TITUS
Benediktinerregel (althochdeutsch und lateinisch)
Part No. 34
Previous part

Chapter: 33  
p. 84    

XXXIII. Si quid debeat monachus proprium habere.

p. 85    

Sentence: 1     Praecipue hoc vitium radicitus amputandum est de monasterio, ne quis praesumat aliquid dare aut accipere sine iussione abbatis, neque aliquid habere proprium nullam omnino rem, neque codicem, neque tabulas, neque graffium, sed nihil, quippe [239] quibus nec corpora sua nec voluntates licet habere in propria voluntate, omnia Manuscript page: 85  (85) vero necessaria a patre sperare monasterii, nec quicquam liceat habere, quod abbas non dederit aut permiserit.
   
allero meist dea ahchust uurzhaftor aba za snidanne ist . . . . . . . . eouuiht . . . . eikan neouuiht . . . . rahcha . . . . puah . . . . . . . . kauuisso [239] . . . . lihchamon iro . . . . arlaubit . . . . in aikanemu . . . . alliu Manuscript page: 85  (85) . . . . notduruftti . . eouuit arlaube . . . . . . . . edo farleazzi.

Sentence: 2     
Omniaque omnibus sint communia, ut, sicut scriptum est: "Erant illis omnia communia", nec quisquam suum aliquid dicat vel praesumat, quodsi quisquam huic nequissimo vitio deprehensus fuerit delectari, ammonetur semel et iterum.
   
cameinsamon . . . . min eouuit sin eouuiht . . . . daz ibu einic desemu . . . . achusti kirafster . . . . kilustidot

Sentence: 3     
Si non emendaverit, legitima disciplina subiaceat.
   
. . . . dera rehtlichun . . . .


Next part



This text is part of the TITUS edition of Benediktinerregel (althochdeutsch und lateinisch).

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 15.10.2021. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.