მას ჟამსა შინა ესმა ჰეროდეს, ოთხთა მათ სამთავროთა მთავარსა, ჰამბავი იესოჲსი.
და ჰრქუა მონათა თჳსთა: ესე არს იოვანე ნათლისმცემელი, იგი აღდგომილ არს მკუდრეთით, და მისთჳს იქმნებიან ძალნი ესე მის თანა.
რამეთუ ამან ჰეროდე შეიპყრა იოვანე, და შებორკილა იგი და საპყრობილესა შეაყენა ჰეროდიასთჳს, ცოლისა ფილიპეს, ძმისა თჳსისა.
რამეთუ ეტყოდა მას იოვანე, ვითარმედ: არა ჯერ-არს შენდა, ვითარმცა გესუა იგი ცოლად.
და უნდა ღათუ მისი მოკლვა, არამედ ეშინოდა ერისა მის, რამეთუ ვითარცა წინაწარმეტყუელი ეპყრა მათ იგი.
და ვითარცა შობისა დღენი იყუნეს ჰეროდესნი, როკვიდა ასული ჰეროდიჲსი შორის და სთნდა ჰეროდეს როკვა იგი მისი,
რომლისათჳს ფიცით აღუთქუა მას მიცემად, რაცა ითხოვოს.
ხოლო იგი წინასწარ ბირებულ იყო დედისაგან თჳსისა და ჰრქუა: მომეც მე აქა ლანკნითა თავი იოვანესი, ნათლისმცემელისა.
და შე-ღათუ-წუხნა მეფე იგი, არამედ ფიცისა მისთჳს და მის თანა მეინაჴეთა, ბრძანა მიცემად იგი მას.
და მიავლინა, და მოჰკუეთა თავი იოვანესი საპყრობილესა შინა.
ღა მოართუეს თავი მისი ლაკნითა და მისცეს ქალსა მას, და მან მიართუა დედასა თჳსსა.
და მოვიდეს მოწაფენი მისნი და წარიღეს გუამი მისი და დაჰფლეს იგი. და მოვიდეს და უთხრეს იესოს.
ხოლო ესმა რაჲ ესე იესოს, განეშორა მიერ ნავითა და წარვიდა უდაბნოსა ადგილსა თჳსაგან. და ვითარცა ესმა ერსა მას, მისდევდეს მას მკჳრხლ ქალაქებისაგან.
და გამოვიდა იესო და იხილა ერი მრავალი და შეეწყალნეს იგინი და განკურნნა სნეულნი მათნი.
და ვითარცა შემწუხრდა, მოუჴდეს მოწაფენი მისნი და ჰრქუეს მას: უდაბნო არს ადგილი ესე, და ჟამი გარდასრულ არს; განუტევე ერი ესე, რაჲთა წარვიდეს გარემო დაბნებსა და იყიდონ თავისა თჳსისა საზრდელი.
ხოლო იესო ჰრქუა მათ: არა უჴმს მათ წარსლვა; თქუენ ეცით მაგათ ჭამადი.
ხოლო მათ ჰრქუეს მას: არა გუაქუს აქა, გარნა ხუთი პური და ორი თევზი.
ჰრქუა მათ იესო: მომართჳთ მე იგი აქა! და უბრძანა ერსა მას დასხდომა თივასა ზედა.
და მოიღო ხუთი იგი პური და ორი თევზი, აღიხილნა ზეცად და აკურთხა და განტეხა და მისცნა პური იგი მოწაფეთა თჳსთა, და მოწაფეთა მათ მისცეს ერსა მას.
და ჭამეს ყოველთა და განძღეს; და აღიღეს ნეშტი ნამუსრევი ათორმეტი გოდორი სავსე.
ხოლო იყვნეს, რომელთა-იგი ჭამნეს, მამანი ხოლო ხუთ ათას, თჳნიერ ყრმებისა და დედებისა.
და მეყსეულად აიძულა მოწაფეთა შესლვად ნავსა და წინაწარძღუანვად მისა წიაღკერძო, ვიდრემდე განუტეოს ერი იგი.
და ვითარცა განუტევა ერი იგი, აღვიდა მთასა ლოცვად თჳსაგან. და შე-რა-მწუხრდა, მარტო იყო მუნ.
ხოლო ნავი იგი განშორებულ იყო ქუეყანით მრავალ უტევან და იგუემებოდა ღელვათაგან, რამეთუ იყო ქარი იგი პირით კერძო.
და მეოთხესა საჴუმილავსა ღამისასა მოვიდა მათა იესო სლვით ზღუასა მას ზედა.
ხოლო მოწაფეთა ვითარცა იხილეს, ვიდოდა რა ზღუასა მას ზედა, შეძრწუნდეს და თქუეს, ვითარმედ: საოცარ რამე არს, -- და შიშისაგან ღაღატ-ყვეს.
მეყსეულად ეტყოდა მათ იესო და ჰრქუა: კადნიერ იყვენით! მე ვარ, ნუ გეშინინ!
მიუგო პეტრე და ჰრქუა მას: უფალო, უკეთუ შენ ხარ, მიბრძანე მე მისლვად შენდა წყალთა ამათ ზედა.
ხოლო მან ჰრქუა: მოვედ! და გარდამოვიდა პეტრე ნავით და ვიდოდა წყალთა მათ ზედა და მოვიდოდა იესოჲსა.
და ვითარცა იხილა ქარი იგი ძლიერი, შეეშინა და იწყო დანთქმად ღაღატ-ყო და თქუა: უფალო, მიჴსენ მე!
და მეყსეულად განყო ჴელი იესო, უპყრა მას და ჰრქუა: მცირედმორწმუნეო, რასა შეორგულდი?
და ვითარცა აღვიდეს იგინი ნავსა მას, დასცხრა ქარი იგი.
ხოლო რომელნი-იგი ნავსა მას შინა იყვნეს, მოუჴდეს და თაყუანის-სცეს მას და ეტყოდეს: ჭეშმარიტად ძე ღმრთისაჲ ხარ შენ.
და განვიდეს და მივიდეს მიერ ქუეყანასა მას გენესარეთისასა.
და იცნეს იგი კაცთა მათ მის ადგილისათა და წარავლინნეს ყოველსა მას სანახებსა და მოართუეს მას ყოველი ბოროტად ვნებული.
და ევედრებოდეს მას, რაჲთა შე-ხოლო-ახონ ფესუსა სამოსლისა მისისასა. და რაოდენთა შეახეს, ცხონდეს.
