Dwoiákie opętánie czło-
rány / odrzucánia y miotá-
I. Náuczá tákie opętánie
vżyteczne dußy. O czym ták
2. Pomaga ná zwyćiężenie
deptáć / prośił Bogá / y vpro-
3. Y ten pożytek ieſt nie má-
ná onym świećie. Tak świę-
4. Jeßcze z tego náucza ſię
Drugie zá ſię opętánie ná
Jan S. Nię w ćiáło wßedł
prágnieniem trochá pienię-
I. W ćiele mießkáiąc częſto
ſtánęłá krolowá przy práwi-
2. W rzuca ćiało w ogień /
chćiwośćiami páli / o ktorych
rzey y ſtráßniey ponurza w
4. Odeymuie ćiáłu zmyſły /
żey Dußę vráża / gdy ią ſlepą
áni wieczney zguby nád ſo-
ſłyßała / y nie ſłuchała głoſu
śći ſwoich. Niemą czyni / gdy
Niemota dwoiáka, zła, y
NJemy zły / ten ieſt. I.
nieboi ſię / y nielęka ſię wie-
drżeli od boiáźni / gdźie nie
2. Niemek y ten ieſt ktory ſię
święty o zwierzętách / ktore
3. Niemek ieſt / ktory nie ná-
nem? nie mogę go ſkaráć?
rękę / álbo laſkę podać / y ták
przykazał Bog y bydle bliż-
domu / ták też ieſliby pádło
4. Niemek ieſt / kto nie mo-
náć ale y ſkaráć. A ieſliby
5. Niemek / ſą ſámi ſtárßy
pod ſwą władzą kogo / gdy
nie máło / nie tylo ſłow / ále
wić świętobliwie czyni. 2.
vczynił Dawid S. gdy nic
mi ſłowy. 3. Niemek dobry /
I. SPoſob ieſt / wykliná-
beł / iáko czytamy v Tobiáßá
męki ich wſtępować będźie
grzechy.
3. Spoſob. Poſt wyrzuca
brnąc. Jako Niniwitowie
4. Spoſob. Modlitwá / O
Zydowſkiego dręczył Dya-
bierze: Bog zá ſię ma czwo-
wßytek świát: ten ieſt ſprá-
Synowie Boży: Wßytkoć
dobr niebieſkich / miłośći Bo-
Synom Boſkim. Cić to oſią-
Trzećie kroleſtwo ieſt / ktore
iáko / práwi / grzech krolował
Cwárte kroleſtwo / ieſt
w nich / iáko ſam mowi Pan /
ſwego / iáko ſam też Pan po-
PVNKT V.
Wyrzucał <scap>Iezvs</scap> Dyabła.
PJękne y bárzo potrzebne
my wymiatáć Dyabelſtwo /
Przećiwnym zás ſpoſobem
Przećiwnym ſpoſobem / gdy
łu / y iákoby z przypátrowá-
odpußczenia grzechow / zo-
pokuty ś. Jeſt grzeßnik / ia-
korzeń głęboko w źiemie pu-
Dáwid prośi Bogá: Jeßcze
odpußczony był grzech iego /
do czáſu / ktory on ſam / iako
ſtátek trzebá wyrzucáć czę-
śćiel ſwoie[.] Pośćił też: vniża-
Poczwárte / ieſt ießcze oſtá-
izbę przeiść / choćiáż go iuż
I. Pobrał mu oręże / kto-
2. Wypedźił ze wßytkiego
ten wąż / á mieczem ſwoim
ſię Pan Bog ząbić go / iako
trzu z ktorego ſtrzáły ogni-
miotał. Nazywa go Apoſt:
Mießkał ná morzu / y w wo-
ſtus / iáko rzekł Jſai: Zabiie
3. Nie tylko zewßąd ieſt
ſłow onych: Smok ten kto-
4. Związał go łáncuchami /
S[.] Widźiałem / práwi / An-
ich. Y przeto dźiwuie śie S.
Ty do niego przez złe vkochá-
wecz obroćił. Jeſt z czego ſię
nien / do ktorego wraca ſię
śierdżie / y inne cnoty. Pot<ym>
Abo też prżez ten vbior /
Po trzećie / że znáyduie D<om>
Iáko Dyábeł nawiętſzy Ię-
błá niemego / nád ktorego
Jeſt niemym ná dobre /
Job / ále ná blużnienie zá-
Mowiłá Beſtia / iako ſmok /
ſto biia / nigdy iednák naczy-
Język wiąże / nie dáie ſłowá
nego bolu / y ſkruchy: Zgrze-
ſkarżył ſam ná ſię / że ták dłu-
wßytko.
opánuie. Dźiwne rzeczy pi-
błá) Język pali / y w niwecz
ſkromić / lecz ięzyká żaden z
dliwe / ięzyk czártu poddány
dnemu Język zły nieprzepu-
ále y świętym Bożym / y ſá-
tego Jſráelowego zblużnili.