Եւ դուք որ մեռեալն էիք ՛ի մեղս ձեր եւ յանցանս,
յորս երբեմն գնայիք ըստ յաւիտենի́ աշխարհիս այսորիկ, ըստ իշխանին իշխանութե(ան) օդո́յս այսոյ, որ ա́յժմս ընդմտեա́լ է յորդի́սն ապստամբու(թ)ե(ան).
յորս եւ մեք ամենեքեան շրջեաք երբեմն, ՛ի ցանկու(թ)ի(ւն) մարմնոյ մերոյ, եւ առնեաք զկամս մարմնո́յ եւ զմտաց, եւ էա́ք արդարեւ որդի́ք բարկութե(ան) իբրեւ այլքն։
Այլ ա(ստուա)ծ որ մեծն է ողորմու(թեամ)բ, վ(ա)ս(ն) բազում սիրոյն իւրոյ զոր սիրեացն զմեզ.
մինչդեռ մեռեալն էաք ՛ի մեղս մեր, կենդանի́ս արար զմեզ ՛ի ք(րիստո)ս. քանզի շնորհօ́ք ապրեցաք.
ընդ նմին յարոյց, եւ ընդ նմին նստո́յց յերկնաւո́րս ՛ի ք(րիստո)ս յ(իսու)ս։
զի ցուցցէ́ ՛ի յաւիտեանսն որ գալոցն են՝ զառաւե́լ մեծու(թ)ի(ւն) շնորհա́ցն իւրոց՝ քաղցրու(թեամ)բ ՛ի մեզ ՛ի ք(րիստո)ս յ(իսու)ս։
Զի շնորհօք ն(ո)ր(ա) էք փրկեալք ՛ի ձեռն հաւատոցն։ եւ այս՝ ո́չ ՛ի ձէնջ, այլ ա(ստուածո)յ պարգեւ է.
ո́չ ՛ի գործոց, զի մի́ ոք պարծեսցի։
զի նորա́ արարած եմք, հաստատեալք ք(րիստո)սիւ յ(իսու)սիւ ՛ի գո́րծս բարու(թ)ե(ան). յորս յառաջագոյն պատրաստեաց ա(ստուա)ծ. զի ՛ի նո́յն գնասցուք։
Վասն որոյ եւ դուք յիշեցէք, զի երբեմն հեթանո́սք էիք մարմնով. որ կոչեցեա́լն են անթլփատութի(ւն)՝ յանուանեալ թլփատութ(են)է անտի մարմնաւո́ր ձեռագործին.
զի էիք ՛ի ժամանակին յայնմիկ առանց ք(րիստո)սի, եւ տարագի́րք յուխտից աւետեացն, եւ յո́յս ինչ ունէիք՝ եւ անա(ստուա)ծք էիք յաշխարհի։
Իսկ այժմ ՛ի ձեռն յ(իսու)սի ք(րիստո)սի, դուք՝ որ երբեմն հեռաւո́րքն էիք, մերձաւո́րք եղերուք արեա́մբն ք(րիստո)սի։
Զի նա́ է խաղաղութի(ւն) մեր, որ արար զերկոսեան մի. զմիջնորմ ցանկոյն քակեա́ց, զթշնամութի(ւն) ՛ի մարմնի իւրում.
եւ զօրէնս պատուիրանացն՝ հրամանօ́ք խափանեաց. զի զերկոսին հաստատեսցէ ինքեա́մբ ՛ի մի նո́ր մարդ, եւ արասցէ խաղաղութի(ւն).
եւ հաշտեցուսցէ́ զերկոսին միով մարմնով ընդ ա(ստուածո)յ խաչի́ւն իւրով։ Քանզի սպան զթշնամու(թ)ի(ւն) յանձին իւրում,
եւ եկն աւետարանեա́ց խաղաղու(թ)ի(ւն) ձեզ հեռաւորաց, եւ խաղաղու(թ)ի(ւն) մերձաւորաց.
զի նովա́ւ ունիմք զնուաճու(թ)ի(ւն) երկոքին միո́վ հոգւով առ հայր։
Ապա այսուհետեւ ո́չ էք օտարք եւ պանդուխտք, այլ քաղաքակի́ցք ս(ր)բ(ո)ց, եւ ընտանի́ք ա(ստուածո)յ.
շինեալք ՛ի վերայ հիման առաքելոց եւ մարգարէից. որոյ է գլուխ անկեանն յ(իսու)ս ք(րիստո)ս.
յորում ամենայն շինուածն յօգեա́լ եւ պատշաճեալ աճէ ՛ի տաճա́ր սուրբ տ(երամ)բ։
յորում եւ դո́ւք ընդ նմին շինիք ՛ի բնակութի(ւն) ա(ստուածո)յ հոգւով։
