Page of ms. P: 39R და იყო, შემდგომად სიკუდილისა აბრაჰამისა აკურთხა ღმერთმან ისაკ, ძჱ მისი. და დაემკჳდრა ისაკ ჯურღმულსა მას ზედა ფიცისასა ...
და ესე შობანი არიან ისაკისნი, ძისა აბრაჰამისნი: აბრაჰამ შვა ისაკ.
და იყო ისაკ ორმეოც წლის, ოდეს მოიყვანა შინა რებეკა, ასული ბათოელისი ასურისაჲ შუამდინარით, დაჲ ლაბანისი, ცოლად მისა.
და ევედრებთდა ისაკ უფალსა ცოლისა მისისა რებეკაჲსთჳს, რამეთუ იყო იგი ბერწ. და შეისმინა მისი ღმერთმან და მუცლად-იღო რებეკა, ცოლმან მისმან.
და იმღერდეს ყრმანი მუცელსა მისსა, და თქუა: უკუეთუ ესრჱთ ყოფად არს ჩემდა, რაჲსათჳს-მე ესე ჩემდა? და წარვიდა იგი კითხვად უფლისა მიერ.
და ჰრქუა მას უფალმან: აჰა ეგერა ორი ნათესავი არს მუცელსა შენსა, და ორნი ძენი მუცლისა შენისაგან იყვნენ, და უხუცჱსი Page of ms. P: 39V ჰმონებდეს მრწემსა მას.
და აღივსნეს დღენი იგი შობისა მისისანი, და იყვნეს მარჩბივნი მუცელსა მისსა.
და გამოვიდა პირმშოჲ იგი მწითური ყოვლად და ფაჩუნიერ ვითარცა ტყავი. და დასდვა მას სახელი ესავ.
და მისა შემდგომად გამოვიდა ძმაჲ მისი და ჴელი მისი მოხუეულ იყო ბრჭალსა ესავისსა. და უწოდა სახელი მისი იაკობ. ისაკ იყო სამეოც წლის, რომელსა ჟამსა შვნა ესენი რებეკა.
და აღორძნდეს ყრმანი ესე. და იყო ესავ კაცი მეცნიერ ნადირობად, მეველჱ, ხოლო იაკობ კაცი უმანკოჲ, მყოფი სახლსა შინა.
და უყუარდა მამასა მათსა ესავ, რამეთუ ნადირი მისი იყო საჭმლად მისა. ხოლო რებეკას უყუარდა იაკობ.
და შეგბოლა იაკობ გბოლვილი. და მოვიდა ესავ, ძმაჲ მისი, ველით დამაშურალი.
და ჰრქუა ესავ იაკობს: მაჩუენე მე გემოჲ მგბარისა მაგისგან იფქლისა, რამეთუ მო უძრულდი. ამისთჳს ეწოდა სახელი მისი ედომ.
ჰრქუა იაკობ ესავს: მომეც მე დღეს პირმშოებაჲ შენი.
ჰრქუა მას ესავ: აწ ესერა მე მივახ აღსრულებად და რაჲ-ღა სარგებელ არს პირმშოებაჲ ესე ჩემი?
ჰრქუა მას იაკობ: მეფუცე მე დღეს. და ეფუცა მას და მისცა პირმშოებაჲ თჳსი იაკობს.
ხოლო იაკობ სცა ესავს პური და მგბარი ოსპნისაჲ. ჭამა და სუა, აღდგა და წარვიდა, და განაქარვა პირმშოებაჲ თჳსი.
