᾽Εν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλϑον οἱ μαϑηταὶ τῷ ᾽Ιησοῦ λέγοντες, Τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;
Յայնմ աւուր մատեան աշակերտքն առ Յիսուս՝ եւ ասեն. ով իցէ ի մէնջ մեծ յարքայութեան երկնից։
მას დღესა შინა მოუჴდეს მოწაფენი იესუს და ჰრქუეს: ვინმე უფროჲს არს სასუფეველსა ცათასა?
მოუჴდეს მას დღესა შინა მოწაფენი და ეტყოდეს: ვინ-მე უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა?
მაშინ მოუჴდეს იესუს მოწაფენი და ეტყოდეს: ვინმე უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა?
მას ჟამსა შინა მოუჴდეს იესუს მოწაფენი და ეტყოდეს: ვინმე უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა?
καὶ προσκαλεσάμενος παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν
Եւ կոչեաց առ ինքն Յիսուս մանուկ մի, կացոյց զնա ի մէջ նոցա,
და მოუწოდა იესუ ყრმასა და დაადგინა მათ შორის
ႷႰႫႠႱႠ ႣႠ ႣႠ/ႠႣႢႨႬႠ ႸႭႥႰႨႱ //
და მოუწოდა იესუ ყრმასა და დაადგინა შორის მათსა
და მოუწოდა იესუ ყრმებსა და დაადგინა შორის მათსა
და მოუწოდა იესუ ყრმასა და დაადგინა შორის მათსა
καὶ εἶπεν, ᾽Αμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραϕῆτε καὶ γένησϑε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλϑητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
Եւ ասէ. ամէն ասեմ ձեզ, եթէ ոչ դարձջիք, եւ լինիջիք իբրեւ զմանկտի, ոչ մտանիցէք յարքայութիւն երկնից։
და ჰრქუა მათ: მართლიად გეტყჳ თქუენ: არა თუ იქცეთ და იქმნეთ, ვითარცა ყრმანი, ვერ შეხჳდეთ სასუფეველსა ცათასა.
ႣႠ ႧႵ(ႭჃ)Ⴀ ႠႫႤႬ ႢႤႲႷჃ ႧႵႬ ႭჃႩ/ႭჃႤႧႭჃ ႠႰႠ ႫႭ/ႾႨႵႺႤႧ ႣႠ ႾႨႵႫႬ/ႬႤႧ Ⴅ(ႨႧႠႰႺ)Ⴀ ႷႰႫႠႬႨ ႥႤႰ ႸႤႾჃႣႤႧ ႱႠႱႭჃႴႤႥႤႪ/ႱႠ ႺႠႧႠႱႠ //
და ჰრქუა: ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ არა მოიქცეთ და იქმნეთ ვითარცა ყრ\მანი ესე, ვერ შეხჳდეთ სასუფეველსა ცათასა.
და ჰრქუა: ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ არა მოიქცეთ და იქმნნეთ, ვითარცა ყრმანი, ვერ შეხჳდეთ სასუფეველსა ცათასა.
და ჰრქუა: ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ არა მოიქცეთ და იქმნნეთ, ვითარცა ყრმანი, ვერ შეხჳდეთ სასუფეველსა ცათასა.
ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
Արդ՝ որ խոնարհեցուցանէ զանձն իբրեւ զմանուկս զայս, նա է մեծ յարքայութեան երկնից։
რამეთუ რომელმან დაიმდაბლოს თავი თჳსი, ვითარცა ყრმაჲ ესე, ესე არს უდიდეს სასუფეველსა ცათასა.
Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) Ⴐ(ႭႫႤႪႫႠ)Ⴌ ႣႠႨႫႣႠႡႪႭႱ ႧႠႥႨ Ⴇ[Ⴣ]ႱႨ Ⴅ(ႨႧႠႰႺ)Ⴀ ႷႰႫႠჂ ႤႱႤ ႨႢႨ ႾႨႷႭႱ ႾႭჃႴႰႭႱ ႱႠႱႭჃႴႤႥႤႪႱႠ ႺႠႧႠ/ႱႠ
რამეთუ რომელმან დაიმდაბლოს თავი თჳსი, ვითარცა ყრმაჲ ესე, უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა.
რამეთუ რომელმან დაიმდაბლოს თავი თჳსი, ვითარცა ყრმაჲ ესე, ესე უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა.
რამეთუ რომელმან დაიმდაბლოს თავი თჳსი, ვითარცა ყრმაჲ ესე, იგი უფროჲს იყოს სასუფეველსა ცათასა.
καὶ ὃς ἐὰν δέξηται ἓν παιδίον τοιοῦτο ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται.
Եւ որ ոք ընկալցի մանուկ մի՝ այսպիսի յանուն իմ, զիս ընդունի։
და რომელმან შეიწყნაროს ყრმაჲ ერთი ესევითარი სახელად ჩემდა, მე შემიწყნაროს.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ႤႱႰႤ ႱႠႾႤႣ ႱႠႾႤႪႨ/ႧႠ ႹႤႫႨႧႠ ႫႤ ႸႤႫႨႼႷ/ႬႠႰႭႱ
რომელმან შეიწყნაროს ყრმაჲ ერთი ესრე სახედ სახელითა ჩემითა, მე შემიწყნარა.
და რომელმან შეიწყნაროს ყრმაჲ ერთი ესრესახედ სახელითა ჩემითა, მან მე შემიწყნაროს.
და რომელმან შეიწყნაროს ერთი ყრმაჲ ესევითარი სახელითა ჩემითა, მე შემიწყნარებს.
῝Ος δ' ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμϕέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασϑῇ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισϑῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς ϑαλάσσης.
Եւ որ ոք գայթագղեցուսցէ զմի ի փոքրկանցս յայսցանէ յիս հաւատացելոց, լաւ է նմա՝ եթէ կախիցի երկան իշոյ ընդ պարանոց նորա՝ եւ ընկղմիցի ի խորս ծովու։
ხოლო რომელმან აცთუნოს ამათ მცირეთაგანი ერთი, რომელთა ვჰრწამ მე, უმჯობე არს მისა, დამო-თუმცა-ეკიდა მას ფქჳლი ვირით საფქველი ყელსა მისსა და შთა-მცა-ვარდა უფსკრულთა ზღუათა.
ႣႠ Ⴐ(ႭႫႤႪႫႠ)Ⴌ ႣႠႠႮႰႩႭႪႭႱ ႤႰႧႨ ႫႺႨႰႤႧႠ Ⴀ/ႫႠႧႢႠႬႨ ႹႤႫႣႠ ႫႭ/ႫႠႰႧ ႫႭႰႼႫႭჃႬႤ/ႧႠჂ ႾႭჃႫႿႭႡჁႱ ႠႰႱ [Ⴋ]ႨႱႠ Ⴐ(ႠჂႧ)Ⴀ ႣႠႫႭ/ႨႩႨႣႭႱ ႴႵႥႨႪႨ [ႥႨႰ]ႨႧ ႱႠႴႵႥႤႪႨ ႵႤႣႱႠ ႣႠ ႣႠႾႨႧႵႠႱ ႨႢႨ ႭჃႴႱ/ႩႰႭჃႪႱႠ ႦႶჃႱႠႱႠ
და რომელმან დააპკოლოს ერთი მცირეთა მათგანი, ჩემდა მომართ მორწმუნეთაჲ, უმჯობჱს არს მისა, და-თუ-მოიკიდოს ფქვილი [ვირით] საფქველი ქედსა მისსა და დაინთქას იგი უფსკრულსა ზღჳსასა.
და რომელმან დააბრკოლოს ერთი მცირეთა ამათგანი ჩემდა მომართ მორწმუნეთაჲ, უმჯობჱს არს მისა, დამო-თუ-იკიდოს ფქვილი ვირით საფქველი ქედსა და დაითქას იგი უფსკრულსა ზღჳსასა.
და რომელმან დააბრკოლოს ერთი მცირეთა ამათგანი ჩემდა მომართ მორწმუნეთაჲ, უმჯობეს არს მისა, დამო-თუ-იკიდოს წისქჳლი ვირით საფქველი ქედსა და დაინთქას იგი უფსკრულსა ზღჳსასა.
οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γὰρ ἐλϑεῖν τὰ σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνϑρώπῳ δι' οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.
Վայ աշխարհի գայթագղութեանց. հարկ է գալ գայթագղութեանց. բայց վայ մարդոյն այնմիկ՝ յոյր ձեռն գայցէ գայթագղութիւն։
ვაჲ ამის სოფლისა საცთურთაგან, რამეთუ მოსლვად არს საცთური; ხოლო ვაჲ მის კაცისა, რომლისაგან მოვიდეს საცთური იგი.
ႥႠჂ ႱႭႴႤႪႱႠ ႱႠႺ/ႧႭჃႰႧႠ ႫႠႧႢႠႬ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႭჃႬႤႡႪႨႠჂႺႠ ႫႭ/ႫႠႥႠႪ ႠႰႱ ႱႠႺႧ[ႭჃ]/Ⴐ[Ⴈ] Ⴞ(ႭႪႭ) ႥႠჂ ႩႠႺႨႱႠ ႫႨႱ Ⴐ(ႭႫ)ႪႨႱႠႢႠႬ ႱႠႺ/ႧႭჃႰႨ ႨႢႨ ႫႭႥႨႣႤႱ
ვაჲ სოფლისა საცთურთა მათ, რამეთუ უნებლიაჲთცა მომავალ არს საცთური; ხოლო ვაჲ კაცისა მის, რომლისაგან საცთური მოვიდეს.
ვაჲ სოფელსა ამას საცთურთა მათგან, რამეთუ უნებლიაჲთცა მომავალ არს საცთური; ხოლო ვაჲ მის კაცისა, რომლისაგან მოვიდეს საცთური იგი.
ვაჲ სოფლისა ამის საცთურთა მათგან, რამეთუ უნებლიადცა მომავალ არიან საცთურნი; ხოლო ვაჲ მის კაცისა, რომლისაგან მოვიდეს საცთური.
Εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελϑεῖν εἰς τὴν ζωὴν κυλλὸν ἢ χωλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληϑῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.
Եթէ ձեռն քո կամ ոտն գայթագղեցուցանէ քեզ, հատ զնա՝ եւ ընկեա ի քէն. լաւ իցէ քեզ՝ միաձեռանի կամ կաղ մտանել ի կեանս, քան թէ երկուս ձեռս եւ երկուս ոտս ունիցիս, եւ անկեալ ի հուր յաւիտենից։
უკუეთუ ჴელი შენი, გინა თუ ფერჴი შენი გაცთუნებდეს შენ, მოიკუეთე და განაგდე იგი შენგან: უმჯობე არს შენდა შესლვად ცხოვრებასა მკელობელისაჲ ანუ უჴელოჲსაჲ, ვიდრე არა ორთა ჴელთა ანუ ორთა ფერჴთა დგმასა და შთავრდომაჲ ცეცხლსა საუკუნესა.
ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႴႤႰჄႨ ႸႤႬႨ ႢႠႺႧႭჃႬႤႡႣႤႱ ႸႤႬ ႫႭႨႩႭჃႤႧႤ ႣႠ ႢႠႬႠႢႣႤ ႨႢႨ ႸႤႬႢႠႬ ႾႭჃႫႿႭႡႤႱ ႠႰႱ ႸႤႬ/ႣႠ ႸႤႱႪႥႠႣ ႺႾႭႥ/ႰႤႡႠႱႠ ႫႩႤႪႭႡႤႪႨ/ႱႠჂ ႢႨႬႠ ႭჃჄႤႪႭჂ/ႱႠჂ Ⴅ(ႨႣႰ)Ⴄ ႭႰႬႨ ჄႤႪ/ႬႨ ႣႠ ႭႰႬႨ ႴႤႰჄႬႨ ႧႭჃ ႾႤႱႾႬႤႬ ႣႠ [Ⴘ]Ⴇ/ႠႾႥႠႰႣႤ ႺႤႺႾႪႱႠ ႫႠႱ ႱႠႭჃႩႭჃႬႤႱႠ
უკუეთუ ჴელი შენი გაცთუნებდეს გინა ფერჴი, მოიკუეთე და განაგდე შენგან: უმჯობჱს არს შენდა შესლვაჲ ცხორებასა მკელობელისაჲ გინა უჴელოჲსაჲ, ვიდრე ორნი ჴელნი გინა თუ ფერჴნი გესხნენ და შთაჰვარდე გეჰენიასა და ცეცხლისასა.
უკუეთუ ჴელი შენი ანუ ფერჴი შენი გაცთუნებდეს შენ, მოიკუეთე იგი და განაგდე შენგან. უმჯობჱს არს შენდა შესლვად ცხორებასა მკელობელისაჲ, გინა უჴელოჲსაჲ, ვიდრე ორნი ჴელნი და ორნი ფერჴნი თუ გესხნენ, და შთაჰვარდე ცეცხლსა მას საუკუნესა.
უკუეთუ ჴელი შენი ანუ ფერჴი შენი გაცთუნებდეს შენ, მოიკუეთენ იგი და განაგდენ შენგან. უმჯობეს არს შენდა შესლვაჲ ცხორებასა მკელობელისა, გინა უჴელოჲსაჲ, ვიდრე ორნი ჴელნი და ორნი ფერჴნი თუ გესხნენ, და შთაჰვარდე ცეცხლსა მას საუკუნესა.
καὶ εἰ ὁ ὀϕϑαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν μονόϕϑαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελϑεῖν, ἢ δύο ὀϕϑαλμοὺς ἔχοντα βληϑῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.
Եւ եթէ ակն քո գայթագղեցուցանէ զքեզ, խլեա զնա եւ ընկեա ի քէն. լաւ իցէ քեզ միականի մտանել ի կեանս, քան երկուս աչս ունել՝ եւ անկանել ի գեհեն հրոյն։
და თუ თუალი შენი გაცთუნებდეს შენ, აღმოიჴადე იგი და განაგდე შენგან: უმჯობეს არს შენდა ერთთუალისაჲ შესლვად ცხორებასა, ვიდრეღა არა ორთა თუალთა სხმასა და შთავრდომად გეჰენიასა ცეცხლისასა.
ႣႠ ႧႭჃ ႧႭჃႠႪႨ ႸႤ/ႬႨ ႢႠႺႧႭჃႬႤႡႣႤႱ ႸႤႬ ႠႶႫႭႨႶႤ ႣႠ ႢႠႬႠ[Ⴂ]/ႣႤ ႨႢႨ ႸႤႬႢႠႬ ႾႭჃႫ/ႿႭႡ[ႤႱ] ႠႰႱ ႸႤႬႣႠ ႤႰႧ ႧႭჃႠႪႨႱႠჂ ႸႤႱႪႥႠႣ ႺႾႭႥႰႤႡႠ/ႱႠ Ⴅ(ႨႣႰ)Ⴄ ႭႰႧႠ Ⴇ/ႭჃႠႪႧႠ ႱႾႫႠႱႠ ႣႠ ႸႤႱႪႥႠႣ ႢႤჀႤႬႨႠႱႠ ႺႤႺႾႪႨႱႠႱႠ
და თუ თუალი შენი გაცთუნებდეს შენ, აღმოიღე და განაგდე შენგან: უმჯობჱს არს შენდა ერთ-თუალისაჲ შესლვად ცხორებასა, ვიდრე ორთა თუალთა სხმასა და შთასლვად გეჰენიასა ცეცხლისასა.
და უკუეთუ თუალი შენი გაცთუნებდეს შენ, აღმოიღე იგი და განაგდე შენგან. უმჯობჱს არს შენდა ერთთუალისაჲ შესლვად ცხორებასა, ვიდრე ორთა თუალთა სხმასა და შესლვად გეჰენიასა ცეცხლისასა.
და უკუეთუ თუალი შენი გაცთუნებდეს შენ, აღმოიღე იგი და განაგდე შენგან. უმჯობეს არს შენდა ერთთუალისაჲ შესლვად ცხორებასა, ვიდრე ორთა თუალთა სხმასა და შთაგდებად გეჰენიასა ცეცხლისასა.
῾Ορᾶτε μὴ καταϕρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Զգոյշ լերուք մի արհամարհիցէք զմի ի փոքրկանցս յայսցանէ. ասեմ ձեզ, զի հրեշտակք նոցա յերկինս՝ հանապազ տեսանեն զերեսս հօր իմոյ՝ որ հերկինս է։
ხ̃ეკრძალენით, ნუ შეურაცხ-ჰყოფთ ერთსა კნინაკთა ამათგანსა. გეტყჳ თქუენ, რამეთუ ანგელოზნი მათნი ცათა შინა მარადის ხედვენ პირსა მამისა ჩემისასა, რომელ არს ცათა შინა.
ႾႤႩႰႻႠႪႤႬႨႧ ႬႭჃ/ႭჃႩႭჃႤ ႥႨႬႫႤ ႸႤႭჃ/ႰႠႺႾ ႷႭႧ ႤႰႧႨ ႫႺႨႰႤႧႠ ႠႫႠႧႢႠႬႨ ႢႤႲႷჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႠႬႢႤႪႭႦ/ႬႨ ႫႠႧႬႨ ႫႠႰႠႣႨႱ ႾႾႤႣႥႤႬ ႮႨႰႱႠ ႫႠ/ႫႨႱႠ ႹႤႫႨႱႠႱႠ Ⴐ(ႭႫႤ)Ⴊ ႠႰႱ ႺႠႧႠ ႸႨႬႠ
ეკრძალენით, ნუუკუე შეურაცხ-ჰყოთ ვინმე ერთი მცირეთაგანი. გეტყჳ თქუენ, რამეთუ ანგელოზნი მათნი მარადის ხედვენ პირსა მამისა ჩემისასა, რომელ არს ცათა შინა.
ეკრძალენით, ნუუკუე ვინმე შეურაცხ-ჰყოთ ერთი მცირეთა ამათგანი. გეტყჳ თქუენ, რამეთუ ანგელოზნი მათნი ცათა შინა მარადის ხედვენ პირსა მამისა ჩემისასა, რომელ არს ცათა შინა.
ეკრძალენით, ნუუკუე ვინმე შეურაცხ-ჰყოთ ერთი მცირეთა ამათგანი. გეტყჳ თქუენ, რამეთუ ანგელოზნი მათნი ცათა შინა მარადის ჰხედვენ პირსა მამისა ჩემისასა, რომელ არს ცათა შინა.
Զի եկն որդի մարդոյ կեցուցանել զկորուսեալն։
რამეთუ მოვიდა ძჱ კაცისაჲ ცხოვნებად წარწყმედულისა.
მოვიდა აწ ძჱ კაცისაჲცა ძიებად, რაჲთა იჴსნეს ცხოვარი წარწყმედული
რამეთუ მოვიდა ძე კაცისაჲ ცხორებად წარწყმედულისა.
Τί ὑμῖν δοκεῖ; ἐὰν γένηταί τινι ἀνϑρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα καὶ πλανηϑῇ ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀϕήσει τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ πορευϑεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον;
Զիարդ թուի ձեզ՝ եթէ լինիցի մարդոյ հարեւր ոչխար, եւ մոլորեսցի մի ի նոցանէ, ոչ թողուցու զիննսունն եւ զինն ոչխարն ի լերինս, եւ երթայցէ խնդրեցէ զմոլորեալն։
რასა ჰგონებთ თქუენ: იყოს თუ ვინმე კაცი და ედგას ასი ცხოვარი და შესცთეს ერთი მათგანი, არამე დაუტეოს ოთხმეოცდაცხრამეტნი იგი მთასა ზედა და მივიდეს და ეძიებდეს შეცთომილსა მას?
Ⴅ(ႨႧႠ)Ⴐ ႢႢႭႬႨႤႱ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ ႭჃ/ႩႭჃႤႧႭჃ ႾႤႣႢႠႱ ႥႨႱႫႤ ႩႠႺႱႠ ႠႱႨ ႺႾႭ/ႥႠႰႨ ႣႠ ႸႤႾႺႧႤႱ ႤႰႧႨ ႫႠႧႢႠႬႨ ႠႰႠ/ႫႤ ႣႠႾႭჃႲႤႭႱ ႭႧ[Ⴞ]/ႫႤႭႺ ႣႠ ႠႺႾႰႠႫႤႲႨ ႨႢႨ ႫႧႠႱႠ ႸႨႬႠ ႣႠ ႼႠႰႥႨႣႤႱ ႣႠ ႫႭႨ[Ⴛ]Ⴈ/ႭႱ ႸႤႺႧႭႫႨႪႨ ႨႢႨ
ვითარ ჰგონებთ თქუენ: კაცსა თუ ვისმე ედგას ასი ცხოვარი და შესცთეს ერთი მათგანი, არამე დაუტევნესა ოთხმეოცდაცხრამეტნი იგი მთათა გარე, და წარვიდეს და მოიძიოს შეცთომილი იგი?
ვითარ ჰგონებთ თქუენ: კაცსა თუ ვისმე ედგას ასი ცხოვარი და შესცთეს ერთი მათგანი, არამე დაუტევნესა ოთხმეოცდაათცხრამეტნი იგი მთათა ზედა, და წარვიდეს და მოიძიოს შეცთომილი იგი?
καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπ' αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
եւ եթէ լինիցի գտանել զնա. ամէն ասեմ ձեզ՝ զի ուրախ լինի ի վերայ նորա, առաւել քան ի վերայ իննսուն եւ յինունցն որ չիցեն մոլորեալ։
და იყოს, თუ პოოს იგი, მართლიად გეტყჳ თქუენ, რამეთუ უხარინ მას ზედა უფროჲს, ვიდრეღა არა ოთხმეოცდააცხრამეტთა მათ, რომელნი-იგი არა შეცთომილ იყვნენ.
ႣႠ ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႮႭ/ႭႱ ႨႢႨ ႠႫႤႬ ႢႤႲႷჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ ႾႭჃႴႰႭ[Ⴑ] ႾႭჃႾႠ/ႰႭႣ[ႨႱ]... Ⴅ(ႨႣႰ)Ⴄ ႭႧ/[ႾႫႤႭႺ] . . . . . . . . . . . . . . . . Ⴐ(ႭႫႤ)ႪႬႨ [Ⴀ]ႰႠ ႸႤႺႧႭႫႨႪ ႾႨႷႥႬႤႱ
და რაჟამს პოვოს იგი, ამენ გეტყჳ თქუენ, უფროჲს უხაროდის მის ზედა, ვიდრე ოთხმეოცდაათცხრამეტთა მათ, რომელნი არა შეცთომილ იყვნეს.
და რაჟამს პოვოს იგი, ამენ გეტყჳ თქუენ, უფროჲს უხაროდის მის ზედა, ვიდრე ოთხმეოცდაათცხრამეტთა მათ, რომელნი არა შეცთომილ იყვნეს.
οὕτως οὐκ ἔστιν ϑέλημα ἔμπροσϑεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μικρῶν τούτων.
Այսպէս ոչ են կամք առաջի հօր իմոյ որ յերկինս է, եթէ կորիցէ մի ի փոքրկանցս յայսցանէ։
ეგრე არა ნება არს მამისა ჩემისა ზეცათაჲსა, რაჲთამცა წარწყმიდა ერთი კნინაკთა მათგანი.
ႤႢႰႤႧ ႠႰ ႠႰႱ [Ⴌ]ႤႡႠჂ ႫႠႫႨႱႠ ႹႤႫႨႱႠჂ ႦႤ/ႺႠႧႠჂႱႠჂ Ⴐ(ႠჂႧ)Ⴀ ႠႰႠ ႼႠႰႼႷႫႣႤႱ ႤႰႧႨ ႫႺႨႰႤႧႠ ႠႫႠႧႢႠႬႨ
ესრჱთ არს ნებაჲ მამისა ჩემისა ზეცათაჲსაჲ, რაჲთა არა წარწყმდეს ერთი მცირეთა ამათგანი.
ესრეთ არა არს ნებაჲ მამისა თქუენისა ზეცათაჲსაჲ, რაჲთა წარწყმდეს ერთი მცირეთა ამათგანი.
᾽Εὰν δὲ ἁμαρτήσῃ [εἰς σὲ] ὁ ἀδελϕός σου, ὕπαγε ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου. ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελϕόν σου·
Եթէ մեղիցէ քեզ եղբայր քո, երթ յանդիմանեա զնա՝ յորժամ դու եւ նա միայն իցէք. եթէ լուիցէ քեզ, շահեցար զեղբայրն քո։
უკუეთუ შეგცოდოს შენ ძმამან შენმან, მივედ და ამხილე მას, რაჟამს შენ და იგი ხოლო მარტონი იყვნეთ. უკუეთუ ისმინოს შენი, შეიძინე ძმაჲ იგი შენი.
ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႸႤႢႺႭ/ႣႭႱ ႸႤႬ ႻႫႠႫႠႬ ႫႨႥႤႣ ႣႠ ႾႠႫႾႨႪႤ ႫႠႱ ႹႤႫ ႸႭႥႰႨႱ ႣႠ [ႸႤႬ] ႸႭႥႰႨႱ ႫႠႰႲႭႣ ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႨႱႫႨႬႭႱ ႸႤႬႨ ႸႤႾႨႻႨႬႭ ႻႫႠჂ ႸႤႬႨ //
უკუეთუ შეგცოდოს შენ ძმამან შენმან, მივედ და ამხილე მას შენ შორის და მის შორის მარტოდ. უკუეთუ ისმინოს შენი, შეიძინო ძმაჲ იგი შენი.
უკუეთუ შეგცოდოს შენ ძმამან შენმან, მივედ და ამხილე მას, რაჟამს შენ და იგი ხოლო იყვნეთ. უკუეთუ ისმინოს შენი, შეიძინო ძმაჲ იგი შენი;
ხოლო უკუეთუ შეგცოდოს შენ ძმამან შენმან, მივედ და ამხილე მას, რაჟამს შენ და იგი ხოლო იყვნეთ მარტონი. უკუეთუ ისმინოს შენი, შეიძინე ძმაჲ იგი შენი;
ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταϑῇ πᾶν ῥῆμα·
Ապա թէ ոչ լուիցէ քեզ, առ ընդ քեզ մի եւս կամ երկուս. զի ի բերանոյ երկուց եւ յերից վկայից հաստատեսցի ամենայն բան։
უკუეთუ არა ისმინოს შენი, მიიყვანე შენ თანა სხუაჲ ერთი ანუ ორი, რაჲთა პირითა მოწამეთა ორთაჲთა ანუ სამთაჲთა დამტკიცნეს ყოველი სიტყუაჲ.
ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ Ⴀ/ႰႠ ႨႱႫႨႬႭႱ ႸႤႬႨ ႫႨ/ႨႷႥႠႬႤ ႸႤႬ ႧႠႬႠ ႤႰ/ႧႨ ႠႬႭჃ ႭႰႨ ႱႾႭჃႠჂ Ⴐ(ႠჂႧ)Ⴀ ႭႰႨႱႠ ႣႠ ႱႠႫႨႱႠ ႫႭႼႠႫႨႱႠჂႧႠ ႣႠ ႾႤႫႲႩႨႺႭႱ Ⴗ(ႭႥႤ)ႪႨ ႱႨ/ႲႷႭჃႠჂ
უკუეთუ არა ისმინოს შენი, მიიყვანე შენ თანა ერთი ანუ ორი სხუაჲ, რაჲთა ორისა და სამისა მოწამისაჲთა დაემტკიცოს სიტყუაჲ ყოველი.
უკუეთუ შენი არა ისმინოს, მიიყვანე შენ თანა ერთი ანუ ორი სხუაჲ, რაჲთა პირითა ორისა და სამისა მოწამისაჲთა დაემტკიცოს ყოველი სიტყუაჲ.
ხოლო უკუეთუ არა ისმინოს, მიიყვანე შენ თანა ერთი ანუ ორი სხუაჲ, რაჲთა პირითა ორისა და სამისა მოწამისაჲთა დაემტკიცოს ყოველი სიტყუაჲ.
ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ· ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐϑνικὸς καὶ ὁ τελώνης.
Իսկ եւ թէ նոցա ոչ լուիցէ, ասասջիր յեկեղեցւոջ։ Ապա թէ եւ եկեղեցւոյն ոչ լուիցէ, եղիցի քեզ իբրեւ զհեթանոսն եւ զմաքսաւորս։
უკუეთუ არა ისმინოს მათიცა, უთხარ კრებულსა; უკუეთუ კრებულისაჲცა არა ისმინოს, იყავნ შენდა, ვითარცა წარმართთაგანი და მეზუერჱ.
// ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႠႰႠ ႨႱႫႨႬႭႱ ႩႰႤႡႭჃႪႱႠ ႾႭჃ[Ⴇ]ႾႠႰ ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႩႰႤႡႭჃ/ႪႨႱႠჂႺႠ ႠႰႠ ႨႱႫႨ/ႬႭႱ ႾႨႷႠႥႬ ႨႢႨ ႸႤႬ/ႣႠ Ⴅ(ႨႧႠႰႺ)Ⴀ ႾႠႰႩႨႱ ႫႭႫჄ/ႣႤႪႨ ႣႠ ႫႤႦႭჃႤႰჁ
უკუეთუ არა ისმონოს მათი, უთხარ კრებულსა; უკუეთუ კრებულისაჲცა არა ისმინოს, იყავნ იგი შენდა, ვითარცა ხარკისმიმჴდელი და მეზუერჱ.
უკუეთუ მათიცა არავე ისმინოს, უთხარ კრებულსა; უკუეთუ კრებულისაჲცა არა ისმინოს, იყავნ იგი შენდა, ვითარცა ხარკისმკრებელი და მეზუერჱ.
ხოლო უკუეთუ მათიცა არა ისმინოს, უთხარ კრებულსა; ხოლო უკუეთუ კრებულისაჲცა არა ისმინოს, იყავნ იგი შენდა, ვითარცა მეზუერე და წარმართი.
᾽Αμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένα ἐν οὐρανῷ καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένα ἐν οὐρανῷ.
Ամէն ասեմ ձեզ. զի զոր կապիք յերկրի՝ եղիցի կապեալ յերկինս, եւ զոր արձակիցէք յերկրի՝ եղիցի ասրձակեալ յերկինս։
მართლიად გეტყჳ თქუენ: რავდენი შეჰკრათ ქუეყანასა ზედა, კრულ იყოს იგი ცათა შინა; და რავდენი განჰჴსნეთ ქუეყანასა ზედა, ჴსნილ იყოს იგი ცათა შინა.
ႠႫႤႬ ႢႤႲႷჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ Ⴐ(ႭႫႤ)ႪႨ ႸႤႾႩႰႠႧ ႵႭჃႤႷႠ/ႬႠႱႠ Ⴆ(ႤႣ)Ⴀ ႾႨႷႭႱ ႨႢႨ ႩႰႭჃႪ ႺႠႧႠ ႸႨႬႠ ႣႠ Ⴐ(ႭႫႤ)ႪႨ ႢႠႬႾჄႱႬႤႧ [ႵႭჃ]ႤႷႠႬႠႱႠ Ⴆ(ႤႣ)Ⴀ ႾႨ/ႷႭႱ ႨႢႨ ჄႱႬႨႪ ႺႠႧႠ ႸႨႬႠ
ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელი შეჰკრათ ქუეყანასა ზედა, კრულ იყოს იგი ცათა შინა: და რომელი განჰჴსნათ ქუეყანასა ზედა, ჴსნილ იყოს იგი ცათა შინა.
ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელი შეჰკრათ ქუეყანასა ზედა, კრულ იყოს იგი ცათა შინა და, რომელი განჰჴსნეთ ქუეყანასა ზედა, ჴსნილ იყოს იგი ცათა შინა.
ამენ გეტყჳ თქუენ: რაოდენი შეჰკრათ ქუეყანასა ზედა, კრულ იყოს იგი ცათა შინა და, რაოდენი განჰჴსნათ ქუეყანასა ზედა, ჴსნილ იყოს იგი ცათა შინა.
Πάλιν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν δύο συμϕωνήσωσιν ἐξ ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Դարձեալ ասեմ ձեզ. եթէ երկու ի մէնջ միաբանիցեն յերկրի վասն ամենայն իրաց, զինչ եւ խնդրեսցեն՝ եղիցի նոցա ի հօրէ իմմօ որ հերկինսն է։
მერმე მართლიად გეტყჳ თქუენ: ორნი თუ თქუენგანნი შეითქუნენ ქუეყანასა ზედა საქმისა ამის ყოვლისათჳს, რაჲცა ითხოონ, ეყოს მათ მამისა ჩემისაგან, რომელ არს ცათა შინა.
ႫႤႰႫႤ ႠႫႤႬ ႢႤႲႷჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႭႰ/ႬႨ ႧႵ(ႭჃႤ)ႬႢႠႬႬႨ ႸႤႾႨႧႵ/ႭჃႬႤႬ ႵႭჃႤႷႠႬႠႱႠ Ⴆ(ႤႣ)Ⴀ Ⴗ(ႭႥႤ)ႪႨႱႠႥႤႧჃႱ [ႱႠ]Ⴕ/ႫႨႱႠ Ⴐ(ႭႫႤ)ႪႨ ႰႠჂႺႠ ႨႧ/ႾႭႭႬ ႾႤႷႭႱ ႫႠႧ ႫႠႫႨႱႠ ႹႤႫႨႱႠႢႠႬ ႦႤႺႠႧႠჂႱႠ
მერმე ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ ორნი თქუენგანნი შეითქუნენ ქუეყანასა ზედა ყოვლისავეთჳს საქმისა, რომელიცა ითხოონ, მამისაგან ჩემისა ზეცათაჲსა ეყოს მათ.
მერმე გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ ორნი თქუენგანნი შეითქუნენ ქუეყანასა ზედა ყოვლისავეთჳს საქმისა, რომელიცა ითხოვონ, ეყოს მათ მამისა ჩემისაგან ზეცათაჲსა.
კუალად ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ ორნი თქუენგანნი შეითქუნენ ქუეყანასა ზედა ყოვლისათჳსვე საქმისა, რომელიცა ითხოონ, ეყოს მათ მამისა ჩემისაგან ზეცათაჲსა.
οὗ γάρ εἰσιν δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν.
Զի ուր իցեն երկու կամ երեք ժողովեալ յանուն իմ, անդ եմ ես ի մէջ նոցա։
რამეთუ სადა არიან ორნი ანუ სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათჳს, მე მუნ ვარ შორის მათსა.
Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႱႠႣႠႺႠ ႾႨႷႥႬႤႬ ႭႰႬႨ ႢႨႬႠ ႱႠႫႬႨ ႱႠ/ႾႤႪႨႱႠ ႹႤႫႨႱႠ[ႧჃႱ] ႸႤႩႰႤႡႭჃႪ ႫႭჃႬ ႥႠႰ ႸႭႥႰႨႱႠ ႫႠႧႱႠ
რამეთუ სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი სახე\ლისა ჩემისათჳს შეკრებულ, მუნ ვარ შორის მათსა.
რამეთუ სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი სახელისა ჩემისათჳს შეკრებულ, მუნ ვარ მე შორის მათსა.
რამეთუ სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათჳს, მუნ ვარ მე შორის მათსა.
Τότε προσελϑὼν ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελϕός μου καὶ ἀϕήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;
Յայժամ մատեաւ առ նա պետրոս՝ եւ ասէ. տէր քանիցս անգամ թէ մեղիցէ ինձ եղբայր իմ, եւ թողից նմա. մինչեւ ցեւթն անգամ։
მაშინ მოუჴდა მას პეტრე და ჰრქუა: უფალო, რაოდენგზის შემცოდოს მე ძმამან ჩემმან, და მიუტეო მას? შჳდგზისა?
ႫႠႸႨႬ ႫႭႾႭჃჄႣႠ . . . ႮႤႲႰႤ ႣႠ ႾႰႵ(ႭჃ)Ⴀ Ⴍ(ჃႴႠႪ)Ⴍ ႰႠႭႣႤႬ ႢႦႨႱ ႸႤႫႺႭ/ႣႭႱ ႫႤ ႻႫႠႫႠႬ ႹႤႫ/ႫႠႬ ႣႠ ႫႨႾႭჃႲႤႭ ႫႠႱ ႸჃႣ ႢႦႨႱႠ //
მაშინ მოუჴდა იესუ[ს] პეტრე და ჰრქუა: უფალო, რავდენგზის შემცოდოს მე ძმამან ჩემმან, და მიუტეო მას? ვიდრე შუიდგზისამდე?
მაშინ მოუჴდა იესუს პეტრე და ჰრქუა: უფალო, რაოდენგზის შემცოდოს მე ძმამან ჩემმან, და მიუტეო მას? ვიდრე შჳდგზისამდე?
მაშინ მოუჴდა მას პეტრე და ჰრქუა: უფალო, რაოდენგზის შემცოდოს ძმამან ჩემმან, და მიუტეო მას? ვიდრე შჳდგზისამდეა?
λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις ἀλλὰ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
Ասէ ցնա Յիսուս. ոչ ասեմ քեզ՝ թէ մինչեւ յեւթն անգամ, այլ՝ յեւթանասնեկին եւթն։
ჰრქუა მას იესუ: არა გეტყჳ შენ ვიდრე შჳდგზისადმდე, არამედ სამეოცდაათჯერ შჳდგზის.
ႾႰႵ(ႭჃ)Ⴀ ႫႠႱ Ⴈ(ႤႱႭ)Ⴣ ႠႰႠ ႢႤႲႷჃ ႸႤႬ Ⴅ(ႨႣႰ)Ⴄ ႸჃႣ ႢႦႨႱႠ Ⴀ(ႰႠႫႤ)Ⴃ Ⴅ(ႨႣႰ)Ⴄ ႱႠႫႤ/ႭႺ ႣႠ ႠႧ ႸჃႣ ႢႦႨႱ
ჰრქუა მას იესუ: არა გეტყუი შენ ვიდრე შუიდგზისამდე, არამედ ვიდრე სამეოცდაათჯერ შუიდგზის.
ჰრქუა მას იესუ: არა გეტყჳ შენ ვიდრე შჳდგზისამდე, არამედ ვიდრე სამეოცდაათჯერ შჳდგზის.
ჰრქუა მას იესუ: არა გეტყჳ შენ ვიდრე შჳდგზისამდე, არამედ ვიდრე სამეოცდაათ შჳდგზის.
Διὰ τοῦτο ὡμοιώϑη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνϑρώπῳ βασιλεῖ ὃς ἠϑέλησεν συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ.
Վասն այսորիկ նմանեցաւ արքայութիւն երկնից առն թագաւորի, որ որ կամեցաւ համար առնել ի մէջ ծառայից իւրոց։
ამისთჳს ემსგავსა სასუფეველი ცათაჲ კაცსა მეფესა, რომელსა უნდა სიტყჳსა ადგინებაჲ მონათა თჳსთა თანა.
ႠႫႨႱႧჃႱ ႾႤႫႱႢႠႥႱႠ
ამისთუის ემსგავსა სასუფეველი ცათაჲ კაცსა მეუფესა, რომელმან ინება სიტყუისა განგებაჲ მონათა თუისთა თანა.
ამისთჳს ემსგავსა სასუფეველი ცათაჲ კაცსა მეუფესა, რომელმან ინება სიტყჳსა განგებაჲ მონათა თჳსთა თანა.
ამისთჳს ემსგავსა სასუფეველი ცათაჲ კაცსა მეუფესა, რომელმან ინება სიტყჳსა განგებაჲ მონათა თჳსთა თანა.
ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηνέχϑη αὐτῷ εἷς ὀϕειλέτης μυρίων ταλάντων.
Իբրեւ սկսաւ առնուլ, մատուցաւ առ նա պարտապան մի բեւր քանքարոյ։
და ვითარ იწყო სიტყუად, წარმოუდგინეს მას ერთი თანამდები ბევრისა ქანქრისაჲ.
და ვითარცა იწყო განგებად, წარმოუდგინეს მას ერთი თანამდები ბევრისა შანთისა.
და ვითარცა იწყო განგებად, წარმოუდგინეს მას ერთი თანამდები ბევრისა ტალანტისაჲ.
და ვითარცა იწყო განგებად, წარმოუდგინეს მას ერთი თანამდები ბევრისა ტალანტისაჲ.
μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος πραϑῆναι καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα ἔχει, καὶ ἀποδοϑῆναι.
Իբրեւ ոչ ունէր հատուցանել, հրամայեաց՝ զնա վաճառել տէրն նորա, եւ զկին նորա, եւ զորդիս, եւ զամենայն որ զինչ եւ ունիցի՝ եւ հատուցանել։
და ვითარ არარაჲ აქუნდა გარდაჴდად, ბრძანა მისი უფალმან მან მისმან განსყიდაჲ, ცოლისა მისისაჲ, შვილთაჲ და ყოველი, რაჲცა ედვა მას, და გარდაზღვად მისა.
და ვითარ არაჲ აქუნდა მას, რაჲმცა მისცა, უბრძანა უფალმან მისმან განსყიდაჲ ცოლისა მისისაჲ და შვილთა მისთაჲ და ყოველი, რაჲცა აქუნდა მას, და გარდაჴდად იგი.
და ვითარ არარაჲ აქუნდა მას, რაჲმცა მისცა, უბრძანა უფალმან მისმან განსყიდაჲ ცოლისა მისისაჲ და შვილთა მისთაჲ და რაჲცა აქუნდა მას, და გარდაჴდად იგი.
და ვითარ არარაჲ აქუნდა მას, რაჲმცა მისცა, უბრძანა უფალმან მისმან განსყიდაჲ ცოლისა მისისაჲ და შვილთა მისთაჲ და რაჲცა აქუნდა მას, და გარდაჴდად იგი.
πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων, Μακροϑύμησον ἐπ' ἐμοί, καὶ πάντα ἀποδώσω σοι.
Եւ անկեալ ծառայն երկիր պագանէր նմա՝ եւ ասէր. երկայնամիտ լեր առ իս, եւ զամենայն հատուցից քեզ։
დავარდა მონაჲ იგი, თაყუანის-სცემდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ იყავ ჩემ ზედა, და ყოველი მიგცე შენ.
დავარდა მონაჲ იგი, თაყუანის-სცემდა მას, ეტყოდა: სულგრძელ მექმენ მე ჩემ ზედა და ყოველივე მოგცე შენ.
დავარდა მონაჲ იგი, თაყუანის-სცემდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ იქმენ ჩემ ზედა, და ყოველივე მიგცე შენ.
დავარდა უკუე მონაჲ იგი, თაყუანის-სცემდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ იქმენ ჩემ ზედა, უფალო, და ყოველივე მიგცე შენ.
σπλαγχνισϑεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀϕῆκεν αὐτῷ.
Գթացեալ տէր ծառային այնորիկ՝ արձակեաց զնա, եւ զփոխն եթող նմա։
შეეწყალა უფალსა მონაჲ იგი, და განუტევა იგი და თანანადები იგი მიუტევა მას.
შეეწყალა უფალსა მას მონაჲ იგი და განუტევა იგი, თანანადები იგი მიუტევა მას.
შეეწყალა უფალსა მას მონაჲ იგი და განუტევა იგი და თანანადებიცა იგი მიუტევა მას.
შეეწყალა უფალსა მისსა მონაჲ იგი და განუტევა იგი და თანანადებიცა იგი მიუტევა მას.
ἐξελϑὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ ὃς ὤϕειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν λέγων, ᾽Απόδος εἴ τι ὀϕείλεις.
Եւ ելեալ ծառայն՝ եգիտ զմի ի ծառայակցաց իւրոց, որ պարտ էր նմա հարեւր դահեկան. եւ կալեալ զնա՝ խեղդէր եւ ասէր. հատո ինձ զոր պարտիս։
და ვითარ გამოვიდა მონაჲ იგი, პოვა ერთი მოყუასთა მისთაგანი, რომელსა თანაედვა მისი ასი დრაჰკანი; შეიპყრა იგი და შეაშთობდა მას და ეტყოდა: მომეც მე, რაჲცა-იგი თანაგაც.
და ვითარცა გამოვიდა მონაჲ იგი, პოა ერთი მოყუასი თუისი, რომელსა თანაედვა მისი ასი დრაჰკანი; შეიპყრა იგი, შეაშთობდა და ეტყოდა: მომეც მე, რაჲცა თანაგაც.
და ვითარცა გამოვიდა მიერ მონაჲ იგი, პოვა ერთი მოყუასი თჳსი, რომელსა თანაედვა მისი ასი დრაჰკანი, შეიპყრა იგი და შეაშთობდა მას და ეტყოდა: მომეც, რაჲცა თანაგაც.
და ვითარცა გამოვიდა მიერ მონაჲ იგი, პოვა ერთი მის თანამონაჲ, რომელსა თანაედვა მისი ასი დრაჰკანი, შეიპყრა იგი და შეაშთობდა მას და ეტყოდა: მომეც, რაჲცა-იგი თანაგაც.
πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων, Μακροϑύμησον ἐπ' ἐμοί, καὶ ἀποδώσω σοι.
Արդ անկեալ ծառայակցին՝ առ ոտս նորա, աղաչէր զնա՝ եւ ասէր. երկայնամիտ լեր աէ իս՝ եւ հատուցից քեզ։
დავარდა მოყუასი იგი მისი და ევედრებოდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ მექმენ ჩუენ ზედა და მიგცე შენ.
შეურდა მოყუასი იგი თუისი, ევედრებოდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ მექმენ ჩემ ზედა და მიგცე შენ.
შეუვრდა მოყუასი იგი მისი, ევედრებოდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ იქმენ ჩემ ზედა, და მიგცე შენ.
შეუვრდა მას მოყუასი იგი მისი, და ევედრებოდა მას და ეტყოდა: სულგრძელ იქმენ ჩემ ზედა, და ყოველივე მიგცე შენ.
ὁ δὲ οὐκ ἤϑελεν, ἀλλὰ ἀπελϑὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς ϕυλακὴν ἕως ἀποδῷ τὸ ὀϕειλόμενον.
Եւ նա ոչ կամէր. այլ չոգաւ արկ զնա ի բանտ՝ մինչեւ հատուցանէ զպարտսն։
ხოლო მან არა ინება, არამედ მივიდა და შესუა იგი საპყრობილესა, ვიდრემდის მოსცეს თანანადები იგი.
ხოლო მან არა ისმინა მისი, არამედ უფროისღა აურვებდა მას და შეაგდო იგი საპყრობილესა, ვიდრემდის მისცეს მას თანანადები იგი.
ხოლო მან არა ისმინა მისი, არამედ უფროჲსღა აურვებდა მას და შეაგდო იგი საპყრობილესა, ვიდრემდე მისცეს მას თანანადები იგი.
ხოლო მან არა ისმინა მისი, არამედ წარვიდა და შეაგდო იგი საპყრობილესა, ვიდრემდე მისცეს მას თანანადები იგი.
ἰδόντες οὖν οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήϑησαν σϕόδρα, καὶ ἐλϑόντες διεσάϕησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα.
Իբրեւ տեսին ծառայակիցքն նորա որ ինչ եղեւն՝ տրտմեցան յոյժ, եւ եկեալ ցուցին տեառն իւրեանց զամենայն որ ինչ եղեւն։
იხილეს რაჲ უკუე მოყუასთა მათ მისთა საქმე იგი, შეზრუნდეს ფრიად; მოვიდეს და მიუთხრეს საქმე იგი ყოველივე უფალსა მათსა.
იხილეს რაჲ მოყუასთა მისთა საქმე ესე, შეწუხნეს ფრიად, და მივიდეს, აუწყეს უფალსა მათსა ყოველი ესე, რაჲცა-იგი [ი]ყო.
იხილეს რაჲ მოყუასთა მათ მისთა საქმჱ ესე, შეწუხნეს ფრიად და მივიდეს და აუწყეს უფალსა მას მათსა ყოველივე, რაჲცა-იგი იყო.
იხილეს რაჲ მის თანამონათა მათ საქმე ესე, შეწუხნეს ფრიად და მივიდეს და აუწყეს უფალსა მათსა ყოველივე იგი, რაჲცა იქმნა.
τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ, Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀϕειλὴν ἐκείνην ἀϕῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με·
Յայնժամ կոչեաց զնա տէրն իւր՝ եւ ասէ. ծառայ չար, զամենայն զպարտսն թողի քեզ՝ վասն զի աղաչեցեր զիս։
მოუწოდა მას უფალმან მისმან და ჰრქუა მას: მონაო უკეთურო, ყოველივე იგი თანანადები მიგიტევე, რამეთუ მევედრებოდე მე;
მაშინ მოუწოდა უფალმან მისმან და ჰრქუა მას: მონაო ბოროტო და უგუნურო, ყოველივე თანანადები შენი მოგიტევე შენ, რამეთუ მევედრე;
მაშინ მოუწოდა მას უფალმან თჳსმან და ჰრქუა მას: მონაო ბოროტო, ყოველივე თანანადები შენი მიგიტევე შენ, რამეთუ მევედრებოდე მე.
მაშინ მოუწოდა მას უფალმან მისმან და ჰრქუა მას: მონაო ბოროტო, ყოველივე თანანადები შენი მიგიტევე შენ, რამეთუ მევედრებოდე მე.
οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς κἀγὼ σὲ ἠλέησα;
Իսկարդ՝ ոչ էր պարտ եւ քեզ ողորմել ծառայակցին քում, որպէս եւ ես քեզ ողորմեցայ։
არამე ღირდა შენდაცა შეწყალებად მოყუსისა მის შენისა, ვითარცა მე შენ შეგიწყალე?
არა ჯერ-იყოა შენდაცა, რაჲთამცა შეიწყალე მოყუასი იგი შენი, ვითარცა მე შეგიწყალე შენ?
არა ჯერ-იყოა შენდაცა, რაჲთამცა შეიწყალე მოყუასი იგი შენი, ვითარცა მე შეგიწყალე შენ?
არა ჯერ-იყო შენდაცა, რაჲთამცა შეიწყალე შენ თანამონაჲ იგი, ვითარცა მე შენ შეგიწყალე?
καὶ ὀργισϑεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀϕειλόμενον.
Եւ բարկացեալ տէրն նորա՝ մատնեաց զնա դահճաց, մինչեւ հատուսցէ զամենայն զպարտսն։
და განრისხნა უფალი იგი მისი და მისცა იგი მგუემელთა, ვიდრემდის მისცეს ყოველი, რაჲცა თანაედვა მას.
და განურისხდა მას უფალი იგი თუისი და მისცა იგი ჴელთა მტანჯველთასა, ვითარმედ გარდაიჴადოს ყოველი იგი თანანადები მისი.
და განურისხნა მას უფალი იგი მისი და მისცა იგი ჴელთა მტანჯველთასა, ვიდრემდე გარდაიჴადოს ყოველი იგი თანანადები.
და განურისხნა უფალი იგი მისი და მისცა იგი ჴელთა მტანჯველთასა, ვიდრემდის გარდაიჴადოს ყოველი იგი თანანადები მისი.
Οὕτως καὶ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ποιήσει ὑμῖν ἐὰν μὴ ἀϕῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελϕῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν.
Նոյնպէս եւ հայր իմ որ յերկինս է՝ արասցէ ձեզ, եթէ ոչ թողուցուք իւրաքանչիւր եղբօր իւրում ի սրտից ձերոց զյանցանս նոցա։
ეგრეცა მამამან ჩემმან ზეცათამან გიყოს თქუენ, არა თუ მიუტეოთ კაცთა კაცად-კაცადმან ძმასა თჳსსა გულითა თქუენითა.
ეგრეცა მამამან ჩემმან ზეცათამან გიყოს თქუენ, არა თუ მიუტევნეთ კაცად-კაცადმან ძმათა თქუენთა.
ეგრეცა მამამან თქუენმან ზეცათამან გიყოს თქუენ, უკუეთუ არა მიუტევნეთ კაცად-კაცადმან მოყუასსა თჳსსა ყოვლითა გულითა თქუენითა.
ეგრეთცა მამამან ჩემმან ზეცათამან გიყოს თქუენ, უკუეთუ არა მიუტევნეთ კაცად-კაცადმან ძმასა თჳსსა ყოვლითა გულითა თქუენითა ცთომანი მათნი.
