս երկուս պատուիրանս ամենայն օրէնք եւ մարգարէք՝ կախեալ կան։
ამათ ორთა მცნებათა შინა ყოველი შჯული და წინაჲსწარმეტყუელნი გამოაბენ.
Ⴀ/ႫႠႧ ႭႰႧႠ ႫႺႬႤ/ႡႠႧႠ Ⴗ(ႭႥႤ)ႪႨ ႸႿႭჃႪႨ ႣႠ ႼႨႬႠႼႠႰႫႤ[ႲႷႭჃႤႪ]/ႬႨ ႢႠႫႭ[ႩႨႣႤ]ႡႭჃႪ ႠႰ[ႨႠႬ] . . . . . . . . . .
ამათ ორთა მცნებათა ყოველი შჯული და წინაწარმეტყუელნი გამოკიდებულ არიან.
ამათ ორთა მცნებათა ყოველი შჯული და წინაწარმეტყუელნი დამოკიდებულ არიან.
Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ᾽Ιησοῦς
Եւ ի ժողովել փարիսեցւոցն, եհարց ցնոսա Յիսուս՝ եւ ասէ։
კრებულ იყვნეს ყოველნი იგი ფარისეველნი. ჰკითხა მათ იესუ
ႸႤ-ႰႠჂ-[ႩႰႤႡႭჃႪ ႾႨႷႠႥ] ႬႤႱ . . . . . . . . . . . ႨႢႨ . . . . . . . . . . . .
კრებულ რაჲ იყვნეს ფარისეველნი იგი, ჰკითხვიდა მათ იესუ
შეკრებულ რაჲ იყვნეს ფარისეველნი იგი, ჰკითხა მათ იესუ
შეკრებულ რაჲ იყვნეს ფარისეველნი იგი, ჰკითხა მათ იესუ
λέγων, Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστιν; λέγουσιν αὐτῷ, Τοῦ Δαυίδ.
զիարդ թուի ձեզ վասն Քրիստոսի, ոյր որդի է։ ասեն ցնա, դաւթի։
და ჰრქუა: რასა ჰგონებთ თქუენ ქრისტესთჳს? ვისი ძე არს? ჰრქუეს მას: დავითისი.
ႣႠ Ⴞ[ႰႵ(ႭჃ)Ⴀ ႢႢႭ]/ႬႨႤႱ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ Ⴕ(ႰႨႱႲ)ჁႱႧჃႱ ႥႨႱႨ ႻჁ ႠႰႱ ႨႢႨ ႫႠ[Ⴑ] ႾႰႵႭჃႤႱ ႣႠႥႨႧႨႱႨ
და ჰრქუა: ვითარ ჰგონებთ თქუენ ქრისტჱსთჳს, ვისი ძჱ არს? ხოლო მათ ჰრქუეს: დავითისი.
და ჰრქუა: ვითარ ჰგონებთ თქუენ ქრისტჱსთჳს? ვისი ძჱ არს იგი? ხოლო მათ ჰრქუეს: დავითისი.
და ჰრქუა: ვითარ ჰგონებთ თქუენ ქრისტესთჳს? ვისი ძე არს? ხოლო მათ ჰრქუეს: დავითისი.
λέγει αὐτοῖς, Πῶς οὖν Δαυὶδ ἐν πνεύματι καλεῖ αὐτὸν κύριον λέγων,
Ասէ ցնոսա Յիսուս. իսկ զիարդ դաւիթ հոգւովն կոչէ զնա տէր, եւ ասէ.
ჰრქუა მათ: ვითარმე უკუე დავით სულითა უფლით ხადის და იტყჳს:
ႾႰႵ(ႭჃ)Ⴀ ႫႠႧ Ⴈ(ႤႱႭ)Ⴣ Ⴅ(ႨႧႠ)Ⴐ ႭჃ/ႩႭჃႤ ႣႠ[ႥႨႧ] . . . ႾႾႠႣႨႱ Ⴋ[ႠႱ] Ⴍ(ჃႴ)ႪႨႧ ႣႠ ႾႨႲႷჃႱ //
ჰრქუა მათ იესუ: ვითარ უკუე დავით უფლისა [ხადის] და იტყჳს:
ჰრქუა მათ იესუ: ვითარ უკუე დავით სულითა ჰხადის მას უფლით და იტყჳს:
ჰრქუა მათ იესუ: ვითარ უკუე დავით სულითა ჰხადის მას უფლად და იტყჳს:
Εἶπεν κύριος τῷ κυρίῳ μου, Κάϑου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν ϑῶ τοὺς ἐχϑρούς σου ὑποκάτω τῶν ποδῶν σου;
ասաց տէր ցտէր իմ. նիստ ընդ աջմէ իմմէ, մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդան ոտից քոց։
ჰრქუა უფალმან უფალსა ჩემსა: დაჯედ მარჯუენით ჩემსა, ვიდრემდის დავსხნე მტერნი შენნი ქუეშე ფერჴთა შენთა?
. . . . . Ⴍ(ჃႴႠႪႫႠ)Ⴌ Ⴍ(ჃႴႠႪႱ)Ⴀ . . . . . . . . . . . ႫႠႰႿႭჃႤႬႨႧ . . . . . . . . Ⴅ(ႨႣႰ)ႤႫႣႤ . . . . . . . .[ႫႲ]/ႤႰႬႨ ႸႤႬႬႨ ႵႭჃႤ/ႸႤ ႴႤႰჄႧႠ ႸႤႬႧႠ
ჰრქუა უფალმან უფალსა ჩემსა: დაჯედ მარჯუენით ჩემსა, ვიდრემდის დავხსნე მტერნი შენნი ქუეშე ფერჴთა შენთა?
ჰრქუა უფალმან უფალსა ჩემსა: დაჯედ მარჯუენით ჩემსა, ვიდრემდე დავსხნე მტერნი შენნი ქუეშე ფერჴთა შენთა?
ჰრქუა უფალმან უფალსა ჩემსა: დაჯედ მარჯუენით ჩემსა, ვიდრემდის დავსხნე მტერნი შენნი ქუეშე ფერჴთა შენთა?
εἰ οὖν Δαυὶδ καλεῖ αὐτὸν κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν;
Իսկ եթէ դաւիթ զնա տէր կոչէ, զիարդ որդի նորա իցէ։
უკუეთუ დავით უფლით ხადის მას, ვითარ ძე მისი არს?
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ႫႠႱ Ⴅ(ႨႧႠ)Ⴐ . . . . . . . . . . . . . ႠႰႱ
ვინაჲთგან დავით უფლით ხადის, ვითარ ძჱ არს?
უკუეთუ დავით უფლით ჰხადის მას, ვითარ ძჱ მისი არს?
უკუეთუ დავით სულითა უფლად ჰხადის მას, ვითარ ძე მისი არს?
καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἀποκριϑῆναι αὐτῷ λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέν τις ἀπ' ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.
Եւ ոչ ոք կարէր տալ նմա պատասխանի բան մի. եւ ոչ իշխէր ոք յայնմ օրէ հարցանել զնա եւ ոչ ինչ։
და ვერვინ შემძლებელ იყო მიგებად მისა, არცა იკადრა ვინ მიერითგან კითხვად მისა არღარა.
ႣႠ Ⴅ[ႤႰ]ႥႨႬ ႾႭჃႻႪႭ ႫႠႱ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . [ႨႩ]ႠႣ/ႰႠ ႥႨႬ ႫႨႤႰ ႣႶႨႧ/ႢႠႬ ႩႨႧႾႥႠႣ ႫႨႱႠ ႠႰႶႠႰႠ
და ვერვინ იკადრა სიტყჳს-გებად მისა, არცაღა ჴელ-ვინ-იწიფა მიერითგან კითხვად მისა არღარაჲ.
და ვერ ვინ უძლო მას სიტყჳს-მიგებად, არცაღა იკადრა ვინ მიერ დღითგან კითხვად მისა არღარა.
და ვერ ვის ეძლო სიტყჳს-მი*გებად მისა, არცაღა ვინ იკადრა მიერ დღითგან კითხვად მისა არღარაჲ.
