Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα μὴ σκανδαλισϑῆτε.
Զայս խօսեցայ ընդ ձեզ՝ զի մի գայթագղեսջիք։
ამას გეტყოდე, რაჲთა არა დაჰბრკოლდეთ.
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა არა დაჰბრკოლდეთ.
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა არა დაჰბრკოლდეთ.
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა არა დაჰბრკოლდეთ.
ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ' ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσϕέρειν τῷ ϑεῷ.
Ի ժողովրդոց իւրեանց հանցեն զձեզ։ Այլ եկեսցէ ժամանակ՝ զի ամենայն որ սպանանիցէ զձեզ, համարիցի պաշտօն մատուցանել Աստուծոյ։
კრებულით მათით განგჴადნენ თქუენ. არამედ მოვიდეს ჟამი, რამეთუ ყოველი, რომელი მოგკლვიდეს თქუენ, შეირაცხოს, ვითარცა სამსახურებელი წინაშე ღმრთისა.
არამედ მოვალს ჟამი, რაჲთა ყოველმან რომელმან მოგწყჳდნეს თქუენ, ჰგონებდეს, ვითარმედ მსხუერპლი შეწირა ღმრთისა.
კრებულისაგან განგასხნენ თქუენ. არამედ მოვალს ჟამი, რაჲთა ყოველმან რომელმან მოგწყჳდნეს თქუენ, ჰგონებდეს, ვითარმედ მსხუერპლი შეწირა ღმრთისა.
კრებულისაგან განგასხნენ თქუენ. არამედ მოვალს ჟამი, რაჲთა ყოველმან რომელმან მოგწყჳდნეს თქუენ, ჰგონებდეს, ვითარმედ მსხუერპლი შეწირა ღმრთისა.
καὶ ταῦτα ποιήσουσιν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ.
Եւ զայն արասցեն ընդ ձեզ. քանզի ոչ ծանեան զհայր՝ եւ ոչ զիս։
და ამას გიყოფენ თქუენ, რამეთუ არა იცნეს მამაჲ, არცა მე.
და ესე გიყონ თქუენ, რამეთუ არა იცნეს მამაჲ ჩემი, არცა მე.
და ესე გიყონ, რამეთუ არა იცნეს მამაჲ ჩემი, არცა მე.
და ესე გიყონ თქუენ, რამეთუ არა იციან მომავლინებელი ჩემი მამაჲ, არცა მე.
ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ὅταν ἔλϑῃ ἡ ὥρα αὐτῶν μνημονεύητε αὐτῶν ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. Ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον, ὅτι μεϑ' ὑμῶν ἤμην.
Այլ եւ զայս խօսեցայ ընդ ձեզ, զի յորժամ եկեսցէ ժամանակ՝ յիշեցէք՝ թէ ես ասացի ձեզ։
ხოლო ამასცა გეტყოდე თქუენ, რაჲთა რაჟამს მოვიდეს ჟამი, მოიჴსენოთ ესე, რამეთუ მე გარქუ თქუენ. ესე დასაბამითგან არა გარქუ თქუენ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
არამედ ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა, რაჟამს მოიწიოს ჟამი იგი, მოიჴსენოთ მათი იგი, რამეთუ მე გარქუ თქუენ. ესე პირველითგან არა გარქუ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
არამედ ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა, რაჟამს მოიწიოს ჟამი იგი, მოიჴსენოთ მათი, რამეთუ მე გარქუ თქუენ, ესე პირველითგან არა გარქუ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
არამედ ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა რაჟამს მოიწიოს ჟამი იგი, მოიჴსენოთ მათი, რამეთუ მე გარქუ თქუენ. ესე პირველითგან არა გარქუ თქუენ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις;
Զայս ի սկզբանէ՝ ոչ ասացի ձեզ, քանզի ընդ ձեզ էի։ Բայց արդ երթամ ես առ առաքիչն իմ. եւ ոչ ոք ի ձէնջ հարցանէ ցիս, թէ յով երթաս։
ხოლო აწ მივალ მომავლინებელისა ჩემისა, და არავინ თქუენგანი მკითხავს მე, ვითარმედ: ვიდრე ხუალ?
ხოლო აწ მივალ მომავლინებელისა ჩემისა, და არავინ თქუენგანი მკითხვიდეს მე, ვითარმედ: ვიდრე ხუალ? არამედ ამას რაჲ გეტყოდე თქუენ, მწუხარებამან აღავსნა გულნი თქუენნი.
ხოლო აწ მივალ მომავლინებელისა ჩემისა, და არავინ თქუენგანი მკითხავს მე, ვიდრე ხუალ?
ხოლო აწ მივალ მომავლინებელისა ჩემისა, და არავინ თქუენგანი მკითხავს მე, ვითარმედ: ვიდრე ხუალ?
ἀλλ' ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν.
Այլ զի զայս խօսեցայ ընդ ձեզ, տրտմութիւն ելից զսիրտս ձեր։
ხოლო ამასღა გეტყოდე თქუენ: მწუხარებამან აღავსნა გულნი თქუენნი.
არამედ ამასღა გეტყოდე თქუენ: მწუხარებამან აღავსნა გულნი თქუენი.
არამედ ამას რაჲ გეტყოდე თქუენ, მწუხარებამან აღავსნა გულნი თქუენნი.
ἀλλ' ἐγὼ τὴν ἀλήϑειαν λέγω ὑμῖν, συμϕέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλϑω. ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλϑω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευϑῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς.
Այլ ես զճշմարիտն ասեմ ձեզ. լաւ է ձեզ եթէ ես երթամ. զի եթէ ես ոչ երթայց՝ մխիթարիչն ոչ եկեսցէ առ ձեզ. ապա եթէ երթամ, առաքեցից զնա առ ձեզ։
არამედ ჭეშმარიტებასა გეტყჳ თქუენ: უმჯობე არს თქუენდა, მე თუ მივიდე; უკუეთუ მე არა მივიდე, ნუგეშინისმცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა; უკუეთუ მივიდე, მოგივლინო იგი თქუენდა.
ႽႤႸႫႠႰႨႲႱႠ ႢႤႲႷჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ ႾႭჃႫႿႭႡႤႱ ႠႰႱ [ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ]ႣႠ Ⴐ(ႠჂႧ)Ⴀ ႫႤ . . . . . . . . . . . . [ႼႠႰႥ]ႨႣႤ [ႬႭჃႢႤႸႨႬႨႱ] ႫႺႤႫႤ/ႪႨ ႨႢႨ ႠႰႠ ႫႭႥႨႣႤႱ ႧႵ(ႭჃႤ)ႬႣႠ ႭჃႩႭჃႤႧႭჃ ႫႤ ႼႠႰ/ႥႨႣႤ ႫႭႢႨႥႪႨႬႭ ႨႢႨ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ //
არამედ მე ჭეშმარიტსა გეტყოდე თქუენ: უმჯობჱს არს თქუენდა, რაჲთა მე წარვიდე; უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინის-მცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა: უკუეთუ მე წარვიდე, მოვავლინო იგი თქუენდა.
არამედ მე ჭეშმარიტსა გეტყჳ თქუენ: უმჯობეს არს თქუენდა, რაჲთა მე წარვიდე; უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინისმცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა; უკუეთუ მე წარვიდე, მოვავლინო იგი თქუენდა.
არამედ მე ჭეშმარიტსა გეტყჳ თქუენ: უმჯობეს არს თქუენდა, რაჲთა მე წარვიდე; უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინისმცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა; უკუეთუ მე წარვიდე, მოვავლინო იგი თქუენდა.
καὶ ἐλϑὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως·
Եւ նա՝ եկեալ, յանդիմանեսցէ զաշխարհ, վասն մեղաց, եւ վասն արդարութեան, եւ վասն դատաստանի։
და იგი მოვიდეს და ამხილოს სოფელსა ცოდვათათჳს და სიმართლისათჳს და სასჯელისათჳს:
ႫႭႥႨႣႤႱ ႨႢႨ ႣႠ ႾႠႫႾႨႪႭႱ ႱႭႴႤႪႱႠ ႺႭႣႥႨႱႠႧჃႱ ႣႠ ႱႨ/ႫႠႰႧႪႨႱႠ ႣႠ ႱႠ[Ⴘ]/ႿႤႪႨႱႠ
და მოვიდეს და ამხილოს სოფელსა ცოდვისათჳს და სიმართლისა და სასჯელისა:
და მოვიდეს იგი და ამხილოს სოფელსა ცოდვისათჳს და სიმართლისა და საშჯელისა:
და მოვიდეს იგი და ამხილოს სოფელსა ცოდვისათჳს და სიმართლისათჳს და საშჯელისათჳს:
περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ·
Վասն մեղաց՝ զի ոչ հաւատան յիս։
ცოდვათათჳს, რამეთუ არა ჰრწმენა ჩემი;
Ⴚ[ႭႣႥႨ]ႱႠႧჃႱ ႤႱႰႤႧ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႠႰႠ ႾႰႼႫႤႬႠ ႹႤ/ႫႨ
ცოდვისათჳს ესრჱთ, რამეთუ არა ჰრწმენა ჩემდა მომართა;
ცოდვისათჳს ესრჱთ, რამეთუ არა ჰრწმენა ჩემდა მომართ.
ცოდვისათჳს ესრეთ, რამეთუ არა ჰრწმენა ჩემდა მომართ,
περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν πατέρα ὑπάγω καὶ οὐκέτι ϑεωρεῖτέ με·
Վասն արդարութեան՝ զի առ հայր իմ երթամ, եւ ոչ եւս տեսանէք զիս։
სიმართლისათჳს, რამეთუ მე მამისა ჩემისა მივალ, და არღარა მხედვიდეთ მე.
// Ⴞ(ႭႪႭ) ႱႨႫႠႰႧႪႨႱႠ/ႧჃႱ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႫႠႫႨႱႠ ႹႤႫႨ/ႱႠ ႫႨႥႠႪ ႣႠ ႠႰႶႠ/ႰႠ ႫႾႤႣႥႨႣႤႧ ႫႤ
სიმართლისათჳს, რამეთუ მე მამისა მივალ და არღარა მხედვიდეთ;
ხოლო სიმართლისათჳს, რამეთუ მამისა ჩემისა მივალ, და არღარა მხედვიდეთ მე;
ხოლო სიმართლისათჳს, რამეთუ მე მამისა ჩემისა მივალ, და არღარა მხედვიდეთ მე;
περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.
Վասն դատաստանի՝ զի իշխան աշխարհիս այսորիկ դատապարտեալ է։
სასჯელისათჳს, რამეთუ მთავარი ამის სოფლისაჲ დასჯილ არს.
Ⴞ(ႭႪႭ) ႱႠႸႿႤႪႨႱႠႧჃႱ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႫႧ/ႠႥႠႰႨ ႠႫႨႱ ႱႭႴႪႨ/ႱႠ ႣႠႸႿႨႪ ႠႰႱ
ხოლო სასჯელისათჳს, რამეთუ მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ დასჯილ არს.
ხოლო საშჯელისათჳს, რამეთუ მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ დაშჯილ არს.
ხოლო საშჯელისათჳს, რამეთუ მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ დაშჯილ არს.
῎Ετι πολλὰ ἔχω ὑμῖν λέγειν, ἀλλ' οὐ δύνασϑε βαστάζειν ἄρτι·
Եւս բազում ինչ ունիմ ասել ձեզ, այլ ոչ կարէք հանդարտել այժմիկ։
მერმეცა მრავალი მაქუს სიტყუაჲ თქუენდა, ხოლო ვერ შეუძლოთ დატევად აწვე.
Ⴔ(ႰႨႠ)ႣႶႠ ႫႠႵႭჃႱ ႱႨႲ/ႷႭჃႠႣ . . . ႻႠႪ-/ႢႨႺ ႲჃႰႧႥႠႣ ႠႼ
ფრიად-ღა მაქუს სიტყუად თქუენდა, არამედ არღა ძალ-გიც ერთბამად აწ [ტჳრთვად].
ფრიადღა მაქუს სიტყუად თქუენდა მიმართ, არამედ არღა ძალ-გიც ტჳრთვად აწ.
ფრიადღა მაქუს სიტყუად თქუენდა, არამედ აწ არღარა ძალ-გიც ტჳრთვად.
ὅταν δὲ ἔλϑῃ ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληϑείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς ἐν τῇ ἀληϑείᾳ πάσῃ· οὐ γὰρ λαλήσει ἀϕ' ἑαυτοῦ, ἀλλ' ὅσα ἀκούσει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
Յորժամ եկեսցէ նա հոգին ճշմարտութեան, առաջնորդեսցէ ձեզ ամենայն ճշմարտութեամբ. զի ոչ եթէ յանձնէ ինչ խօսիցի, այլ զոր լսիցէ խօսեսցի, եւ զգալոցն պատմեսցէ ձեզ։
რაჟამს მოვიდეს სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, გიძღოდის თქუენ ყოვლითა ჭეშმარიტებითა, რამეთუ არა თავით თჳსით რას იტყოდის, არამედ რავდენი ესმეს, იტყოდის და მოსლვათაჲ მათ გითხრას თქუენ.
Ⴞ(ႭႪႭ) ႭႣႤႱ ႫႭႥႨႣႤႱ ႱႭჃ/ႪႨ ႨႢႨ ႽႤႸႫႠႰႨႲႤ[ႡႨ] ႱႠჂ ႢႨႻႶႭႣႨႱ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ ႽႤႸႫႠႰႨႲႤႡႠႱႠ Ⴗ(ႭႥႤ)Ⴊ/ႱႠ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႠႰႠ ႾႨႲႷႭ/ႣႨႱ ႧႠႥႨႧ ႧჃႱႨႧ Ⴀ(ႰႠႫႤ)Ⴃ ႰႠႭႣႤႬႨ ႾႤႱႫႤႱ ႾႨႲႷႭႣႨႱ ႣႠ ႫႭ/ႫႠႥႠႪႨ ႨႢႨ ႢႨ[ႧႾႰႠႱ] ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ
ხოლო ოდეს სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ გიძღოდის თქუენ ჭეშმარიტებასა ყოველსა, რამეთუ არა იტყოდის თავით თჳსით, არამედ რაოდენი-რაჲ ესმეს, იტყოდის და მომავალი იგი გითხრას თქუენ.
ხოლო ოდეს მოვიდეს სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, გიძღოდის თქუენ ჭეშმარიტებასა ყოველსა, რამეთუ არა იტყოდის თავით თჳსით, არამედ რაოდენი-რაჲ ესმეს, იტყოდის და მომავალი იგი გითხრას თქუენ.
ხოლო ოდეს მოვიდეს სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, გიძღოდის თქუენ ჭეშმარიტებასა ყოველსა, რამეთუ არა იტყოდის თავით თჳსით, არამედ რაოდენი-რაჲ ესმეს, იტყოდის და მომავალი იგი გითხრას თქუენ.
ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήμψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
Նա զիս փառաւորեսցէ, զի յիմմէ անտի առնուցու՝ եւ պատմեսցէ ձեզ։
მან მე მადიდოს, რამეთუ ჩემისაგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
{***}ႫႠႬ ႫႤ ႫႠႣႨႣႭႱ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႹႤႫႢႠႬ ႫႨႨႶႨႱ ႣႠ ႢႨႧႾႰႠႱ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ
მან მე მადიდოს, რამეთუ ჩემგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
მან მე მადიდოს, რამეთუ ჩემგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν· διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
Զամենայն ինչ զոր ունի հայր՝ իմ է. վասն այնորիկ ասացի ձեզ, թէ յիմմէ անտի առնու՝ եւ պատմէ ձեզ։
რამეთუ ყოველივე, რაჲ აქუს მამასა, ჩემი არს. ამისთჳს გარქუ თქუენ, რამეთუ ჩემისაგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
Ⴗ(ႭႥႤ)ႪႨ ႰႠႭႣႤႬႨ ႾႠႵႭჃႱ ႫႠႫႠႱႠ ႹႤႫႨ ႠႰႱ ႣႠ ႠႫႨႱႧჃႱ ႢႠႰႵႭჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ
ყოველი, რაოდენი აქუს მამასა, ჩემი არს; და ამისათჳს გარქუ თქუენ, რამეთუ: ჩემგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
ყოველი, რაოდენი აქუს მამასა, ჩემი არს, და ამისთჳს გარქუ თქუენ, რამეთუ: ჩემგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
ყოველი, რაოდენი აქუს მამასა, ჩემი არს; და ამისთჳს გარქუ თქუენ, რამეთუ: ჩემგან მიიღოს და გითხრას თქუენ.
Μικρὸν καὶ οὐκέτι ϑεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσϑέ με.
Փոքր մի, եւ ոչ եւս տեսանիցէք զիս. եւ ապա սակաւիկ մի, եւ տեսանիցէք զիս. եւ ես երթամ առ հայր։
კნინ, და არღარა მიხილოთ მე; და მერმე მცირედღა, და მიხილოთ მე, და მე მივალ მამისა ჩემისა.
ႫႺႨႰႤႣႶႠ ႣႠ ႠႰ/ႶႠႰႠ ႫႾႤႣႥႨႣႤႧ ႫႤ ႣႠ ႩႭჃႪႠႣ ႫႺႨ/ႰႤႣႶႠ ႣႠ ႫႨႾႨႪႭႧ ႫႤ
მცირედ-ღა, და არა მხედვიდეთ მე; და კუალად მცირედ-ღა, და მიხილოთ მე.
მცირედღა, და არღარა მხედვიდეთ მე; კუალად მცირედ, და მიხილოთ მე.
მცირედღა, და არღარა მხედვიდეთ მე; კუალად მცირედღა, და მიხილოთ მე, რამეთუ მე მივალ მამისა ჩემისა.
εἶπαν οὖν ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους, Τί ἐστιν τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν, Μικρὸν καὶ οὐ ϑεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσϑέ με; καί, ῞Οτι ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα;
Ասէին ոմանք յաշակերտաց անտի ցմիմեանս. զինչ է այս զոր ասէս ցմեզ, թէ փոքր մի՝ եւ ոչ տեսանէք զիս, եւ դարձեալ սակաւիկ մի՝ տեսանիցէք զիս. եւ եթէ ես առ հայր իմ երթամ։
იტყოდეს ვინმე მოწაფეთა მისთაგანნი ურთიერთას: რაჲ არს ესე, რომელსა გუეტყჳს ჩუენ, ვითარმედ: მცირედ, და არა მიხილოთ მე; კნინღა და მიხილოთ მე; და მე მამისა მივალ?
ႧႵ(ႭჃ)ႤႱ ႫႭႼႠႴႤႧႠ ႫႨ/ႱႧႠ . . . . . ႠႰႱ ႤႱႤ Ⴐ(ႭႫႤ)ႪႱႠ ႫႤႲႷჃႱ Ⴙ(ႭჃႤ)Ⴌ ႫႺႨႰႤႣ ႣႠ ႠႰႶႠ/ႰႠ ႫႾႤႣႥႨႣႤႧ ႫႤ ႣႠ ႩႭჃႪႠႣ ႫႺႨႰႤႣ ႣႠ ႫႨႾႨႪႭႧ ႫႤ ႣႠ ႫႤ ႫႨႥႠႪ ႫႠႫႨႱႠ ႹႤႫႨႱႠ
თქუეს ურთიერთას მოწაფეთა მისთა: რაჲ არს, რამეთუ მეტყჳს ჩუენ: მცირედ-ღა, და არა მხედვიდეთ მე; და კუალად მცირედ-ღა, და მიხილოთ მე, და მე მივალ მამისა ჩემისა? .
თქუეს მოწაფეთა მისთა ურთიერთას: რაჲ არს ესე, რომელსა მეტყჳს ჩუენ: მცირედ, და არღარა მხედვიდეთ მე; და კუალად მცირედღა, და მიხილოთ მე, და მე მივალ მამისა ჩემისა?
თქუეს უკუე მოწაფეთა მისთა ურთიერთას: რაჲ არს, რომელსა-ესე მეტყჳს ჩუენ: მცირედღა. და არღარა მხედვიდეთ მე; -- და: კუალად მცირედღა, და მიხილოთ მე, -- და: რამეთუ მე მივალ მამისა ჩემისა?
ἔλεγον οὖν, Τί ἐστιν τοῦτο [ὃ λέγει], τὸ μικρόν; οὐκ οἴδαμεν τί λαλεῖ.
Եւ ասէին, զինչ իցէ այն փոքր մեւս եւսն, չգիտեմք զինչ խօսի։
და იტყოდეს: რაჲ არს `მცირედღა̃ იგი? არა უწყით, რასა იტყჳს.
ႾႨႲႷႭႣႤႱ ႰႠჂ ႠႰႱ ႤႱႤ ႫႺႨႰႤႣ ႠႰႠ ႥႨ/ႺႨႧ ႰႠႱႠ ႾႨႲႷჃႱ
და იტყოდეს: რაჲ არს ესე, "მცირედ"? არა უწყით, რასა იტყჳს.
და იტყოდეს: რაჲ არს მცირედ? არა ვიცით, რასა იტყჳს.
და იტყოდეს უკუე: რაჲ არს ესე: მცირედ? -- არა უწყით, რასა იტყჳს.
ἔγνω [ὁ] ᾽Ιησοῦς ὅτι ἤϑελον αὐτὸν ἐρωτᾶν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Περὶ τούτου ζητεῖτε μετ' ἀλλήλων ὅτι εἶπον, Μικρὸν καὶ οὐ ϑεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσϑέ με;
Գիտաց Յիսուս եթէ կամին ցնա հարցանել, եւ ասէ ցնոսա. վասն այդորիկ խնդրէք ընդ միմեանս՝ զի ասացի՝ թէ փոքր մի՝ եւ ոչ տեսանէք զիս, եւ դարձեալ սակաւիկ մեւս եւս տեսանիցէք զիս։
ცნა იესუ, რამეთუ უნდა მისა კითხვად, და ჰრქუა მათ: მაგისთჳს რასა გამოეძიებთ ურთიერთას, რამეთუ გარქუ თქუენ, ვითარმედ: კნინღა, და არღა მიხილოთ მე; და მერმე: მცირედღა, და მიხილოთ მე?
ႢႭჃႪႨႱႾႫႠ ႷႭ Ⴈ(ႤႱႭ)Ⴣ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႾႭჃႬႣႠ ႩႨႧႾႥႨႱ ႣႠ ႾႰႵ(ႭჃ)Ⴀ ႫႠႧ ႠႫႨႱ/ႧჃႱ ႢႠႫႭႾႤႻႨႤႡႧ ႭჃႰႧႨႤႰႧႠႱ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႥႧႵႭჃ ႫႺႨႰႤႣႶႠ ႣႠ ႠႰႶႠႰႠ ႫႾႤႣ/ႥႨႣႤႧ ႫႤ ႣႠ ႩႭჃ/ႪႠႣ ႫႺႨႰႤႣ ႣႠ ႫႨႾႨႪႭႧ ႫႤ
გულისხმა-ყო იესუ, რამეთუ უნებს კითხვის, და ჰრქუა მათ: ამისთჳს გამოეძიებთ ურთიერთას, რამეთუ ვთქუ: მცირედ-ღა, და არა მხედვიდეთ მე; და კუალად მცირედ-ღა, და მიხილოთ მე?
გულისხმა-ყო იესუ, რამეთუ უნდა კითხვის, და ჰრქუა მათ: ამისთჳს გამოეძიებთ ურთიერთას, რამეთუ ვთქუ: მცირედღა, და არღარა მხედვიდეთ მე; და კუალად მცირედ, და მიხილოთ მე?
გულისჴმა-ყო იესუ, რამეთუ უნდა კითხვის, და ჰრქუა მათ: ამისთჳს გამოეძიებთა ურთიერთას, რამეთუ ვთქუ: მცირედღა, და არღარა მხედვიდეთ მე; -- და: კუალად მცირედ, და მიხილოთ მე?
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ ϑρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς λυπηϑήσεσϑε, ἀλλ' ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.
Ամէն ամէն ասեմ ձեզ, զի լացջիք եւ ողբասջիք դուք, եւ աշխարհ խնդասցէ. դուք տրտմեսջիք, այլ տրտմութիւն յուրախութիւն եղիցի։
მართლიად მართალსა გეტყჳ თქუენ, რამეთუ სტიროდით და ჰგოდებდეთ თქუენ, და სოფელსა უხაროდის, თქუენ ჰწუხდეთ, ხოლო მწუხარებაჲ თქუენი სიხარულად გექმნეს.
ႠႫႤႬ ႠႫႤႬ ႢႤႲႷჃ ႧႵ(ႭჃႤ)Ⴌ Ⴐ(ႠႫႤႧႭჃ) ႾႲႨႰႭႣႨႧ Ⴃ[Ⴀ]
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ სტიროდით და ჰგოდებდეთ, ხოლო სოფელსა უხაროდის: თქუენ სწუხდეთ, ხოლო მწუხარებაჲ თქუენი სიხარულად გარდაიქცეს.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ სტიროდით და ჰგოდებდეთ თქუენ, ხოლო სოფელსა უხაროდის, და თქუენ სწუხდეთ, ხოლო მწუხარებაჲ თქუენი სიხარულად გარდაიქცეს.
ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ სტიროდით და ჰგონებდეთ თქუენ, ხოლო სოფელსა უხაროდის, და თქუენ სწუხდეთ, არამედ მწუხარებაჲ თქუენი სიხარულად გარდაიქცეს.
ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ λύπην ἔχει, ὅτι ἦλϑεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς ϑλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήϑη ἄνϑρωπος εἰς τὸν κόσμον.
Կին յորժամ ծնանիցի՝ տրտմութիւն է նմա, զի հասեալ է ժամ նորա. այլ յորժամ ծնցի զմանուկն, ոչ եւս յիշէ զնեղութիւնն վասն խնդութեանն, զի ծնաւ մարդ յաշխարհ։
დედაკაცი რაჟამს შობნ, მწუხარება არნ მისა, რამეთუ მოწევნულ არნ ჟამი მისი. ხოლო რაჟამს შვის ყმაჲ, არღარა მოიჴსენის მწუხარებაჲ იგი სიხარულისა მისთჳს, რამეთუ იშვა კაცი სოფელსა.
დედაკაცი რაჟამს შობნ, მწუხარე ა[რ]ნ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი. ხოლო რაჟამს შვის ყრმაჲ, არღარა მოეჴსენის ჭირი იგი სიხარულითა მით, რამეთუ კაცი იშვა სოფელსა შინა.
დედაკაცი რაჟამს შობნ, მწუხარე არნ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი. ხოლო რაჟამს შვის ყრმაჲ, არღარა მოიჴსენის ჭირი სიხარულითა მით, რამეთუ იშვა კაცი სოფელსა შინა.
დედაკაცი რაჟამს შობნ, მწუხარე არნ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი. ხოლო რაჟამს შვის ყრმაჲ, არღარა მოეჴსენის ჭირი იგი სიხარულითა მით, რამეთუ იშვა კაცი სოფელსა შინა.
καὶ ὑμεῖς οὖν νῦν μὲν λύπην ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀϕ' ὑμῶν.
Եւ դուք այժմ տրտմութիւն ունիք. այլ դարձեալ տեսից զձեզ, եւ ուրախ լիցին սիրտք ձեր. եւ զուրախութիւնն ձեր ոչ ոք հանիցէ ի ձէնջ։
და თქუენ აწ მწუხარე ხართ, ხოლო მერმე გიხილნე თქუენ, და უხაროდის გულთა თქუენთა, და სიხარული იგი თქუენი ვერვინ მიგიღოს თქუენგან.
ხოლო აწ თქუენ ჭირი გაქუს. და მერმე გიხილნე თქუენ, და უხაროდის გულთა თქუენთა, და სიხარული თქუენი არავინ მიგიღოს თქუენგან.
ხოლო თქუენ აწ ჭირი გაქუს. და მერმე კუალად გიხილნე თქუენ, და უხაროდის გულთა თქუენთა, და სიხარული თქუენი არავინ მიგიღოს თქუენგან.
ხოლო თქუენ აწ ჭირი გაქუს. და მერმე კუალად გიხილნე თქუენ, და უხაროდის გულთა თქუენთა, და სიხარული თქუენი არავინ მიგიღოს თქუენგან.
καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἄν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου δώσει ὑμῖν.
Եւ յայնմ աւուր զիս ինչ ոչ հարցանիցէք։ Ամէն ամէն ասեմ ձեզ. զի զոր ինչ խնդրիցէք ի հօրէ իմմէ յանուն իմ. տացէ ձեզ։
და მას დღესა მე არა მკითხვიდეთ. მართლიად მართალსა გეტყჳ თქუენ, რამეთუ რაჲცა ითხოოთ მამისა ჩემისაგან სახელითა ჩემითა, მოგცეს თქუენ.
და მას დღესა არაჲ მკითხოთ. ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ რაჲმე სთხოოთ მამასა ჩემსა სახელითა ჩემითა, მოგცეს თქუენ.
და მას დღესა შინა მე არარაჲ მკითხოთ. ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ რაჲმე სთხოვოთ მამასა ჩემსა სახელითა ჩემითა, მოგცეს თქუენ.
და მას დღესა შინა მე არარაჲ მკითხოთ. ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ რაოდენიცა-რაჲ სთხოოთ მამასა სახელითა ჩემითა, მოგცეს თქუენ.
ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτε καὶ λήμψεσϑε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.
Մինչեւ ցայժմ ոչինչ խնդրեցէք յանուն իմ. խնդրեցէք եւ առնուցուք. զի ուրախութիւնն ձեր լցեալ եղիցի։
აქამომდე არაჲ ითხოეთ სახელითა ჩემითა. ითხოეთ და მოიღოთ, რაჲთა სიხარული თქუენი სავსე იყოს.
აქამომდე არარაჲ გითხოიეს სახელითა ჩემითა. ითხოვდით და მოიღოთ თქუენ, რაჲთა სიხარული თქუენი სავსებით იყოს.
აქამომდე არარაჲ გითხოვიეს. ითხოვდით და მოიღოთ, რაჲთა სიხარული თქუენი იყოს სავსებით.
აქამომდე არარაჲ გითხოვიეს სახელითა ჩემითა. ითხოვდით და მოიღოთ, რაჲთა სიხარული თქუენი სავსებით იყოს.
Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν· ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ἀπαγγελῶ ὑμῖν.
Զայս առակօք խօսեցայ ընդ ձեզ. եկեսցէ ժամանակ, յորժամ ոչ եւս առակօք խօսեցայց ընդ ձեզ. այլ յայտնապէս զհօրէ պատմեցից ձեզ։
ამას იგავით გეტყოდე თქუენ; მოვიდეს ჟამი, რაჟამს არღარა იგავით გეტყოდი თქუენ, არამედ განცხადებულად მამისაჲ გითხრა თქუენ.
ამას იგავით გეტყოდე თქუენ, ხოლო მოვალს ჟამი, ოდეს არღარა იგავით გეტყოდი თქუენ, არამედ განცხადებულად მამისა ჩემისათჳს გითხრა თქუენ.
ამას იგავით გეტყოდე თქუენ, ხოლო მოვალს ჟამი, ოდეს არღარა იგავით გეტყოდი თქუენ, არამედ განცხადებულად მამისა ჩემისათჳს გითხრა თქუენ.
ამას იგავით გეტყოდე თქუენ. ხოლო მოვალს ჟამი, ოდეს არღარა იგავით გეტყოდი თქუენ, არამედ განცხადებულად მამისა ჩემისათჳს გითხრა თქუენ.
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσϑε, καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν·
Յայնմ աւուր խնդրեսջիք յանուն իմ, եւ ոչ ասեմ ձեզ՝ եթէ ես հարցից զհայր վասն ձեր.
მას დღესა ითხოვდეთ სახელითა ჩემითა, და არა გრქუა თქუენ, ვითარმედ: მე ვჰკითხო მამასა თქუენთჳს.
მას დღესა ითხოოთ სახელითა ჩემითა, და არა გეტყჳ თქუენ, ვითარმედ მე ვჰკითხო თქუენთჳს მამასა ჩემსა.
მას დღესა შინა სახელითა ჩემითა ითხოვოთ, და არა გეტყჳ თქუენ, ვითარმედ: მე ვჰკითხო მამასა ჩემსა თქუენთჳს.
მას დღესა შინა ითხოოთ სახელითა ჩემითა, და არა გეტყჳ თქუენ, ვითარმედ: მე ვჰკითხო მამასა ჩემსა თქუენთჳს.
αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ ϕιλεῖ ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεϕιλήκατε καὶ πεπιστεύκατε ὅτι ἐγὼ παρὰ [τοῦ] ϑεοῦ ἐξῆλϑον.
Զի ինքն իսկ հայր սիրէ զձեզ, զի դուք զիս սիրիցէք, եւ հաւատացէք եթէ ես յԱստուծոյ ելի։
რამეთუ თჳთ მამასა უყუართ თქუენ, რამეთუ თქუენ მე შემიყუარეთ და გრწმენა, ვითარმედ მე ღმრთისაგან მოვედ.
[რამეთუ თჳთ მამასა ჩემსა] უყუართ თქუენ, რამეთუ თქუენ შემიყუარეთ მე და გრწამ, რამეთუ ღმრთისაგან გამოვედ.
რამეთუ თჳთ მამასა ჩემსა უყუართ თქუენ, რამეთუ თქუენ მე შემიყუარეთ და გრწამ, რამეთუ მე ღმრთისაგან გამოვედ.
რამეთუ თჳთ მამასა ჩემსა უყუართ თქუენ, რამეთუ თქუენ მე შემიყუარეთ და გრწმენა, რამეთუ მე ღმრთისაგან გამოვედ.
ἐξῆλϑον παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλήλυϑα εἰς τὸν κόσμον· πάλιν ἀϕίημι τὸν κόσμον καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα.
Ելի ի հօրէ՝ եւ եկի յաշխարհ. դարձեալ թողում զաշխարհ, եւ երթամ առ հայր։
გამოვედ მამისაგან და მოვედ სოფლად, მერმე დაუტევებ სოფელსა და მივალ მამისა.
[გამოვედ] მამისაგან და მოვივლინე სოფლად და კუალად დაუტეობ სოფელსა და მივალ მამისა.
გამოვედ მამისაგან და მოვივლინე სოფლად და კუალად დაუტევებ სოფელსა და მივალ მამისა.
გამოვედ მამისაგან და მოვედ სოფლად და კუალად დაუტეობ სოფელსა და მივალ მამისა.
Λέγουσιν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ, ῎Ιδε νῦν ἐν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις.
Ասեն ցնա աշակերտքն. ահա՝ արդ յայտնութեամբ խօսիս. եւ առակ եւ ոչ մի ինչ ասես։
ჰრქუეს მას მოწაფეთა მათ: აჰა, აწ განცხადებულად იტყჳ და იგავსა არცა ერთსა რას იტყჳ.
ჰრქუეს მას მოწაფეთა: აჰა აწ განცხადებულად იტყოდი, იგავსა არცა ერთსა რას იტყჳ.
ჰრქუეს მას მოწაფეთა მისთა: აჰა, ესერა, აწ განცხადებულად იტყჳ და იგავსა არცა ერთსა რას იტყჳ.
ჰრქუეს მას მოწაფეთა მისთა: აჰა, აწ განცხადებულად იტყჳ და იგავსა არცა ერთსა რას იტყჳ.
νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ· ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ ϑεοῦ ἐξῆλϑες.
Այժմիկ գիտեմք՝ եթէ գիտես զամենայն. եւ ոչինչ պիտոյ է՝ եթէ ոք հարցանիցէ զքեզ. յայսմիկ հաւատամք եթէ յԱստուծոյ ելեր։
აწ უწყით, რამეთუ იცი ყოველი და არა საჴმარ არს, ვითარმცა ვინმე გკითხა რაჲ შენ. ამისთჳს გურწამს, რამეთუ ღმრთისაგან მოხუედ.
და ჩუენ აწ უწყით, რამეთუ ყოველი იცი და არა გიჴმს, რაჲთა გკითხოს ვინმე. ამის\გან ვიცით, რამეთუ ღმრთისაგან მოსრულ ხარ.
და ჩუენ აწ უწყით, რამეთუ ყოველი იცი და არა გიჴმს, რაჲთა გკითხოს ვინმე. ამისგან ვიცით, რამეთუ ღმრთისაგან გამოხუედ.
და აწ უწყით ჩუენ, რამეთუ ყოველივე იცი და არა გიჴმს, რაჲთა გკითხოს ვინმე. ამის გამო გურწამს, რამეთუ ღმრთისაგან გამოხუედ.
ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ᾽Ιησοῦς, ῎Αρτι πιστεύετε;
Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. այժմ հաւատայք։
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: აწ გრწამს?
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: აწ სამე გრწამს?
მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: აწ სამე გრწამს?
მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: აწ სამე გრწამს?
ἰδοὺ ἔρχεται ὥρα καὶ ἐλήλυϑεν ἵνα σκορπισϑῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια κἀμὲ μόνον ἀϕῆτε· καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ' ἐμοῦ ἐστιν.
Ահա եկեսցէ ժամ, եւ եկեալ իսկ է. զի ցրուեսջիք յիւրաքանչիւր տեղիս, եւ զիս միայն թողուցուք. եւ չեմ միայն, զի հայր ընդ իս է։
აჰა, მოვიდენ ჟამნი და მოსრულ არს, რამეთუ განიბნინეთ თითოეულად ადგილდ თჳსა, და მე მარტოჲ დამიტეოთ; და არა ვარ მე მარტოჲ, რამეთუ მამაჲ ჩემ თანა არს.
აჰა ესერა მოვალს ჟამი და მოწევნულ არს, რამეთუ განიბნინეთ კაცად-კაცადი თჳსა ადგილად და მე მარტოჲ დამიტეოთ; და არა ვარ მარტოჲ, არამედ მამაჲ ჩემი ჩემ თანა არს.
აჰა, მოვალს ჟამი და მოწევნულ არს, რაჲთა განიბნინეთ კაცად-კაცადი თჳსა ადგილდ და მე მარტოჲ დამიტევოთ; და არა ვარ მე მარტოჲ, რამეთუ მამაჲ ჩემი ჩემ თანა არს.
აჰა, მოვალს ჟამი და მოწევნულ არს, რამეთუ განიბნინეთ კაცად-კაცადი თჳსად ადგილად და მე მარტოჲ დამიტეოთ; და არა ვარ მე მარტოჲ, არამედ მამაჲ ჩემი ჩემ თანა არს.
ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε· ἐν τῷ κόσμῳ ϑλῖψιν ἔχετε, ἀλλὰ ϑαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.
Զայս խօսեցայ ընդ ձեզ՝ զի ընդ իս խաղաղութիւն ունիցիք. յաշխարհի աստ՝ նեղութիւն ունիցիք, այլ քաջալերեցարուք զի ես յաղթեցի աշխարհի։
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა ჩემ თანა მშჳდობა გაქუნდეს. სოფელსა ამას იწროებით იყვნეთ, არამედ ნუგეშინისცემულ იყვნეთ, რამეთუ მე ვსძლე სოფელსა.
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა ჩემ თანა მშჳდობაჲ გაქუნდეს. სოფელსა ამას ჭირი გაქუს, არამედ ნუ გეშინინ, რამეთუ მე მიძლევიეს სოფლისადა.
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა ჩემ თანა მშჳდობაჲ გაქუნდეს. სოფელსა ამას ჭირი გაქუს, არამედ ნუ გეშინინ, რამეთუ მე მიძლევიეს სოფელსა.
ამას გეტყოდე თქუენ, რაჲთა ჩემ თანა მშჳდობაჲ გაქუნდეს. სოფელსა ამას ჭირი გაქუს, არამედ ნუ გეშინინ, რამეთუ მე მიძლევიეს სოფელსა.
