TITUS
Zahiri Samarqandi, Sindbad-Name
Part No. 34
Previous part

Chapter: 5  
Section / Image: 1  
Page: 111  
Line: 14   آمذن کنيزك روز دوم بحصرت شاه


Line: 15   روزِ دوّم کى مسّاحِ عالمِ بالا، بساحت دورانِ گردون بنقطهء افقِ
Line: 16   مشرق رسيذ، سرادقِ مزعفر، در چهرهء هفت طارمِ اخصر کشيذ، و بساطِ
Line: 17   ملّوَن بر بسيتِ اين کُرهء اغبر گسترد، بسمعِ کنيزك رسيذگى شاه سياستِ
Page: 112   Line: 1   پسر در تأخير افکند، بببِ آنك يکى از جملهء وزرا، بطايفِ مواعظ،
Line: 2   و دقايقِ نصايح، او را از امصاى اين راى، در ثردّد و اتباه افکنده است،
Line: 3   و حالتِ سخطِ او را برصا و ارتصا بدل گردانيذه، واز تقديم سياست زجر
Line: 4   و منع کرده، و در اصنافِ مکرِ زنان، و اوصافِ غدرِ ايشان، حکايات نادر
Line: 5   و غريب آورده؛ و تقرير کرده، کى بذمّ و مدح، و حِدّ و هزلِ ايشان التفات
Line: 6   نشايذ نموذ، و نکوهش و ستايش، و اِبا و ارادتِ ايشانرا لايقِ محو و ايشان نبايذ
Line: 7   پنداشت، و شاوِ روهُنَّ و خالِفوهُنَّ دستور اعتبار و نموذارِ اختبار بايذ ساخت،
Line: 8   چى هر کرا بتنصيص اين تخصيص داذه باشذ، کى الرّحلُ قوَّامونَ علمى النِاهِ
Line: 9   بکلماتِ ناقصِ ايشان، کى از مَکمنِ اِنَّهُنَّ ناِقصاتُ العقلِ والِدينِ ظهور
Line: 10   پذيرفته بوذ، نظر نکنند
Line: 11   پس متنکّر وار، و متحيرّ کردار پيشِ تختِ شاه رفت، و بعد از تئريرِ
Line: 12   تحيّت، و اقامتِ و ظايفِ خدمت، گفت: عدل شاه مستعانِ ملههوفان، مستغاثِ
Line: 13   مظلومان، و مستمسَكِ مهجوران است، و هر مبالغتى کى رأىِ مُلك آراى
Line: 14   شاه، در تمهيدِ قواعدِ انصاف، و تشييدِ مبانى انتصاف فرمايذ، طليعهء
Line: 15   دوامِ دولت، و مودّمهء بواى سلطنت بوَذ؛ واين ظلمِ مُفرطِ شنيع کى برين بنده
Line: 16   رفت، اگر بر يکى از آحاد خدمتگارانِ سراى حرم رفتى، از عدلِ شاه
Line: 17   لازم آمذى کى بر قصيّتِ استکبار و خميّت، و مقتصاى استنکاف وأنَفَت، و لوازمِ
Page: 113   Line: 1   قصاياى معدِلت، و شرايطِ شريعتو مروّت، انصافِ او بداذى، و قُبعِ اين
Line: 2   شَين، و فصيحتِ اين عار، از جيبِ عَفاف، و ذيلِ صلاحِ او محو کردى؛
Line: 3   فکيف در حقِّ بندهءى کى بعقدِ شرعى، و عهدِ دينى، خير و شرّ، و نفع
Line: 4   و صرِّ او حواله بنظرِ عاطفت و ايشار و رحمتِ پادشاه بوَذ:


Line: 5   شعر ‏(خفيف)‏
Line: 6   واذا کان فى الانابيبِ خَلْفُوَقَعَ الطَّيشُ فى صدورِ الصِعادِ


Line: 7   بيت ‏(رمل)‏
Line: 8   پاذزهر از شرِّ زهر افزون شوذچون ز اندازهء خوذ بيرون شوذ


Line: 9   و بنده شنيده است کى يکى از آحادِ اعداذِ وزرا، در بابِ منده رصريب
Line: 10   و تخليط نموذه است، واقوالِ بنده را در معرضِ کِذب و فصيحت چلوه کرده،
Line: 11   وکلمت و مقدّماتِ او را در لباس سماجت و تقبيز يرض داذه، و بتغييرِ احوال
Line: 12   وتعييرِ اقوالِ او سَعى نموذه، و مى ترسم کى ببتِ مقالاتِ وزرا،
Line: 13   ومُحالاتِ شامزاذه، همان مقامات پيش آيذ کى آن گازر را از پسرِ
Line: 14   ناحَلَف، و فروزندِ عاقّ پيش آمذ. شاه پرسيذ کى چگونه بوذ آن داستان؟
Line: 15   باز گوى!



Next part


This text is part of the TITUS edition of Zahiri Samarqandi, Sindbad-Name.

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 10.12.2008. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.