და შემდგომად ექუსისა დღისა წარიყვანნა იესო პეტრე და იაკობ და იოანე, ძმა მისი, და აღიყვანნა იგინი მთასა მაღალსა თჳსაგან.
და იცვალა მათ წინაშე სხუად ფერად, და განბრწყინდა პირი მისი, ვითარცა მზე, ხოლო სამოსელი მისი იქმნა სპეტაკ, ვითარცა ნათელი.
და, აჰა, ეჩუენნეს მათ მოსე და ელია მის თანა, და თანაზრახვიდეს.
მიუგო პეტრე და ჰრქუა იესოს: უფალო, კეთილ არს ჩუენდა აქა ყოფა და თუ გნებავს, ვქმნეთ იქა სამ ტალავარ: ერთი შენდა, და ერთი მოსესა და ერთი ელიასა?
და ვიდრეღა იგი ამის იტყოდა, აჰა. ესერა, ღრუბელი ნათლისა აგრილობდა მათ. და, აჰა, ჴმაჲ იყო ღრუბლით გამო და თქუა: ესე არს ძე ჩემი საყუარელი, რომელი მე სათნო-ვიყავ. მაგისი ისმინეთ!
და ესმა რა ესე მოწაფეთა, დავარდეს პირსა ზედა თჳსსა და შეეშინა ფრიად.
და მოუჴდა მათ იესო, შეახო ჴელი და ჰრქუა: აღდეგით და ნუ გეშინინ!
და აღ-რა-იხილნეს თუალნი მათნი, არა ვინ იხილეს, გარნა იესო ხოლო მარტო.
და გარდამო-რა-ვიდოდეს იგინი მიერ მთით, ამცნო მათ იესო და ჰრქუა: ნუ ვის უთხრობთ ხილვასა ამას, ვიდრემდის ძე კაცისა მკუდრეთით აღდგეს.
და ჰკითხეს მას მოწაფეთა მისთა, და ეტყოდეს: ვითარ უკუე იტყჳან მწიგნობარნი, ვითარმედ ელიასი ჯერ-არს პირველად მოსლვა?
ხოლო იესო მიუგო და ჰრქუა მათ: ელია მოვიდეს პირველად და კუალადაგოს ყოველი.
ხოლო გეტყჳ თქვენ: რამეთუ ელია აწვე მოვიდა, და არა იცნეს იგი, არამედ უყვეს მას, რაოდენი უნდა. და ეგრეთვე ძესაცა კაცისასა ეგულების ვნებად მათგან.
მაშინ გულისხმა-ყვეს მოწაფეთა, რამეთუ იოანე ნათლისმცემელისათჳს ჰრქუა მათ.
და ვითარცა მოვიდეს იგინი ერისა მის, მოუჴდა მას კაცი ერთი, მუჴლნი დაიდგნა მის წინაშე და ეტყოდა:
უფალო, შეიწყალე ძე ჩემი, რამეთუ ცისად-ცისად ბოროტად იგუემების, რამეთუ მრავალგზის შთავარდის იგი ცეცხლსა და მრავალგზის -- წყალსა.
და მოჰგუარე იგი მოწაფეთა შენთა, და ვერ შეუძლეს განკურნებად მისა.
მიუგო იესო და რქუა მას: ნათესავი ურწმუნო და გულარძნილი! ვიდრემდის ვიყო თქუენ თანა, ვიდრემდის თავს-ვიდებდე თქუენსა? მომგუარეთ მე იგი აქა!
და ვითარცა მოჰგუარეს, შეჰრისხნა მას იესო, და განვიდა მისგან ეშმაკი იგი. და განიკურნა ყრმა იგი მიერ ჟამითგან.
მაშინ მოუჴდეს იესოს მოწაფენი თჳსაგან და ჰრქუეს: რასათჳს ჩუენ ვერ შეუძლეთ განჴდად მისა?
ხოლო იესო ჰრქუა მათ: ურწმუნოებისა თქუენისათჳს. ამინ გეტყჳ თქუენ: უკეთუ გაქუნდეს სარწმუნოება, ვითარცა მარცუალი მდოგჳსა, ჰრქუათ მთასა ამას: მიიცვალე ამიერ იქი! -- და მიიცვალოს, და არარაჲ შეუძლებელ იყოს თქუენ მიერ.
ხოლო ესე ნათესავი არარაჲთ განვალს, გარნა ლოცვითა და მარხვითა.
და ვითარცა იქცეოდეს იგინი გალილეას, ჰრქუა მათ იესო, ვითარმედ: ეგულების ძესა კაცისასა მიცემად ჴელთა კაცთასა,
და მოკლან იგი, და მესამესა დღესა აღდგეს. ხოლო იგინი შეწუხნეს ფრიად.
და ვითარცა მოვიდეს იგინი კაპერნაუმად, მოუჴდეს მას, რომელნი-იგი დიდრაქმასა შეჰკრებდეს, და ჰრქუეს პეტრეს: მოძღუარმან თქუენმან არა მოგუცესა ხარკი?
ხოლო მან ჰრქუა: ჰე. და ვითარცა შევიდა იგი სახიდ, უსწრო მას იესო და ჰრქუა: რასა ჰგონებ შენ, სიმონ: მეფენი ქუეყანისანი ვიეთგან მიიღებენ ხარკსა, ანუ ზუერსა, შვილთაგან, ანუ უცხოთაგან?
ჰრქუა მას პეტრე: უცხოთაგან. მიუგო იესო და ჰრქუა მას: აწ უკუე თავისუფალ სამე არიან შვილნი.
ხოლო რაჲთა არა დავაბრკოლნეთ იგინი, წარვედ ზღუად და შთააგდე სამჭედური, და, რომელი პირველად აღმოჴდეს თევზი, აღიღე და აღუღე პირი მისი და ჰპოო მის შორის სტატირი, მოიღე იგი და მიეც მათ შენთჳს და ჩემთჳს.
