და მოუჴდეს მას ფარისეველნი და სადუკეველნი, გამოსცდიდეს მას და ეტყოდეს, რაჲთა სასწაული ზეცით უჩუენოს მათ.
ხოლო თავადმან მიუგო და ჰრქუა მათ: შე-რა-მწუხრდის, სთქუთ: მყუდრო იყოს, რამეთუ წითს ცა.
და განთიად სთქუთ: ზამთარი იყოს, რამეთუ კსინავს მწუხარედ ცაჲ. ორგულნო, პირი სამე ცისა იცით ცნობად, ხოლო სასწაულნი ჟამთანი ვერ გიცნობიეს გულისხმის-ყოფად.
ნათესავი ბოროტი და მემრუშე სასწაულსა ეძიებს, და სასწაული არა ეცეს მას, გარნა სასწაული იონა წინაწარმეტყველისა. -- და დაუტევნა იგინი და წარვიდა.
და მო-რა-ვიდეს მოწაფენი მისნი მიერ წიაღ და დაავიწყდა მათ პური მიღებად.
ხოლო იესო ჰრქუა მათ: იხილეთ და ეკრძალენით ცომისაგან ფარისეველთასა და სადუკეველთასა.
ხთლო იგინი განიზრახვიდეს გულსა თჳსსა და იტყოდეს, ვითარმედ: პური არა მოვიღეთ.
გულისხმა-ყო იესო და ჰრქუა მათ: რასა ჰზრახავთ გულთა შინა თქუენთა, მცირედმორწმუნვნო, რამეთუ პურნი არა მოიხუენით?
არა გიცნობიეს, არცა მოიჴსენეთ ხუთთა მათ პურთა და ხუთ ათასთა, და რაოდენი გოდორი აღიღეთ?
და არცა შჳდთა მათ პურთა და ოთხ ათასთა მათ, და რაოდენი სფჳრიდი აღიღეთ?
ვითარ არა გიცნობიეს, რამეთუ არა პურისათჳს გარქუ თქუენ: ეკრძალენით ცომისაგან ფარისეველთასა და სადუკეველთასა.
მაშინ გულისხმა-ყვეს, რამეთუ არა ჰრქუა მათ კრძალვა ცომისაგან პურისა, არამედ მოძღურებისაგან ფარისეველთასა და სადუკეველთასა.
მო-რა-ვიდა იესო ადგილთა მათ კესარია ფილიპესთა, ჰკითხვიდა მოწაფეთა თჳსთა და ჰრქუა: რაჲ თქჳან ჩემთჳს კაცთა? ძისა კაცისა ყოფად?
ხოლო მათ ჰრქუეს: რომელთამე იოვანე ნათლისმცემელი, -- რომელთამე: ელია, -- და სხუათა იერემია, გინა ერთი წინაწარმეტყუელთაგანი.
ხოლო მან ჰრქუა მათ: თქუენ ვინ გგონიე მე ყოფად?
მიუგო სიმონ-პეტრე და ჰრქუა მას: შენ ხარ ქრისტე, ძე ღმრთისა ცხოველისა.
მიუგო იესო და ჰრქუა მას: ნეტარ ხარ შენ, სიმონ, ბარ იონა, რამეთუ ჴორცთა და სისხლთა არა გამოგიცხადეს, არამედ მამამან ჩემმან ზეცათამან.
და მე გეტყჳ შენ: რამეთუ შენ ხარ კლდე, და ამას კლდესა ზედა აღვაშენო ეკლესია ჩემი, და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ ერეოდიან მას.
და მიგცნე შენ კლიტენი სასუფეველისა ცათასანი; და რომელი შეჰკრა ქუეყანასა ზედა, კრულ იყოს იგი ცათა შინა; და რომელი განჰჴსნა ქუეყანასა ზედა, ჴსნილ იყოს იგი ცათა შინა.
მაშინ ამცნო მოწაფეთა თჳსთა, რაჲთა არავის უთხრან, ვითარმედ იგი არს იესო ქრისტე.
მიერითგან იწყო იესო უწყებად მოწაფეთა თჳსთა, ვითარმედ: ჯერ-არს მისა იერუსალჱმად აღსლვა და ფრიად ვნება მღდელთმოძღუართაგან და მწიგნობართა და მოხუცებულთა, და მოკლვად და მესამესა დღესა აღდგომად.
და მოუჴდა მას პეტრე და იწყო ბრალობად მისა და ჰრქუა: შენდობა იყავნ შენდა, უფალო, არა იყოს ეგრე.
ხოლო თავადი მიექცა პეტრეს და ჰრქუა: წარვედ ჩემგან, სატანა, საცთურ ჩემდა ხარ, რამეთუ არა ჰზრახავ ღმრთისასა, არამედ კაცთასა.
მაშინ ჰრქუა იესო მოწაფეთა თჳსთა: რომელსა ჰნებავს შემოდგომად ჩემდა, უვარ-ყავნ თავი თჳსი და აღიღენ ჯვარი თჳსი და შემომიდეგინ მე.
რამეთუ, უკუეთუ ვისმე უნდეს სული თჳსი განრინებად, წარიწყმიდოს იგი; და რომელმან წარიწყმიდოს სული თჳსი ჩემთჳს, მან პოოს იგი.
რამეთუ რა სარგებელ ეყოს კაცსა, უკეთუ სოფელი ყოველი შეიძინოს და სული თჳსი იზღვიოს? ანუ რა მისცეს კაცმან ნაცვლად სულისა თჳსისა?
რამეთუ მოსლვად არს ძე კაცისა დიდებითა მამისა თჳსისათა ანგელოზთა მისთა თანა, და მაშინ მიაგოს კაცად-კაცადსა საქმეთა მათთაებრ.
ამინ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: არიან ვინმე აქა მდგომარეთაგანნი, რომელთა არა იხილონ გემო სიკუდილისა, ვიდრემდე იხილონ ძე კაცისა, მომავალი სუფევითა თჳსითა. (სასუჱნი)